Symmetrie in de fotografie moet van twee kanten komen.
Vanzelfsprekend dient het onderwerp minimaal één spiegelas of -vlak te hebben en de virtuele lijn door het middelpunt van de lens moet zich precies in dat vlak bevinden. Als dat namelijk niet het geval is kun je achteraf in Photoshop of een ander fotobewerkingsprogramma trekken en duwen wat je wilt, perfect goed komen zal het nooit.
In bovenstaande foto is de symmetrie redelijk goed vastgelegd, maar zeker niet tot in perfectie. Met de foto hieronder is dat beter gelukt. Ik ben dan ook drie keer naar het praalpand met kerstversiering gegaan om het te schieten: de eerste keer bleek de groothoeklens aan een poetsbeurt toe te zijn, de tweede keer stond het glaswerk een fractie uit het midden, de derde keer was het eindelijk raak.
Alleen bleek achteraf dat er wel iets meer aan de hand is met de groothoeklens: waar met de instellingen die ik had gekozen volgens de wetten der optica alles vanaf ongeveer een halve meter tot in het oneindige bloedscherp dient te zijn is dat onderaan onderstaande foto en dan vooral aan de zijkanten niet het geval (klik op de foto voor een grotere versie).
Toen ik vanmiddag dit probleem voorlegde aan mijn fotovakhandelaar reageerde hij laconiek met “Dan kun je voortaan het beste de onderkant van de foto’s weg croppen”. Uiteraard was dat schertsend bedoeld en wellicht zit hij nu al thuis enkele voorbeelden die ik hem gestuurd heb te bekijken om uit te vinden waar de fout in het glaswerk zit.
Ik neem aan dat er binnenkort een oplossing voor dit akkefietje gevonden wordt en mocht dat niet het geval zijn dan kan ik in het vervolg nog altijd de helft van een symmetrisch gebouw schieten en die met de gespiegelde versie daarvan in een fotobewerkingsprogramma aan elkaar plakken. Voordeel van het laatste is dat ik dan niet nóg twee keer in de kou terug hoef te gaan om de symmetrie tot in perfectie te vangen. Nadeel is echter dat ik in zekere mate last heb van wat men doorgaans “perfectionisme” noemt, dus zal het zeker niet bij een half vervagend glaswerk blijven.
eKudos (2)
Glaswerk on 
Johannes HvD on 
Johan on 
Chiel Kleisen on 
Ach, heer Pas, de onderkant wegmoffelen heb ik immer gedaan. :-)
Toch lijkt het er op dat ge tijdens uw schietpartijen niet slechts uw schietapparaaat u vergezelt, doch ook een kruiwagen vol symmetrische attributen, een volle gereedschapskist, een tekendoos en een passerset (en wat nog meer) ter hulp, alvorens ge overgaat tot het werkelijke werktuiglijke werk…
Ach, heer Pas, de onderkant wegmoffelen heb ik immer gedaan.
Heer Johan, u stelt me niet teleur ;-)
Wat ik aan gereedschap node mis is een raster waarmee ik het een en ander tijdens het schieten kan oplijnen.
Sommige typen camera’s hebben zo’n rasterfunctie softwarematig ingebouwd doch bij de Canon 50D dient een extra matglaasje met lijnen gekocht te worden dat dan tijdelijk verwisseld kan worden met het standaard matglas.
Ik begrijp dat je baalt dat je niet naar binnen kon gaan om de kerstbomen een klein beetje te verschuiven :-)
Nu heb je perfectionisten en perfectionisten. Deze suggereert dat je niet helemaal recht voor het midden van de deur stond. Denkt dat te oa. kunnen zien aan de lichten in het plafond.
Klachten over “hoeken niet scherp bij een groothoek”, mmm. Ik wens je veel succes.
Heb je al eens gedacht aan “multi row panorama’s”?.
Dan hoef je geen enkel probleem met lensfouten te hebben en kun je toch weer verschrikkelijk veel tijd en geld stukgooien om het goed te doen :-)
(net zelf weer een “uit de hand panorama” verpest…)
Nabrandertje na goed lezen van de tags. Hyperfocaal, oei. Leek me ook interessant, maar daar heb ik wel vaker dingen van gezien die op het oog eigenlijk nergens goed spatscherp waren. Dat vind ik toch wel belangrijk, dat zelf kiezen waar de nadruk ligt.
Dat vind ik toch wel belangrijk, dat zelf kiezen waar de nadruk ligt.
Natuurlijk, als ik het zelf goed kan bepalen doe ik dat ook, maar dat was in dit geval best moeilijk omdat het inpandige deel van het gebouw veel donkerder is dan je op de foto ziet.
Overigens heb ik naast het gebruik van de hyperfocale afstand ook met hangen en wurgen met live-view scherpgesteld en dat gaf hetzelfde resultaat.
Overigens was in dit geval (Eos 50D, 12mm en f/8) de hyperfocale afstand 0,98m, dan zou je toch op zijn minst mogen verwachten dat alles op die afstand scherp is. En dat is niet het geval.
Deze suggereert dat je niet helemaal recht voor het midden van de deur stond.
Voor wat betreft de bovenste foto klopt dat. Toen ik ter plekke het resultaat op het LCD schermpje bekeek leek het goed te zijn, maar thuis bleek dat niet het geval te zijn. Het komt zo ontiegelijk nauw om het echt symmetrisch te krijgen.
Klachten over “hoeken niet scherp bij een groothoek”, mmm. Ik wens je veel succes.
Dat zou nog wel eens mee kunnen vallen. Het is een lens die geschikt is voor full frame. Als op een APS-C sensor de onscherpte al zo groot is, zal dat op een ff onacceptabel zijn. Verder is in landscape mode de lens links- en rechtsboven wél scherp.
Deze suggereert vooral niet dat ie het zelf zo netjes voor elkaar kan krijgen als jij, no way, respect. Maar deze had het het niet over de bovenste foto. Software met grid exact in de midden van de deur en dan naar de lichten boven gaan.
Ik ben hier een zwitserse fotograaf tegengekomen met zo’n camera+achterwand van zeker 50K. Had een opdracht om de bedrijfspanden vast te leggen. Die had dus een 17″ laptop ernaast op een statief om te kunnen zien of het “klikje” wel goed was… Zie je 100w al gaan op z’n fiets met zoveel zooi op z’n bochel :-)
Zie je 100w al gaan op z’n fiets met zoveel zooi op z’n bochel :-)
Ik weet niet of ik dat 100W zou willen aandoen, maar persoonlijk zou ik geen bezwaar hebben om al die spullen mee te moeten te zeulen. Ik mik ze dan gewoon in de achterbak en/of neem mijn fotografencaddie mee ;-)
toch is de bovenste confronterender: je stoot bijna
je neus als je via de foto naar binnen kijkt:)
Ik zal er de volgende keer een paar vogel-stickers opplakken ;-)
er zijn grenzen, ik zou tevreden gaan slapen
Een wijze, pragmatische benadering Jacob, ik zal proberen me er in de toekomst aan te houden.
visueel interessant
symmetrie beeldend principe sinds de renaissance interessant uitgangsspunt
zoals ook bekend in de literatuur als het dubbelgangers motief
buitengewoon vernuftig uitgewerkt door W F Hermans in de Donkere kamer van Damocles
Mijn interesse voor symmetrie werd gewekt door de natuurkunde en wiskunde. In veel natuurkundige en wiskundige wetmatigheden speelt symmetrie een grote rol en wordt het vooral interessant als die symmetrie (ogenschijnlijk) ontbreekt.
buitengewoon vernuftig uitgewerkt door W F Hermans in de Donkere kamer van Damocles
Het is lang geleden dat ik de Donkere kamer van Damocles gelezen heb. Misschien dat het tijd wordt om het boek nog eens te gaan lezen.
Ja, ja, dat zijn machtig mooie foto’s ! Je hebt het over de symmetrie, maar het perspectief is wat ons naar binnen zuigt. En wat het leuk maakt om naar de kijken zijn juist de dingen die niet symmetrisch zijn.
Op de bovenste foto bijvoorbeeld de weerschijn van de lampen in het glas. Op de onderste een slordig, oranje, floddertje, rechts voor. En is je al opgevallen dat, van de bloempotten binnen, de linker goudkleurig en de rechter zilver is…?
Zoek de verschillen, dus…;o)
Het perspectief op de bovenste foto heeft inderdaad een leuk naar binnentrekkend effect. Voor het tweede plaatje heb ik overwogen om (deels) voor de perspectivische vertekening te corrigeren, maar heb uiteindelijk besloten om de foto – het is een hdr – voor de rest te laten zoals die is.
Als ik deze zou laten afdrukken – hetgeen ik tot nu toe met bijna geen enkele foto gedaan heb – zou ik bijvoorbeeld zeker voor het ietsje uit het lood staan, hetgeen Selma hieronder terecht opmerkt, gecorrigeerd hebben.
Zoek de verschillen, dus…;o)
Er zijn er behoorlijk wat te vinden die echter niet terug te voeren zijn op het standpunt van de fotograaf ;-P
Nee, dat is wel zeker. De scheefstand der muren is zeker geen fout van den photograaf…;o)
Dat is puur een kwestie van perspectief ;-P
En wie kan daar nu iets tegen hebben ?
Het zal me waerlijck de bips oxideren Jan of er zo’n perspectieffoob iemand rondloopt met dergelijke veile gedachten.
Dan geloof ik dat we het weer eens zijn: Je kunt niet met iedere malloot rekening houden…;o)
Dan zijn we het inderdaad weer eens.
Saai ! En met weblog.nl schiet het ook nog steeds niet op…
Saai?
Daar heb je het al. Dat komt omdat we een zekere symmetrie hebben in het met elkaar eens zijn. Zie de twee verwijzingen die Selma hieronder gegeven heeft.
Ik kan er niet over mopperen Glaswerk. Blijft natuurlijk over dat het moeilijk kiezen is met dergelijke fraaie symmetrieën welke kant te kiezen.
En mopperen over de lenzen pas als het moment daar is dat er een ernstige vorm van craquele optreedt waar de fotowinkel je het bos in zal sturen met de opmerking dat dit toch weer bijzondere effecten zal opleveren die met fotoshop niet te evenaren zijn. Tel uw zegeningen!
Aad, wil je jezelf in rap tempo in de vaart der fotografische volkeren opstoten dan adviseer ik je om juist craquelé foto’s met een TTV textuurtje te gaan maken. Liefst ook nog grotendeels onscherp en niet goed belicht, want dat wordt door een cohort digital artists uitermate geapprecieerd, een “gewone” foto vinden zij de moeite van het bekijken niet meer waard ;-)
Symmetrie nastreven is een dwangneurose die nooit te bevredigen is. Helaas, de takken van de kerstboom en de bladeren van de potplanten werken niet mee.
Heel erg goed geprobeerd, maar de onderste foto staat toch ietsje uit het lood ;-(
Mij is opgevallen dat er door huisvrouwen tegenwoordig ook extreem naar symmetrie gestreefd wordt, met allerhande spullen van de Action of de tuincentra:
http://selmasalo.wordpress.com/2010/10/03/takkenkransen-plantenbakken-kussentjes-in-de-tinten-wit-beige-grijs-en-zwart/
Misschien is het een algemeen menselijk streven naar een soort volmaaktheid, naar zekerheid, naar rust.
Onderzoekers schijnen bewijs gevonden te hebben dat we mensen met symmetrische gezichtshelften meer vertrouwen, en mooier vinden dan asymmetrische (schoonheid komt dus helemaal niet van binnen uit…)
maar de onderste foto staat toch ietsje uit het lood
Zie hierboven mijn reactie aan de Stripman.
Onderzoekers schijnen bewijs gevonden te hebben dat we mensen met symmetrische gezichtshelften meer vertrouwen, en mooier vinden dan asymmetrische (schoonheid komt dus helemaal niet van binnen uit…)
Dan zou het volgens die onderzoekers beroerd gesteld moeten zijn met de schoonheid van de mens, aangezien waarschijnlijk niemand – de gebotoxten, geliposucten of anderszins verbouwden even buiten beschouwing gelaten – volledig symmetrisch is.
Het streven van de huisvrouwen – zaten er overigens niet ook een paar mannen tussen? – om tuincentra parafernalia symmetrisch op te stellen heb je treffend in beeld gebracht.
Nee, die kussentjes en vaasjestroep is typisch iets der wijfjes. Shoppen, en modes volgen (mannetjes hebben weer andere domme eigenschappen)
Toch zijn er onderzoeken geweest naar symmetrische gezichten, sommige mensen blijken van nature extreem symmetrisch. En worden daardoor aantrekkelijker gevonden, krijgen makkelijker een baan, en verdienen meer, komen hogerop.
Maar het goede nieuws is dat ze ook saai en egocentrisch zijn.
Dit is een heel aardig artikeltje o.a. over de saaiheid van symmetrische gezichten:
http://www.filosofiemagazine.nl/00/fm/nl/121/artikel/print/24933/Een_symmetrisch_gezicht_is_mooi__maar_wel_saai.html
En dit, over egocentriciteit bij ‘symmetrischen’:
http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Wetenschap/313073/Mensen-met-mooie-gezichten-zijn-vaker-egoistisch.htm
Bedankt voor de verwijzingen naar de twee interessante artikelen.
Maar het goede nieuws is dat ze ook saai en egocentrisch zijn.
Grijns ;-)
Opmerkelijk dat een streven naar een vaak toepast principe van symmetrie, een normale zaak in techniek en bouw, zowel als in de kunsten, betiteld wordt met een psychisch ziektebeeld.
Wellicht dat Selma bedoelt te zeggen dat het streven naar volmaakte symmetrie het najagen van een utopie is. Maar dat kan zij uiteraard het beste toelichten.
Al bracht de sint mij een Nikon Coolpix P7100 (net genoeg voor een beginnend rasamateur), de theorie wil er bij mij nog niet flitsend in.
Liever spreek ik de schrijver in mij aan en zeg je dat je een geweldige openingszin hebt hierboven.
En ik kijk met veel plezier naar de resultaten van je werk.
Dank je.
Al bracht de sint mij een Nikon Coolpix P7100
De Coolpix P7100 is een mooie camera. Ik ben ongeveer twee jaar geleden met een Coolpix D5700 begonnen. Met die camera – en de beperkingen daarvan – heb ik in korte tijd veel geleerd.
Voor wat betreft compositie en nog een paar zaken is niet de camera maar de fotograaf de bepalende factor.
Je had nog even een wenteltrapje bij moeten bouwen, of een boom ervoor schuiven nl. Zeer bijzonder vastgelegd.
Als fotograaf leg ik dingen vast.
Ik ben echter niet voor verantwoordelijk voor wat er op de foto staat of gebeurt, laat staan dat ik andermans huis aan het verbouwen ga ;-P
Hi, voor een echt geheel perfecte symmetrie had je nog een paar dingen moeten wegshoppen ;-)
Maar laat ik nu houden van die kleine “foutjes”.
Ik ook ;-)
Ah, ja, zeker… Off topic, heer Pas. Zoals ik bij vrouwe Ivy reeds liet weten, zie ik dat alhier hetzelfde is geschied in uw Versche Berichtenlijst.
Bijna durf ik niet meer mijn oudere berichten na te kijken… :-(
Heer Johan, op het weblog van Vrouwe Ivy heb ik u inmiddels een toelichting gegeven betreffende de oorzaak van de tsunami van uw oude berichten.
Heer Pas, op het weblog van uw gade Vrouwe Ivy, heb ik u inmiddels nadere toelichtingen gegeven betreffende de oorzaak van de tsunami van mijn oude berichten… :-)
Ik zal uw toelichting zo meteen eens gaan lezen.
‘t Is bijna kerst, dat zie je aan de lichtjes.
De trap verraadt dat je niet aan het fotoshoppen bent geweest.
Heel fraai.
Het praalpand was rond Sinterklaas al met kerstverlichting opgetuigd.
Heel fraai.
En niet helemaal symmetrisch.
Thanx.
Och een beetje minder scherp zo hier en daar, ik vind het niet erg. Als de diepere bedoeling van de foto maar duidelijk wordt, en daar is geen twijfel over mogelijk.
René, mijn pseudoniem indachtig moet het glaswerk wel in orde zijn ;-)
Dank je.
Glaswerk geeft als optie:
Wellicht dat Selma bedoelt te zeggen dat het streven naar volmaakte symmetrie het najagen van een utopie is.
O ja? Glaswerk is te vaak te mild. Daar ben ik het dus niet mee eens met die opmerking van Selma. Bovendien denk ik dat de opmerking van Selma, toch niet de domste, een slag in de lucht is.
Ik bezie ten eerste een beeldend werk altijd globaal. Zich verliezen in details als kleur of die wel of niet symme trisch is of bepaalde details niet totaal overeen stemmen in de symmetrie is onbelangrijk. Het gaat om de suggestie en het totsalbeeld en de intentie. Bij uitstek is de fotogra fie geschikt om symmetrie uit te beelden. In hoeverre is de registrende lens dwangneurotisch?
In veel opzichten heeft de schilderkunst het verloren van de fotografie.
Ik vraag mij wel eens af: waarom ben ik na een uur visueel doodmoe als ik langs een expositie van 16-e en 17-e eeuwse schilderijen loop in tegenstelling tot een expositie van fotos. Denk niet dat ik een hysterische kunstliefhebber ben of over emotioneel. Op die vraag heb ik geen antwoord, doch dit terzijde. Ik houd bovendien niet zo van de 17-e eeuwers.
Het betitelen van menselijks streven of beeldende uitingen met een ziektebeeld is een modieus verschijnsel stijl inlegkunde waarvan psycho analytici èn fenomenologische kunstkritici zich bedienden. Typical fifties.
Een feitelijke ikonologische richting heeft daar een eind aan gemaakt, maar nog steeds zijn er romantische leken die zich aan de hoogst persoonlijke associatieve inlegkunde te buiten gaan met als doel een bewierrokende attentie voor de eigen identiteit. Pseudo intelligentsia.
De onzin die door kunstbeschouwers is gepubliceerd onder invloed van de flauwe kul fenomenologie heeft de kunst een slecht geweten bezorgd.
Nogal logisch dat beta wetenschappers kunstenaars nog steeds als halve zolen zien en een gefrustreerde niet nader te noemen weblog “meneer” die nu zwijgt en in Spanje met zijn kloten in het warme zand zit met nog geen zes jaar lagere school en een rijksakademie “opleiding” werkt gaarne mee aan dat beeld.
Tot zo ver een paar gedachten over visual arts.
Glaswerk is te vaak te mild.
Soms wel, maar soms ook niet Fred, dat hangt van de aard van het onderwerp af.
Stel dat iemand op een van de vakgebieden waar ik redelijk tot goed in thuis ben onzin zou verkopen dan zou ik aanzienlijk feller van toon zijn en zo nodig het fileermes gebruiken.
In het geval van psychologie en al zeker van kunst maak ik een pas op de plaats omdat ik daar bepaald niet voldoende (achter)grondkennis voor heb. Ieder zijn kunne en makke en daarom luister ik graag naar wat mensen met expertise op (een van) die gebieden te vertellen hebben.
Wat het laatste deel van jouw reactie betreft: het staat me nog helder voor de geest hoe heer François door een niet nader te noemen persoon denigrerend werd beticht van het maken van “psychiatrische kunst”. En dat waarschijnlijk alleen omdat François op het VKblog voorliep op veel anderen met zijn bijzondere fotografische bewerkingen.
Om maar een voorbeeld te noemen hoe psychologie en kunst op een verkeerde wijze met elkaar in verband gebracht kunnen worden.
Mooie foto. Maar het zier er wel koud en donker uit in Nijmegen, als ik de laatste foto’s zo eens bekijk.
Oh ja, Meneer Opinie is terug en zaagt weer planken van dik hout op http://www.meneeropinie.wordpress.com.
Ha, MO is back in town.
Dank je.
In Nijmegen wil het nog niet echt gaan winteren, maar waterkoud is het zeker. En het maken van avond- en nachtfoto’s is een tamelijk blauwbekkende bezigheid.
Ik heb de verwijzing naar http://meneeropinie.wordpress.com in mijn widget aangepast. Dus zonder het “www” wat nergens voor nodig is en wat in sommige browsers misschien niet eens werkt.
Ik zag je overigens op het weblog van 100W mopperen over gravatar en “enge beestjes”. Hier verschijnt jouw welbekende avatar ook niet. Heb je wel het correcte e-mailadres dat je voor het plaatsen van bovenstaande reactie hebt gebruikt aangemeld bij gravatar?
On 11 december 2011at 18:47:
mee eens
Heldere feestdagen gewenst, Glaswerk
Ingrid, jij ook fijne dagen gewenst en een goed 2012.