Hoger en hoger...

“Je kunt hoog of laag springen, maar je krijgt je zin toch niet.” Dat zei mijn moeder altijd wanneer ik als jochie weer iets wilde wat buiten de huishoudelijke begroting of het spectrum van reële mogelijkheden lag.

De afgelopen dagen wilde ik ook iets voor elkaar krijgen wat kennelijk een onmogelijkheid is geworden: simpel een bijdrage met anderen op Facebook delen. Met daarbij uiteraard een plaatje. De tekst wil nog wel doorkomen maar een in het oog springende illustratie kan ik sinds een week gevoeglijk op mijn buik schrijven.

Na twee dagen klooien tot en met het voorzichtig uitkleden van de WordPress database toe – op die manier wordt er tenminste nog ergens ouderwets gestript – heb ik het maar opgegeven. De plaatjes komen jullie dus maar hier op mijn duistere webkrocht bekijken.

Ik hoop dat iemand met veel ICT expertise nog een lumineus idee heeft om dit (luxe) deelprobleem op te lossen, maar ik heb er inmiddels een hard hoofd in gekregen.

Misschien is het maar beter dat ik in de loop van deze mooie lenteachtige dag naar mijn buren loop. Even lekker een uurtje baldadig stuiteren op de trampoline van hun kinderen om me zo van dit soort (on)zinnige kopzorgen te bevrijden zodat ik straks niet uit irritatie of zelfs frustratie uit mijn vel ga springen.