Is er nog een koekje over?

Computer-cookies zullen deze vrouw uit het pre-digitale tijdperk waarschijnlijk worst wezen, maar de ongetwijfeld lekkere Bretonse patisserie in het blik heeft zo te zien haar volle aandacht. Dat uiteraard met de oerdegelijke (kunst)lederen handtas als trouwe metgezellin uit diefstalpreventie binnen handbereik.

En zeker, ik weet dat haar mutsje eigenlijk helemaal op de foto behoort te staan, maar ik vind het een te smakelijk ouderwets beeld om dat zomaar ongezien op de digitale plank te laten verstoffen.

In de bosrijke Velpse contreien geschoten

Toen ik vorig jaar met gevaar voor eigen leven poolshoogte ben gaan nemen in één van de meest beruchte no-go areas van Nederland kwam ik in het Velpse bos deze geschminkte vrouw tegen. Zij was op weg naar een openluchttoneelvoorstelling die in het bos gegeven werd.

Een mazzeltje, zo bleek achteraf, want toen zij op het moment dat ik haar en profil fotografeerde een auto passeerde was daarvan de lakkleur hetzelfde als die van haar gestifte lippen.

Ik schiet wel vaker zulke “toevalsfoto’s” waarop ik pas later op een groot beeldscherm zie dat er méér op de foto te zien is – dat de foto vaak tot een betere foto maakt – dan ik op het moment van fotograferen zag. Dat althans op een bewuste manier.

Misschien is het omdat mijn onderbewustzijn een handje heeft geholpen om op het goede moment op de knop te drukken. Niet dat ik er wakker van lig, integendeel zelfs, maar soms vraag ik me af of andere fotografen dat ook regelmatig hebben.

Wat me overigens die dag niet is gelukt is om een man met een fez te fotograferen. Die bizarre klederdracht schijnt veelvuldig in het wild in de bossen van Velp voor te komen. Misschien dat ik het risico moet nemen om nog een keer terug te gaan. Hopelijk wil dan het onbewuste waarnemingsvermogen, of wat het ook mag zijn, me nog een keer van dienst zijn om een markant, fezdragend heer op het juiste moment te schieten.

In diepe gedachten verzonken...
...kijkt zij peinzend naar de overkant

Vrouw met kinderwagen op het strand van Ploumenac'h

Toen ik deze vrouw met kinderwagen zag vroeg ik me allerlei dingen af. Was zij naar het strand gegaan om het kind te plezieren of juist haarzelf? Was het een routine omdat beide ouders van het kind aan het werk waren? En had haar man geen zin om mee te gaan of was hij overleden?

Vragen waar ik waarschijnlijk nimmer een antwoord op zal krijgen. Toch is het leuk om voor jezelf dit soort vragen te stellen. Iemand anders kan dat natuurlijk ook bij het zien van deze foto. En daar heeft hij deze honderd woorden eigenlijk helemaal niet voor nodig.

Een cadeautje voor elkaar (klik op de foto voor het nummer 'The Gift' van Midge Ure)