Dankzij een bijeenkomst waar Vrouwe Ivy vandaag aan deelnam kwam ik als haar chauffeur voor het eerst van mijn leven in Aalten. Vroeger was in deze gemeente veel textielindustrie te vinden.
Aangezien ik een paar uur moest zien stuk te slaan ben ik na een tip van een museummedewerkster naar de in 2002 deels afgebrande textielfabriek Driessen gegaan.
Urban exploring bij daglicht waarbij ik, zoals al snel bleek, niet de enige was. Leden van een lokale fotoclub waren daar mét toestemming aan het fotograferen.
Aangezien ik niet op zo’n buitenkansje gerekend had, had ik geen statief bij me. Maar in zo’n vervallen fabriek is er altijd wel iets te vinden zodat ik met een bakstenen statief toch enkele hdr plaatjes heb kunnen schieten. Dat een en ander letterlijk met vallen en opstaan kan gaan moge blijken uit het feit dat ik op een gegeven moment door een totaal vermolmde vloer heen zakte.
De leden van het fotoclubje hebben niets van dat akkefietje meegekregen en dat is maar goed ook, want als ik voor schut ga doe ik dat bij voorkeur in mijn eentje.
Wat die baksteen betreft: die heb ik uiteraard op de vindplaats teruggelegd. Want een urbexend fotograaf neemt behalve de geschoten plaatjes niets mee en laat alleen zijn voetstappen achter. En een gat in de vloer, als het zo uitkomt.
eKudos (2)
Glaswerk on 
Johannes HvD on 
Johan on 
Chiel Kleisen on 
mooie plaat Willem en sfeervol met ‘t mysterie van de verganklijkheid
Dank je.
Voor wat de vergankelijkheid aangaat heb ik vanmiddag mijn hart kunnen ophalen.
Kanker en een ahakenkruis. Lekkere hangplek daar.
Vind het mooi hoe de herfst zich heeft binnen gedrongen.
Nog zwammen gezien?
Lekkere hangplek daar.
Vandaar dat men op een gegeven moment het fabrieksterrein met hekwerk met daarop prikkeldraad heeft afgezet.
Nog zwammen gezien?
Niet in het fabriekspand.
Als dat wel zo was geweest was ik wel helemaal op de grond gaan liggen om een mooie zwammige hdr voor jou te trekken ;-)
Mooi ! Je benadert de door mensen geschapen omgeving alsof het kwetsbare natuur is. Andersom is een minder goed idee. Kwetsbare natuur moeten we helemaal niet benaderen, of alleen heel voorzichtig. Maar dat terzijde…
Het is een mooie ruimte, licht van boven, fraaie overspanning. Waarom laten we dit verkrotten ? Een beeldhouwer of schilder zou er maar wat graag zijn/haar atelier inrichten…;o)
Het is niet alleen de verkrotting die een rol speelt, de fabriek is in 2002 ook deels in de hens gegaan. Waarschijnlijk omdat het terrein toentertijd nog vrij toegankelijk was.
Een beeldhouwer of schilder zou er maar wat graag zijn/haar atelier inrichten…;o)
Daar is het pand na een ingrijpende renovatie uitermate geschikt voor.
Het staat ook nog (steeds) te koop, maar er rust een bestemmingsplan op dat er een “supermarktfunctie” moet komen. Een bestemming die – als ik het goed begrepen heb – niet door iedereen in Aalten wordt toegejuicht.
Bestemmingsplannen kunnen gewijzigd worden. Er zijn voorbeelden genoeg van oude bedrijfsgebouwen waar weer op een leuke manier gebruik van wordt gemaakt…
Aan de andere kant worden er ook regelmatig fraaie panden gesloopt omdat de plaatselijke bestuurders liever lelijke nieuwbouw in hun gemeente zien en ruimbaan geven aan de projectontwikkelaars
Mijn eigen dorp is daar een treurig voorbeeld van…;o(
Aan de andere kant worden er ook regelmatig fraaie panden gesloopt omdat de plaatselijke bestuurders liever lelijke nieuwbouw in hun gemeente zien en ruimbaan geven aan de projectontwikkelaars
Ook in dit geval prevaleert helaas het economisch en/of eigenbelang, dat ten koste van het (cultureel) erfgoed.
Kunnen we die economie niet gewoon afschaffen ? De mensheid heeft zich duizenden jaren heel aardig gered zonder. En ook nu hebben we er meer last dan gemak van…;o)
Jan, ik moet tot mijn grote ontzetting constateren dat we het wederom eens zijn.
Geweldig, inclusief verhaal!
Dank je.
In zo’n vervallen fabriekspand voel ik me meteen weer het ondeugende jochie van weleer.
Mooie foto. Onder die vloer was niets bijzonders?
Voor zover ik heb kunnen nagaan zat er een kruipruimte van een centimeter of 80 hoog onder.
fraaie plaat
desolate sfeer
story belangwekkend bij deze soort fotografie
de topografie van de vergankelijkheid
een klein historisch drama visueel gemaakt
document humain
Mooie reactie, dank je.
De desolate sfeer kwam pas goed tot zijn recht toen na ruim een uur de fotografenclub het voor gezien had gehouden en ik daar alleen ronddoolde terwijl de laatste lichtstralen van de zon binnenvielen.
prachtig hoe die lichtlijn van het dak precies de lijn volgt van het zonlicht op de muur. Of andersom natuurlijk.
Goed gekozen standpunt!
Toen ik bij binnenkomst die lichtlijn zag was ik meteen verkocht en kon mijn dag al niet meer stuk.
Dat ik later nog een paar aardige plaatjes heb kunnen schieten was natuurlijk helemaal mooi meegenomen.
“als ik voor schut ga doe ik dat bij voorkeur in mijn eentje”
tuurlijk
nu staat het tenminste alleen maar op internet:-))
Slechts in woorden Mo.
De beelden bedenken de internetters er zelf maar bij ;-)
maar wel een vreselijk mooie foto natuurlijk, dus dank je wel dat je je leven hebt gewaagd!
Thanx.
Mooie foto met die lichtinval….
Dank je wel.
Ge hebt een pracht van een praal photographie bewerkstelligt, heer Glaswerk.
In deze Urbanese omgeving zie ik het helemaal voor mij dat er iemand als kapitein Wal Rus enige problemen ondervindt, waarbij meerdere zaagselvlokken her en der rond dwarrelen…
Overigens is de Winterswiekse omgeving mij welbekend. In vroeger tijd maakte ik daar lederen lappen voor het bloeden alsmede stapels DDDDD-Doeken en zo af en toe ging ik over tot het breien van een trui, vanwege de koelheid aldaar.
Waren het maar zaagselvlokken, heer Johan, het waren brokken ietwat muf ruikend vermolmd hout.
Doeken en zo af en toe ging ik over tot het breien van een trui, vanwege de koelheid aldaar.
Het lijkt me wel een omgeving waar het kan spoken, is het niet door het weer dan wel door de witte wieven. Maar gisteren was het voor de tijd van het jaar een bijzonder aangename temperatuur.
Proest ;-) in een vreemd gat in een vreemd gat gelazerd.
Geweldig, maar je had natuurlijk ook je macro en flits niet bij je om al die interessante insecten in die kruipruimte te fotograferen…
en weer een aardige plaat bij elkaar gestapeld zo, met dat licht en dat hout. Grappig, die lichtvlek op de voorgrond. Niet zo ideaal, maar als je hem wegkadert wordt het restant toch iets minder fraai :-)
maar je had natuurlijk ook je macro en flits niet bij je om al die interessante insecten in die kruipruimte te fotograferen…
Jazeker wel, maar je denkt toch niet dat ik mijn Segovia uit en te na in beeld ga brengen?
Niet zo ideaal, maar als je hem wegkadert wordt het restant toch iets minder fraai
Ik vind het vlak met zonlicht er wel goed bijpassen.
Overigens zou het vlak wel buiten beeld blijven als ik de plaat op anamorphic formaat crop.
Mooi, vooral door de lichtval ook.
Die swastika is, vanzelfsprekend, verkeerd-om getekend, linksom ipv rechtsom, het past goed bij de oer-domheid van degenen die het wel vet cool vinden zo’n ding op de muur te kalken.
Het zal me niet verbazen dat de tekenaar niets eens wist wat hij of zij precies op de muur heeft gekladderd.
Het zal me niet verbazen…
Nee, Willem, mij ook niet!
Oh… wat een prachtig hok!
En lekker ruim.
Het is wel een tikje leeg, maar het licht maakt veel goed. Het blijft een leuke bezigheid om door verlaten gebouwen te struinen.
Aalten ken ik gek genoeg alleen van een fotowinkel http://www.fotoshopaalten.nl/ waar ze een rijke verzameling hebben van chinees kloonmateriaal, maar dit geheel terzijde.
Een paar oude, verroeste en half onttakelde machines in de hal zou geweldig zijn geweest.
Om voor de leegte te “compenseren” heb ik een paar andere standpunten gekozen en een paar foto’s geschoten in een smalle gang waar wel wat oud materiaal te zien was. Misschien dat ik daar morgen nog iets van laat zien.
Ken je de fotowinkel van het internet?
Aalten ligt bepaald niet om de hoek vanuit Delft bekeken.
Ja, uiteraard via internet. In Aalten zelf ben ik nog nooit geweest, denk ik, of ik zou er toevallig doorheen gekomen moeten zijn.
Internet is al jaren mijn primaire bron voor bijna alles behalve de dagelijkse boodschappen en kleding. Ik wil nog wel in “echte” winkels kijken, maar kopen doe ik daar zelden omdat de prijzen offline bijna altijd hoger zijn dan online en dat kan flink oplopen.
Op levensbehoeften, kleding en cd’s na koop ik eigenlijk zelden iets, niet via internet noch in winkels, maar als ik het doe dan zijn het meestal fotografie spullen en dat hakt er dan meteen goed in.
Mooi hoor, ter inspiratie een studiegenoot van me is ook lekker bezig met Urban exploring, zag vandaag z’n plaatjes en dacht toen, ik stop met fotograferen…
http://www.anprophoto.nl
Onzin BS.
Als je zo onder de indruk bent van het werk van Dick van Prooijen – er zitten inderdaad bijzonder fraaie platen tussen – dan hang je jouw camera niet aan de wilgen maar ga je flink wat meters maken om minstens zo goed of nog beter dan hem te worden, als je tenminste die richting uit wilt.
Hm, het is alsof ik een echo hoor van de woorden van 100W die hij op gezette tijden tegen mij spreekt ;-)
Heel mooi beeld; hoe de lichtinval van de dakramen doorloopt op de muur tot op de vloer… (waar je doorheen zakte?)
Eerste associatie: Desolation, Cuby and the Blizzards
Tweede associatie: Aalten, waar mijn stiefbroer gemeentesecretaris is geweest – hij was geboren in AalDen…
Thanx.
waar je doorheen zakte?
Dat was in een gedeelte van de fabriek waar ooit de brand is geweest en waar een houten vloer ligt, althans, wat daar nog van over is.
Desolation, Cuby and the Blizzards
Het betere werk!
Ik stel me dat op een cartooneske manier voor: een gekraak, een verschrikte blik richting camera, en dan het aanbidden van de zwaartekracht.
In dit geval komt het cartooneske aardig met de minder dan een seconde durende werkelijkheid overeen ;-)
Die tweede! Dat HDR maakt de foto’s wel een beetje ‘dik’, weet ook niet hoe ik het anders moet zeggen. Bijna over-realistisch bedoel ik.
Het is hoe je met de tonemapping van de hdr omgaat.
Als je daarmee vol op het orgel gaat resulteert dat inderdaad in bijzonder onrealistische kleuren. Ik heb echter voor een “milde” tonemapping gekozen omdat ik – een uitzondering daargelaten – de felle kleuren die je wel eens in deze tak van sport ziet niet mooi vind.