IJskoude abstractie - klik op de foto voor een grotere versie

Je kunt wel raden, maar ik ga het toch niet vertellen

Wanneer honderd bètageoriënteerde woorden ruimschoots tekort kunnen schieten bij het duiden van iets dat je tijdens het kijken niet kunt zien kun je natuurlijk altijd terugvallen op de zweefteventaal

In dat met helium gevulde jargon is het mogelijk om zelfs de meest esoterische abstracties te ervaren, of erger nog, te voelen tot in het diepst van je botten zonder dat er één – of als je geluk hebt twee – van de normaal functionerende hersenhelften in wezen bij aan te pas komt.

Mij bezorgt het abstracte de nodige hoofdbrekens – het zal het droeve lot van de harde bèta met een sterk onderontwikkelde alfacomponent wel zijn – en, zoals het geval was na het zien van de amorfe roodkoperkleurige klont op de foto van 100_Woorden, ook wel eens een paar slapeloze nachten.

Om me enigszins te kunnen harden voor het geval er nog een keer zo’n akkefietje op het VKblog gedumpt gaat worden heb ik aan het begin van de avond zelf maar het heft in handen genomen. En omdat je volgens sommige experts iedere abstractie zonder enige voorkennis op je moet laten inwerken zal ik ditmaal zo netjes zijn om voor één keer geen tipje van de sluier op te lichten.

Ik zou zeggen, kijk, zie, voel, ervaar en maak je niet druk om wat het werkelijk is.

Nee, ook voor deze foto moet je de rationele wereld loslaten en je mee laten voeren op de golven van het onbekende