Groen in de schemering

Je zou bijna gaan denken dat het gezegde “groen van jaloezie” is uitgevonden door een fotograaf met een analoge of digitale bos- en landschapsfobie. Ik wel althans.

Waar andere fotografen – op het VKblog lopen er ook enkele rond – het groen, met eventueel het zwerk daarboven, vaak fraai op de gevoelige plaat weten vast te leggen zie ik meestal door de bomen het bos niet meer.  De overdaad aan groentinten heeft dan een verlammende uitwerking op mijn rechter wijsvinger waarmee ik de ontspanknop van de camera bedien. 

Blijkbaar bestaat er dus niet alleen in de wondere wereld van de bloemen- en plantenverzorging zoiets als groene vingers. Toch heb ik een tijd geleden enkele pogingen gedaan om een uitbundige hoeveelheid lover in vele groenschakeringen boven een vrij gladde waterspiegel te schieten.

De foto hierboven is een resultaat daarvan. En wat je onder deze tekst ziet kun je beschouwen als een projectie van de gedachtenkronkels die ik krijg wanneer ik wandelend door de natuur geconfronteerd wordt met al dat verdraaide groen.

Gedraaide groenspiegeling