Dood op levend wit

[28]

Dood of levend, uiteindelijk gaat het om het gekleurde onderwerp - klik op de foto voor een grotere versie

Toeval?

Zij die in het determinisme geloven, zoals 100_Woorden, zullen het bestaan ervan glashard ontkennen. Toch is het alleszins frappant te noemen dat 100W gisteren aan het experimenteren sloeg met wit acrylaat, een paar flitsers en een orchidee op zijn eetkamertafel terwijl ik misschien op hetzelfde moment buiten een ons ontvallen vlieg op een recycle-wit A4-tje in beeld probeerde te brengen.

Dat laatste gebeurde onder nogal moeilijke omstandigheden – wisselende licht en een dode vlieg die door de windvlagen soms tot leven gewekt leek te worden. Maar goed, op mijn leeftijd zoeken mensen gelukkig nog wel eens buitenshuis een uitdaging op.

Wie overigens op bovenstaande foto klikt kan van dicht(er)bij de dood op levend wit in meer detail aanschouwen. En voor de echte liefhebbers hieronder een plaat van een verdraaide vlieg die het hoekje om is gegaan.

Zo is het toevallig ook nog eens een keer.

Die is het hoekje om

28 reacties op “Dood op levend wit”

  • Ja zo gaat het in het leven:-)

  • FREDVANDERWAL zegt:

    ziet er geod uit. Isolatie van een object treft

  • vijf dazen zegt:

    Over toeval gesproken. We komen net (brak maar levend) weg van Barbara Jansma’s site. Hopelijk krijgt deze een net tuintje op zijn buik.

  • svara zegt:

    Die eerste vind ik werkelijk prachtig van kleur ook

  • Stefania zegt:

    Een natuur kunstwerkje.

  • 100-woorden zegt:

    Inderdaad, toeval bestaat niet.

    Maar goed, op mijn leeftijd zoeken mensen gelukkig nog wel eens buitenshuis een uitdaging op.

    Tja, in het zonnetje de dood vastleggen op kringloop A4-papier zal op een bepaalde leeftijd wel een uitdaging worden. Net als blijven leven op een gegeven moment. Ik hoop dat die toekomst nog ver verwijderd is voor me.

    • Glaswerk zegt:

      Voor zo’n “jonge” man vind ik het enigszins zorgwekkend dat jij met het mooie weer van gisteren binnenshuis aan de eetkamertafel aan het experimenteren was.

      Maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat jij je nu al gewoon prettig voelt achter de geraniums.

  • 100-woorden zegt:

    Om te testen is een gecontroleerde omgeving te prefereren. Dat het op het moment van testen “toevallig” mooi weer was, leek me geen reden om het testen naar het ongecontroleerde buitengebeuren te verplaatsen.

    De één bouwt een proefopstelling, sluit zijn camera aan op een computer en probeert zo uit te vinden wat het beste werkt. De ander neemt een kladpapiertje en schiet op goed geluk in de hoop dat zon, wolken en wind op enig moment “toevallig” een situatie creëren die aansluit bij de instelling van zijn camera.
    Normaal zou je verwachten dat een ouder iemand voor het eerste kiest en een jonge hond voor het laatste, maar verwachtingen komen niet altijd uit.

    PS, ik zat achter (of voor, dat is een kwestie van perspectief) een orchidee. Dat je die blijkbaar niet van een geranium kunt onderscheiden, geeft te denken.

    • Glaswerk zegt:

      Om met jouw PS te beginnen: blijkbaar zijn 12 tussenliggende reacties al voldoende om mijn 6 woorden en een orchidee op zijn eetkamertafel uit jouw geheugen te wissen. Het schijnt dat er trainingen bestaan – ook voor “jongeren” – om de geheugencapaciteit weer wat op te krikken.

      … maar verwachtingen komen niet altijd uit.

      Gelukkig ben ik een, min of meer toevallige, uitzondering die niet altijd voldoet aan jouw verwachtingen, anders zou het maar saai worden ;-P

      Om te testen is een gecontroleerde omgeving te prefereren.

      Natuurlijk, als experimenteel fysicus ben ik niet anders gewend. Misschien dat ik juist daarom zo graag af en toe de kont tegen de krib gooi om te gaan klooien in het vrije veld ;-)

      Anyway !00, ik volg jouw experimenten met grote interesse en beschouw jouw verslagleggingen in 100 woorden en 1 foto als mooie leermomenten.

      • 100-woorden zegt:

        Als je bij het schrijven van je reactie van 9 juli 2012 om 00:53 nog wist dat ik achter een orchidee zat, waarom concludeer je dan dat ik me prettig voel achter de geraniums? Een logisch causaal verband tussen de feitelijke constatering en de door jou getrokken conclusie is er volgens mij niet.

        Het maakt wel iets duidelijk over je weerstand tegen determinisme. Als er geen enkel logisch verband tussen oorzaak en gevolg aanwezig is, lijkt causaliteit onwaarschijnlijk. Het probleem is echter niet de causaliteit als zodanig maar jouw onvermogen om oorzaak en gevolg te koppelen.

        Gelukkig ben ik een, min of meer toevallige, uitzondering die niet altijd voldoet aan jouw verwachtingen, anders zou het maar saai worden ;-P

        Ja en nee, op detailniveau voldoe je niet altijd aan mijn verwachtingen, maar de grote lijnen komen wel overeen met wat ik verwacht. Om het iets meer te specificeren. Wat je precies zult zeggen komt als een verrassing, dat het onlogisch en/of onsamenhangend is niet.

        Natuurlijk, als experimenteel fysicus ben ik niet anders gewend. Misschien dat ik juist daarom zo graag af en toe de kont tegen de krib gooi om te gaan klooien in het vrije veld

        Ook een wetenschapper moet zich kunnen ontspannen uiteindelijk, logica en ratio loslaten zal wel ontspannend voor je werken.

        Geheel terzijde vraag ik mij wel af hoe onbekenden tegen dit soort polemische uitwisselingen aankijken. Wie dit zonder enige voorkennis leest zal toch wel een wenkbrauw optrekken, vermoed ik ;-)

        • Glaswerk zegt:

          Het probleem is echter niet de causaliteit als zodanig maar jouw onvermogen om oorzaak en gevolg te koppelen.

          Jawel !00, dat vermogen heb ik wel degelijk, alleen op een andere manier. Ik volg soms de paden der intuïtieve logica – tegenwoordig noemt men dat vrij vertaald het “buiten de doos denken” – en kom dan tot conclusies die ogenschijnlijk niet logisch lijken, waardoor de door mij uitgestippelde lijn in de hyperdimensionale ruimte die alle oorzaken en hun mogelijke gevolgen bevat niet lijkt te voldoen aan de elementaire spelregels der causaliteit.

          Geheel terzijde vraag ik mij wel af hoe onbekenden tegen dit soort polemische uitwisselingen aankijken.

          In de tijd van het VKblog kreeg ik na een nachtelijke uitwisseling van gedachten wel eens de vraag of wij weer slaande ruzie hadden ;-)

        • Anamé zegt:

          ==Geheel terzijde vraag ik mij wel af hoe onbekenden tegen dit soort polemische uitwisselingen aankijken…==

          Gezien de kennelijk reeds lange voorgeschiedenis is het gevoel buitenstaander te zijn onvermijdelijk,maar (niet geheel terzijde), in donkere nachten is het vooral een bron van vermaak…;-)

        • Glaswerk zegt:

          Ach, 100W en ik zijn ook ooit buitenstaanders voor elkaar geweest. Het went op den duur ;-)

  • Die tweede foto stond er eerst toch niet?

  • assyke zegt:

    de onderste vind ik het mooist
    vooral ook vanwege zijn schaduw,
    ondanks zijn dood toch nog een alter ego
    dat kunnen we straks niet allemaal zeggen

  • Grutte Pier zegt:

    Dat ‘pointilisme’ is sttuifmeel?

    Fraai, dat zonder meer…

  • landheha zegt:

    Lekkere plaat, Glaswerk. Zit leven in :-)
    Die schaduw maakt het, naar mijn idee. Anders iets te clean alleen “rule of thirds”.

    Ik ben ondanks mijn 100+kg doorgaans ietwat meer zweverig dan jullie, maar toch ga ik vooralsnog knalhard deterministisch uit van een “wat moet je anders met een nieuwe 5D gecombineerd met voorliefde voor macro” :-)

    Die tweede plat snap ik niet zo goed. Ik zie ‘m niet liggen, ik zie ‘m niet hangen en ik zie hem niet neerstorten. Kun je daar iets meer over vertellen?

    • Glaswerk zegt:

      Thanx.

      “… wat moet je anders met een nieuwe 5D gecombineerd met voorliefde voor macro”

      Juist met macrowerk zijn de verschillen tussen fotografen met een 50D of een 5D nogal groot, dus ben ik daar maar mee begonnen.

      Kun je daar iets meer over vertellen?

      In dit geval zegt één plaatje meer dan (ruim) honderd woorden: klik maar op de onderste foto, ik heb naar aanleiding van jouw reactie een verkleining van het origineel eronder gehangen. Ik zou het niet durven om een zwevende 100+ ouwe Brombeer een slapeloze nacht te bezorgen ;-)

  • Chiel Kleisen zegt:

    Nou, ik ben zo’n buitenstaander: Wat is dat toch voor een geruzie met 100? Laat ieder zijn experiment doen:-)
    Maar zo’n experiment als afsluiting met veul meer dan 100 woorden is natuurlijk een leuke voortzetting. 100 zit achter de geraniums met een orchidee te stoeien en jij probeert een lichtgewicht en ook nog dode vlieg tot leven te wekken. Mooi hoor. Kom jij dan voor mijn laatste gang, langs om me middels mooie platen eeuwig leven te bezorgen? Doe platen moeten op een zolder worden opgeborgen, zodat iemand ze over een jaar of 100 per ongeluk vanachter schimmel- en gedierteresten terug kan vinden…Groet, vooralsnog.

    • Glaswerk zegt:

      Wat is dat toch voor een geruzie met 100?

      Welnee, zie het als een gestructureerde vorm van didactische uitwisselingen. En dat ik daar soms iets meer energie in moet steken dan 100W heb ik graag voor hem over: mits goed begeleid kan hij het namelijk nog een heel eind schoppen ;-)

      Kom jij dan voor mijn laatste gang, langs om me middels mooie platen eeuwig leven te bezorgen?

      Geen probleem: wil je met of zonder schaduw de eeuwigheid in gaan? ;-P

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *