Het gordijn van dichtbij bekeken

Een paar weken voor Kerstmis wordt Vrouwe Ivy door de onbedwingbare behoefte overvallen om een snoer met ledlampjes in de vorm van een klassieke kerst-eland in de Japanse esdoorn te draperen. Zo ook dit jaar.

Nu blijven sommige zaken bij ons wel eens langer hangen dan strikt noodzakelijk is, zoals bijvoorbeeld een vliegengordijn voor de keukendeur, hetgeen meestal een last is maar dit keer een lust. Voor het oog welteverstaan. Als je namelijk door de fijne mazen van het gordijn naar de ledlampjes kijkt zie je tenhemelschreiende kleurrijke interferentie- en lichtbrekingspatronen. Ik kon het de afgelopen nacht dus niet nalaten om daar een paar plaatjes van te schieten.

De foto boven de tekst is een macro opname van een klein stukje van het gordijn met daarin verweven een lichtpatroon dat afkomstig is van enkele ledlampjes. Hieronder staan een paar plaatjes die tonen wat het fijnmazige gaaswerk met licht kan doen.

Op de onderste foto zie je wat wij vanuit de keuken zien.  Op die foto staan vaag ook nog enkele bascules die onder de veranda hangen. En als je de ogen een beetje dichtknijpt herken je direct een geperoxideerde derdegeneratieallochtone kerst-eland met multichromatische aberraties.  Als het goed is tenminste.

Interferentie en breking van licht

Alsof de aliens eindelijk zijn gearriveerd

Ook dit jaar is Vrouwe Ivy er in geslaagd om een fraaie kerst-eland van niet-programmeerbare ledlampjes zonder geluid in de Japanse esdoorn te draperen