Maar Fred, er valt toch altijd wel iets aan te verbeteren?
Als de creativiteit door tevredenheid tot stilstand zou komen zijn de zes vurenhouten planken nabij.
Ik heb de vallende waterdruppel met een 80Hz sequentie van 8 flitsen op 1/16 van vol vermogen geschoten. In totaal duurde de opname dus 0,1s.
De kleuren komen door de verschillende lichtbronnen die ik heb gebruikt: uiteraard de reportageflitser, twee tl-buisjes en een mag-lite (een kleine felle zaklamp). Daarna heb ik de tinten iets verzadigd.
Die TL-buisjes flitsen 100 keer per seconde ( als ze aan het net hangen ). Maar kijkend naar de kleine druppels, lijkt het alsof we maar 3 flitsen zien. Kennelijk waren ze 5 flitsen lang nog opgesloten in de grote watermassa. Bij dit soort foto’s luistert de timing nogal nauw.
Bij dit soort foto’s luistert de timing nogal nauw.
Bij zo’n “experiment” heb je als fotograaf veel in de hand, maar twee dingen niet: het exacte moment waarop de druppel de kraan verlaat (en dus in vrije val komt) en hoe “mooi” de druppel in het water plonst.
Het eerste, de timing, is eventueel te automatiseren met een laserstraal-trigger of iets dergelijks, maar dat gaat me veel te ver. Verder heb ik dat soort spullen niet in huis.
Het tweede, de vormen die ontstaan, beschouw ik als de verrassing van dit soort experimenten.
Gave bubble-plaat, Glaswerk, ik sluit me buigend aan in de rij.
Bijna nevelachtig effect met die verschillende kleurtjes.
Waar zouden we zijn zonder imperfectie :-)
OPMERKING GLASWERK: Maar Fred, er valt toch altijd wel iets aan te verbeteren?
Als de creativiteit door tevredenheid tot stilstand zou komen zijn de zes vurenhouten planken nabij.
Daar ben ik het niet mee eens. Een op zichzelf staand werk kan toch perfect zijn zonder dat het een rem is op voort gaande productie? Elk oeuvre kent zijn toppen en zijn dalen.
Tevens imponeert de methodische, technische aanpak.
Daar ben ik het niet mee eens. Een op zichzelf staand werk kan toch perfect zijn zonder dat het een rem is op voort gaande productie? Elk oeuvre kent zijn toppen en zijn dalen.
Daar heb je gelijk in.
Mijn reactie was in dat opzicht te generaliserend. Ik had met deze serie druppelfoto’s eergisteren eigenlijk iets anders in gedachten toen ik eraan begon, maar dat kwam niet helemaal uit de verf.
Dus heb ik gisteravond een andere “opstelling” geprobeerd. In mijn fotoblog van vandaag laat ik daar een resultaat van zien.
Tevens imponeert de methodische, technische aanpak.
Ik heb de vallende waterdruppel met een 80Hz sequentie van 8 flitsen op 1/16 van vol vermogen geschoten. In totaal duurde de opname dus 0,1s.
De duur van de opname wordt toch bepaald door de sluitertijd en niet door het aantal flitsen, of heb je die twee op één of andere manier gekoppeld?
Overigens is de belichtingsduur van die 8 flitsen een stuk korter dan 0,1 seconde want in die 0,1 seconde gaat de flits 8 maal aan en uit.
Om het volledige “flitstreintje” te kunnen benutten dient de sluitertijd minstens zo lang te zijn.
Overigens is de belichtingsduur van die 8 flitsen een stuk korter dan 0,1 seconde want in die 0,1 seconde gaat de flits 8 maal aan en uit.
Op vol vermogen duurt een flits ongeveer 1/700s, op 1/16 zal dat ongeveer hetzelfde zijn (als het ontladingsprofiel van de flitsbuiscondensator netjes opschaalt met het vermogen). Dus de foto is gedurende slechts 8 x 1/700s = 0,0114s belicht (ervan uitgaande dat het zonder flits perfect donker was, hetgeen niet het geval was)
Maar 8 pulsjes hebben 7 intervallen, hetgeen met de genoemde instellingen neerkomt op 7/80s, vandaar de 0,1s sluitertijd.
Doodgewoon schitterende prent
hier kan NIETS aan verbeterd worden
Dank je wel.
Maar Fred, er valt toch altijd wel iets aan te verbeteren?
Als de creativiteit door tevredenheid tot stilstand zou komen zijn de zes vurenhouten planken nabij.
bewogen :-)
Nope, dat zou net iets te gemakkelijk zijn ;-)
Ik heb de vallende waterdruppel met een 80Hz sequentie van 8 flitsen op 1/16 van vol vermogen geschoten. In totaal duurde de opname dus 0,1s.
De kleuren komen door de verschillende lichtbronnen die ik heb gebruikt: uiteraard de reportageflitser, twee tl-buisjes en een mag-lite (een kleine felle zaklamp). Daarna heb ik de tinten iets verzadigd.
tertsen, kwarten, kwinten
contrapuntisch beeld
tertsen, kwarten, kwinten
Héél goed uitgedrukt Ingrid, dat is precies wat je ziet.
Kunstwerk.
En met een korte levensduur.
He mooi gemaakt!
Dank je.
Dit blijft toch een van mijn favoriete takken van sport: het vastleggen van fysische gebeurtenissen, al dan niet op kleine schaal.
Een van de mooiere druppelfoto’s, met die intervallen!
Nice work! :-)
Thanx.
Ik broei nog op een paar andere waterdruppelexperimenten…
Superrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Grrrrrrrrrrrraçias ;-)
Die TL-buisjes flitsen 100 keer per seconde ( als ze aan het net hangen ). Maar kijkend naar de kleine druppels, lijkt het alsof we maar 3 flitsen zien. Kennelijk waren ze 5 flitsen lang nog opgesloten in de grote watermassa. Bij dit soort foto’s luistert de timing nogal nauw.
Bij dit soort foto’s luistert de timing nogal nauw.
Bij zo’n “experiment” heb je als fotograaf veel in de hand, maar twee dingen niet: het exacte moment waarop de druppel de kraan verlaat (en dus in vrije val komt) en hoe “mooi” de druppel in het water plonst.
Het eerste, de timing, is eventueel te automatiseren met een laserstraal-trigger of iets dergelijks, maar dat gaat me veel te ver. Verder heb ik dat soort spullen niet in huis.
Het tweede, de vormen die ontstaan, beschouw ik als de verrassing van dit soort experimenten.
Mooie prent weer Glaswerk. Was dit voor of na het vervangen van het leertje? :P
Thanx.
In de kraan zitten geen leertjes maar keramische elementjes. Hetgeen het overigens best moeilijk maakt om een lage druppelfrequentie te krijgen.
Gave bubble-plaat, Glaswerk, ik sluit me buigend aan in de rij.
Bijna nevelachtig effect met die verschillende kleurtjes.
Waar zouden we zijn zonder imperfectie :-)
Waar zouden we zijn zonder imperfectie
Zonder imperfecties in een ver verleden was de mens misschien niet eens ontstaan ;-)
OPMERKING GLASWERK: Maar Fred, er valt toch altijd wel iets aan te verbeteren?
Als de creativiteit door tevredenheid tot stilstand zou komen zijn de zes vurenhouten planken nabij.
Daar ben ik het niet mee eens. Een op zichzelf staand werk kan toch perfect zijn zonder dat het een rem is op voort gaande productie? Elk oeuvre kent zijn toppen en zijn dalen.
Tevens imponeert de methodische, technische aanpak.
Daar ben ik het niet mee eens. Een op zichzelf staand werk kan toch perfect zijn zonder dat het een rem is op voort gaande productie? Elk oeuvre kent zijn toppen en zijn dalen.
Daar heb je gelijk in.
Mijn reactie was in dat opzicht te generaliserend. Ik had met deze serie druppelfoto’s eergisteren eigenlijk iets anders in gedachten toen ik eraan begon, maar dat kwam niet helemaal uit de verf.
Dus heb ik gisteravond een andere “opstelling” geprobeerd. In mijn fotoblog van vandaag laat ik daar een resultaat van zien.
Tevens imponeert de methodische, technische aanpak.
Dank je.
Ik heb de vallende waterdruppel met een 80Hz sequentie van 8 flitsen op 1/16 van vol vermogen geschoten. In totaal duurde de opname dus 0,1s.
De duur van de opname wordt toch bepaald door de sluitertijd en niet door het aantal flitsen, of heb je die twee op één of andere manier gekoppeld?
Overigens is de belichtingsduur van die 8 flitsen een stuk korter dan 0,1 seconde want in die 0,1 seconde gaat de flits 8 maal aan en uit.
Om het volledige “flitstreintje” te kunnen benutten dient de sluitertijd minstens zo lang te zijn.
Overigens is de belichtingsduur van die 8 flitsen een stuk korter dan 0,1 seconde want in die 0,1 seconde gaat de flits 8 maal aan en uit.
Op vol vermogen duurt een flits ongeveer 1/700s, op 1/16 zal dat ongeveer hetzelfde zijn (als het ontladingsprofiel van de flitsbuiscondensator netjes opschaalt met het vermogen). Dus de foto is gedurende slechts 8 x 1/700s = 0,0114s belicht (ervan uitgaande dat het zonder flits perfect donker was, hetgeen niet het geval was)
Maar 8 pulsjes hebben 7 intervallen, hetgeen met de genoemde instellingen neerkomt op 7/80s, vandaar de 0,1s sluitertijd.
Groots millimeterwerk.
Gelukkig lijkt een millimeter groot, als die bekeken wordt door een macrolens.