Jun 07

Een leven vol katten

De planning was: na de vakantie. Dan gaan we een waardige opvolger voor Gijs zoeken. Maar ja, die poesvormige ruimte vloog ons aan. Want als je ‘s morgens beneden komt en vriendelijk tegen schoenen en tassen begint te praten dan is er iets niet helemaal goed, toch?

Bovendien is dit al bijna de langste periode dat ik ooit zonder kat heb doorgebracht.

De eerste was Juno. Juno was er al toen ik geboren werd. En het verhaal gaat dat mijn liefste bezigheid was om Juno in poppenkleren te hijsen en in het rieten poppenwagentje rond te rijden. Toen ik 4 was, was Juno opeens weg. We woonden op een bovenhuis en waarschijnlijk is ze van het balkon gevallen. Mijn moeder beweert dat ze haar later nog een keer bij de overburen heeft gezien, maar ze heeft niet aangebeld. Wij stonden namelijk op het punt om met het hele gezin twee jaar in Italië te gaan wonen.

Toen we weer terugwaren in Nederland en de meubels nog nauwelijks op hun plaats stonden en de gordijnen nog niet eens hingen, gingen we op zoek naar een katje. Een vriendin van mijn moeder had haar poes meegenomen op vakantie in België en daar had de poes ‘iets’ opgelopen van een kater uit Bouillon. Wij zochten een mooi zwart katje uit en gaven het de wijdse naam Godfried (van Bouillon, uiteraard). Twee jaar later werd het gezin compleet met een poesje uit het nest van een kennis van weer een andere vriendin. Haar Siamees had verkering met een cyper uit de buurt. Het resultaat was een nestje cyperse katers en 1 zwart poesje met witte pootjes: Isabella. Al snel heetten ze overigens gewoon Gompie en Iepie en dat is zo gebleven. Iepie mocht één nestje hebben en het was komisch hoe zich Gompie als je-weet-wel surrogaatvader gedroeg.

Toen ik een jaar of 20 was ging ik het huis uit. En zodra ik mijn eigen stekje had moest er natuurlijk een eigen kat komen. Een collega in Haarlem had een nestje, er waren nog een rode en een zwarte beschikbaar. Slecht als ik ben in keuzes maken besloten we ze allebei te nemen. De rode noemde ik Orion, de zwarte werd Bastet (omdat ik dacht dat de rode een kater en de zwarte een poes was). Na een tijdje bleek de zwarte een kater die bovendien helemaal niet naar zijn naam luisterde. Wel luisterde hij naar Bolletje. Dus dat werd het. 9 maanden later was Orion zwanger van hem.

Het nestje bestond uit 1 rode kater (dit keer wel echt) en een lapjespoes. De poes ging naar een vriendin, de kater hield ik zelf. Omdat hij op tweede Paasdag geboren was heette hij Pasqua. Wij woonden op het Oostgroningse platteland waar een zwerfkatje zich bij ons voegde. Ze was niet mooi, zag er meer uit als een koe. Ze was ook niet echt slim. Maar wel erg lief. Vanwege haar zwartwitte uiterlijk kreeg ze de pandanaam Chi-Chi. Op een dag verdween Orion. We hebben haar nooit terug gezien. Werd het te druk?

Chi-Chi kon de heren uit de buurt niet weerstaan. Vijf jonkies waren het gevolg: Nemo (een zwart katertje, genoemd naar een stripfiguur uit 1920) en Vicky (genoemd naar Victor Kortsnoi omdat ze als lapjeskat zwarte strepen boven haar ogen had, net Russische wenkbrauwen) mochten blijven, de rest (2 zwarte katertjes en een kopietje van de moeder) gingen weg.

Helaas, de geneugten van het platteland wogen niet op tegen de problemen als verregaand verval van de woning en toenemende werkeloosheid. De terugtocht naar het Westen werd aanvaard. Op een flat kun je niet zoveel katten houden dus moesten keuzes gemaakt worden. Chi-Chi ging bij de buren wonen, ze was een echte boerderijkat. Nemo en Vicky kregen onderdak bij schoolvriendjes van Zoon en de oudgedienden Bolletje en Pasqua verhuisden mee naar Haarlem. Daar kreeg Pasqua hersenvliesontsteking.

Opnieuw was er een collega met een nestje in Haarlem, waar nog 1 rood katje in zat. Gelukkig waren de anderen al weggegeven. We noemden hem Merlijn.

Van Haarlem ging de tocht naar het midden van het land. Weer een flat. Merlijn vond het geweldig, hij sprong vanaf de eerste verdieping naar beneden en begon gewoon oorverdovend te miauwen als hij weer naar binnen wilde. Bolletje vond het maar niets. Af en toe waagde hij een stapje op de galerij maar verder kwam hij niet. Toch is hij verdwenen in een Kerstvakantie. Waarschijnlijk geschrokken van rotjes. Daar ging de laatste van mijn eerste katten. Hij was toen een jaar of 15.

Om Merlijn een plezier te doen haalden we een katje uit het asiel. Weer een zwart/wit koetje. En of het nou aan de kleur ligt of toeval is, opnieuw een uiterst onslim exemplaar. Om in de tovenaarsfeer te blijven noemden we hem Gwydion maar toen we snel daarna verhuisden naar een huis met tuin bleek Gwydion’s gebrek aan hers hem fataal te worden. Na twee keer te zijn aangereden had hij nog niet door dat de weg niét bij de tuin hoorde. De derde keer was het echt raak. Weer was Merlijn alleen. Maar niet voor lang.

Want in de struiken naast het huis woonde een vieze, zielige, manke, magere, schuwe grijze kat. Merlijn besloot hem te adopteren. Hij likte hem over de kop en lag naast hem als hij sliep. Langzaam wende de kat ook aan ons en durfde dichterbij te komen. Toen bleek dat het een blijvertje was, wilde ik hem Gandalf noemen. De kat zelf dacht daar anders over en wilde naar Gijs luisteren. Dat mocht.

Merlijn is uiteindelijk 15 jaar geworden. Gijs heeft nóg een verhuizing meegemaakt en is 18 jaar geworden.

En nu komen er weer jonkies. Over 10 dagen kunnen we de twee rood-witjes ophalen. Ze hebben al een naam gekregen: Phoenix en Isis. Hopelijk zijn ze het er mee eens. Een paar weken later komt er ook nog een zwarte met zwarte streepjes. We hebben hem nog niet gezien maar ik wil hem Anubis noemen. Kijken of het past. En zo niet? Dan gaan ze gewoon anders heten. Net als Bolletje, net als Gijs.

19 comments

Skip to comment form

    • ScrambleX on 7 juni 2007 at 12:24
    • Reply

    Avatar van ScrambleX
    Leuk kattenverhaal wederom.
    Phoenix en Isis…Mooi Mooi…

    • antoinette duijsters on 7 juni 2007 at 12:34
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Heel herkenbaar allemaal, de dieren waarmee je opgroeid blijven je leven bepalen. ik ben opgegroeid met kanaries en kippen, vandaar mijn voorliefde voor vogels. groetjes Ivy?

    • gulden middenweg on 7 juni 2007 at 12:38
    • Reply

    Avatar van gulden middenweg
    Ik ben gek op op katten. Ik ben benieuwd hoe de eerste tijd met je jonge katjes gaat verlopen. Heel veel plezier ermee. Mooi verhaal!

    • Morgaine on 7 juni 2007 at 12:53
    • Reply

    Avatar van Morgaine
    Jaaa wat een mooie namen:)))
    Ik wilde een vorige kat ‘Bastet’ noemen, naar de egyptische kattengodin. Leuk, zei mijn dochter, en noemde m ‘B’astard’ Tsja.

    • Pas&Ivy on 7 juni 2007 at 13:15
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    ScrambleX: dank je wel.

    Antoinette: klopt ;-). Ik had vroeger nooit wat met vogels, in tegenstelling tot alle katten. Kijken hoe ze op de kippetjes gaan reageren (en andersom natuurlijk, onze velociraptors).

    Gulden Middenweg: wij zijn ook heel benieuwd. Dank je.

    Morgaine: dat is het nadeel van namen, soms staan ze wel mooi maar klinken voor geen meter. Bastaard was idd ook de tweede naam van Bolletje.

    • Thera on 7 juni 2007 at 13:38
    • Reply

    Avatar van Thera
    Even gokken, ben jij ditmaal Ivy? Of speelde Pas ook met poppen (en dan vooral de bijbehorende kleertjes)?

    • Pas&Ivy on 7 juni 2007 at 13:45
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Thera: Grappig toch dat niemand zeker weet wie wat schrijft… En nee, Pas speelde zeker niet met poppen maar is wel van de poezen. Dat weten we beiden absoluut zeker ;-)

    We gaan hier toch echt eens een raadselblogje aan wijden vermits Pas & Ivy het over het format eens kunnen worden ;-)))

    • Pas&Ivy on 7 juni 2007 at 14:04
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Hmm, Pas, daar moeten we zo in de zonnige tuin met een door mij speciaal daartoe meegebracht Meibokje maar eens uitgebreid over breinwaaien!
    (Ivy)

    • Pas&Ivy on 7 juni 2007 at 14:12
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Ivy: Aha, ik proef hier toch het http://www.volkskrantblog.nl/blog/2192 principe opborrelen van woord en weerwoord.

    In de tuin? Maar dan wel met een PSV dekentje natuurlijk, ook al is het zonnig…
    Reactie is geredigeerd

    • Bart on 7 juni 2007 at 14:37
    • Reply

    Avatar van Bart
    Een echte poezen-saga…
    mooi dat de lijn na Poef Gijs nu met twee of zelfs drie van die stuiterende en door mekaar rollende zachte pluizenbolletjes wordt voortgezet…een fijn vooruitzicht! :-)

    • Ivy on 7 juni 2007 at 14:40
    • Reply

    Avatar van Ivy
    @Pas: dan doe ik het zo, voor de duidelijkheid en analoog aan.
    Dekentje? Oh ja, je bent grieperig. Doe maar een koeldekentje dan.

    @Bart: ja, drie dus, definitely. Ik kan haast niet wachten!

    • vanlidt on 7 juni 2007 at 20:54
    • Reply

    Avatar van vanlidt
    Katten zijn zoveel leuker dan honden.

    • Lisa on 7 juni 2007 at 21:02
    • Reply

    Avatar van Lisa
    Miauw… mooi verhaal :)
    Reactie is geredigeerd

    • Pas&Ivy on 7 juni 2007 at 21:14
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Vanlidt: nou, zeg dat niet tegen hondenmensen. Maar katten zijn wel bijzonder. Allemaal.

    @Lisa: Dank je!
    (Ivy)

    • Mo on 7 juni 2007 at 23:45
    • Reply

    Avatar van Mo
    Mijn beste vriendin is een hond:-)

    • Pas&Ivy on 8 juni 2007 at 10:32
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Hoi Mo, niets tegen honden hoor, heb ze jaren gehad. Heidewachtel en Border collies (die door Zoonlief steevast Bollie Corders werden genoemd). Maar ik ben toch meer een kattenmens en Pas ook. Trouwens, honden in de stad is geen doen: die trieste uitlaatplekjes met hek erom en een bankje ernaast brrrr.

    • maria on 8 juni 2007 at 10:57
    • Reply

    Avatar van maria
    http://www.volkskrantblog.nl/bericht/132269

    • Mephisto on 8 juni 2007 at 11:38
    • Reply

    Avatar van Mephisto
    lol, wij ook!
    geboren en getogen met katten.
    Mijn huidige gevonden in een park, dat verhaal zal ik nog wel eens posten, want dat is ook weer zo’n Niko-belevenis. :)

    • Pas&Ivy on 8 juni 2007 at 12:47
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Hoi Maria, je verhaaltje gelezen.

    Mephisto: geen beter leven dan een leven met katten. En een eeuwige bron van (blog) verhalen.
    (Ivy)

Geef een reactie

Your email address will not be published.