Met de kop tussen de stampers

[25]

Hommel in bloem - klik op de foto voor een grotere versie. Immers size matters als de kwantiteit de kwaliteit versterkt

25 reacties op “Met de kop tussen de stampers”

  • ja, zo’n brommelding kan zich helemaal verliezen in zo’n bloem. In mijn stokrozen bijvoorbeeld, daar kunnen ze lekker in rondwalsen tot ze puilen van het stuifmeel. Maar bij de weg, Willem dit is een subliemen foto, vaag en scherp mooi verdeeld en die kleuren (blauw en oranje zijn complementair maar dat weet je vast al).

    • Glaswerk zegt:

      ja, zo’n brommelding kan zich helemaal verliezen in zo’n bloem

      In tegenstelling tot de meeste insecten willen hommels nog wel eens een paar seconden op dezelfde plek blijven zitten. Maar gelukkig hebben we in Nederland nog altijd de wind om het macrowerk tot een uitdaging te maken.

      Thanx.

  • Bart zegt:

    Mooie foto van een van mijn favoriete diersoorten, de hommel!
    Bij mij gonzen ze 12 uur per etmaal in de bloeiende lavendelstruiken, met zijn tienen tegelijk, zo’n beetje.
    Een leuk gezicht, soms zijn ze zo amechtig van al dat lekkers, dat ze ‘effen moeten zitten’ op de tegels voor de struiken… :-)
    Ik zie ze graag, kortom!

    • Glaswerk zegt:

      In fotografisch opzicht zijn hommels anders behoorlijke lastpakken: als fotomodel zijn ze namelijk te dik ;-)

      Overigens, afgelopen week zaten hier sinds lange tijd weer eens bijen in de tuin.

      • Bart zegt:

        Bijen! Wat leuk, ikzelf zie ze helaas nog maar zelden. Dat het niet goed gaat met de bijenstand in Nederland is geloof ik een understatement…
        Wepsen, díe mogen wel wat minder! :-)

  • 100-woorden zegt:

    Het voordeel van deze plus size models is dat ze wat groter zijn dan de meeste andere insecten, waardoor je er net iets minder bovenop hoeft te zitten.
    Mooie kleuren, maar ik mis de kop toch wel een beetje.

    Nederland is inderdaad niet het meest makkelijke land voor macrofotografie in de natuur. Als het al een keer min of meer windstil is, laat het licht vaak weer te wensen over, zeker als je een klein diafragma nodig hebt om voldoende scherptediepte over te houden. Aan de andere kant is het ook wel weer prettig fat het niet al te eenvoudig is, anders zou iedereen het kunnen en dan is het toch net iets minder leuk.

    • landheha zegt:

      Ik vroeg me al af waarom ik je nog nooit bij de sport heb gezien :-)
      Dit schetst een beetje waarom mijn macrolens ver-weg-thuis niets ligt te doen. Ik vrees dat ik de lol er ook niet van in zie om een half uur op m’n knieen te zweten voor die ene scherpe wants-in-actie, of vijf minuten voor een scherpe Liliaceae Ordinalis.
      Ik zit gewoon tussen de andere dikke-mannen-op-leeftijd die het allemaal ook kunnen en dat is meestal beregezellig.

      • 100-woorden zegt:

        Tja, sport…
        Als je sport op een beetje niveau wilt zien moet je veel reizen, moet je betalen om te mogelijk kijken, moet je god op je blote knieën danken als je een telelens en een monopod mee naar binnen mag nemen, mag je sowieso nooit op de plekken staan waar je de mooiste foto’s kunt maken en zijn de lichtomstandigheden vaak volkomen kut. Als je in een bepaald wereldje zit en een perskaart hebt zal het ongetwijfeld anders zijn, maar voor de doorsnee amateur is het erg behelpen om een beetje aardige sportfoto’s te maken vanaf de tribune.

        De vrije natuur heeft ook zo zijn beperkingen, maar daar kan ik wel heen als het mij uitkomt, hoef ik geen entree te betalen en kan ik de andere mannen op leeftijd vermijden zodat ik minder ouwehoer, meer fotografeer en een halve dag weg kan zijn zonder hoge barrekening (van ouwehoeren krijg ik altijd erg veel dorst).
        Fotografie moet wel een beetje lijden in zich hebben, als het te makkelijk wordt, heeft het geen waarde meer.

      • Glaswerk zegt:

        Ik vrees dat ik de lol er ook niet van in zie om een half uur op m’n knieen te zweten voor die ene scherpe wants-in-actie…

        Dat is toch ook een vorm van sportfotografie? ;-P

    • Glaswerk zegt:

      Mooie kleuren, maar ik mis de kop toch wel een beetje.

      Ik ook enigszins, maar het model wilde niet meewerken.

  • Fraai.

  • stripman zegt:

    Meesterlijk ! Het loont ook echt de moeite om even in te zoemen…;o)

  • Aad Verbaast zegt:

    Mooie plaat weer Glaswerk.
    Bij de titel “kop tussen de stampers” en “size matters” denk ik meteen dat dit een opbouwende serie gaat worden die gaat eindigen met “olifant in de porseleinkast”.

  • Mo zegt:

    de Stampertjes! Die hadden een prominente rol in Pluk van de Petteflet!

  • Annet zegt:

    Een paar dagen geleden vond ik zo’n 7 stervende hommels in het gras. de dag ervoor was het aardappelveld naast ons besproeit met gif…..
    Ik heb een hommel opgebaard en een foto gemaakt…daar lag de dappere strijder met een tasje gevuld met stuifmeel….:(

  • Ben ooit (?) ook eens met ‘n kop tussen de stampers gekomen; toen stond ik er niet gekleurd op.

  • landheha zegt:

    De zon schijnt geloof ik weer eens in Nederland en gelijk is het hommeles ;-) Heeft in de verte wel iets weg van de nieuwe coiffure van Ineke van Gent, die nog ff aan het paars wil lurken. (5-of-50)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *