Säkerhets tändstickor

Niet altijd gehinderd door kennis van zaken kan een doorsnee blogger zo een paar vliegende kolibrietjes fotograferen in zijn of haar achtertuin. Nu kan men daar altijd wel een mening over hebben, maar het blijft een feit dat Meneer Opinie,  ongetwijfeld lieftallig geassisteerd door Mevrouw Opinie die als fotografencaddie voor de gebruikelijke attributen mocht zorgen, een paar fraaie platen heeft weten te schieten.

Als mijn broertje die foto’s ziet zal dat bij hem zeer waarschijnlijk een traumatische herinnering oproepen aan zijn vakantie in Zuid-Amerika waar hij gedurende enkele weken tevergeefs heeft geprobeerd om een van die ontiegelijk wapperende klotevogels – excuus, dit zijn letterlijk zijn geëmotioneerde woorden –  digitaal probeerde neer te halen.

Misschien had mijn broer thuis eerst moeten gaan oefenen op een zwaluw op een luciferdoosje. Als fotograaf hoef je dan geen schwalbe te maken om zo’n simpel schot voor open doel te mogen verzilveren. Mij lukte het in elk geval met gemak. Wat echter minder eenvoudig gaat is een vliegende zwaluw in het echt te schieten en wel zodanig dat zo’n vliegensvlug vogeltje meer voorstelt dan een donker 10x15px onscherp vlekje in het zwerk.

In Bretagne heb ik het uiteindelijk één keer min of meer voor elkaar gekregen zoals je hieronder kunt zien. Net zoals dat het geval is met Meneer Opinie’s kolibrietjes is ook deze foto van een over het maailveld scherende zwaluw een stevige crop. En niet gehinderd door enige kennis van zaken zoals vogelvliegbewegingen in het algemeen – en die van zwaluwen in het bijzonder – heb ik toen proberen mee te bewegen met de camera met daarop het 70-200mm glaswerk.

Over de scherpte van de foto kunnen de meningen verdeeld zijn, maar toch vind ik het wel aardig om meer te laten zien dan een zwartwitte zwaluw afgedrukt op een klassiek ogend doosje säkerhets tändstickor boven het maaiveld van mijn bureau.

Zwaluwtje scherend boven het maaiveld