Sep 24

Muis in huis

Als je katten hebt, heb je geen muizen. Zeggen ze. Misschien heb ik nooit goede katten gehad of misschien het verkeerde soort muizen. Hoe dan ook, hoe meer katten er in mijn huis woonden, hoe meer muizen ik kreeg.

Jaren geleden woonde ik in een onverklaarbaar bewoond arbeidershuisje op het platste platteland van Oost-Groningen. Er woonden op dat moment 3 katten bij mij in: vader, moeder en zoonlief. Vader was een enorme zwarte kater die nooit van zijn leven een vlieg kwaad deed. Zoonlief was een rode spring-in-het-veld die achter alle vliegen die hij zag aanrende maar ze bij mijn weten niet te pakken kreeg. Moeder Orion was een rode poes en een goede jager. Vooral muizen vond ze geweldig. Om mee te spelen dan.

Op een dag zat ik in de keuken toen bij de deur een smekend gemiauw klonk. Orion stond voor de deur met een muis in haar bek. Ze liet hem vallen en de muis bewoog niet. Ze tikte er tegenaan en weer gebeurde er niets. Met een keukenpapiertje pakte ik voorzichtig de muis op en wilde hem in een emmer water uit zijn lijden verlossen. Maar hij was nog lang niet van plan om dood te gaan! Wat een kracht zat er nog in dat muizenlijfje. Orion zag de muis spartelen dus ze schreef mij bovenaardse krachten toe. Voortaan werd elke dode of bijna-dode muis bij mij gebracht in de hoop op een wonderbaarlijke opstanding. Als ik niet in de buurt was werd de muis in mijn klompen of laarzen gedeponeerd, die naast de deur stonden. Of vlak voor de slaapkamerdeur gelegd waar ik ze zeker zou vinden. De levende exemplaren vonden vervolgens een leuk plekje ergens tussen de vloeren en muren in huis. Regelmatig klonk vrolijk getrippel over het plafond of onder de vloer en er liepen zelfs muizen over de keuken planken. Drie poezen keken er naar en deden niets.

‘s Zomers was het nog leuker. Dan stond het slaapkamerraam open. De vensterbank was 20 cm boven de grond dus een ideale plek voor Orion om haar muizenoogst te deponeren. Op de vloer lagen rietmatten, en die sloten niet helemaal aan bij de plint in de hoek. Zo moet het gebeurd zijn.

Met een slaperig hoofd zag ik op een ochtend een muisje over de vensterbank trippelen. De zon scheen vrolijk door zijn roze oortjes. Na een tijdje was de muis weg en ik viel weer in slaap. Na een paar dagen hing er een bijzonder penetrante lucht in de slaapkamer. Ik kon de bron nergens ontdekken en een tijd later was de lucht verdwenen.

Jaren later ging ik verhuizen en moest de vloerbedekking opruimen. Onder de rietmat vlak naast mijn bed lag een perfecte muizenvorm. Helemaal plat en uitgedroogd. En inmiddels geurloos.

(Ivy raakte geïnspireerd door het muizenverhaal van Moeder met Hond, dank je wel!)


15 comments

Skip to comment form

    • antoinette duijsters on 24 september 2007 at 16:22
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Katten behoren muizen te eten, het is hun natuurlijk voedsel. Niet te veel brokjes geven dus :-)))

    • ScrambleX on 24 september 2007 at 16:35
    • Reply

    Avatar van ScrambleX
    Heb ik iets gemist of eh,hebben we een serieuze muizenplaag op het VK Blog de laatste dagen ?
    Graag gelezen ! Dat dan weer wel Ivy !

    • Peter Louter on 24 september 2007 at 16:36
    • Reply

    Avatar van Peter Louter
    Tja, gestampte muisjes ruiken anders. Mooi verhaal!

    • Pas&Ivy on 24 september 2007 at 16:42
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Antoinette: ik weet niet of ze te veel brokjes kreeg. Misschien at ze eerst een muis op en daarna mocht ik de tweede hebben.. Isis eet ze in elk geval wel op, met staart en al.

    ScrambleX: het lijkt er wel op. Het zal wel met het weer te maken hebben, de muizen trekken weer naar binnen. Of wederzijdse beinvloeding natuurlijk. Dank voor je reactie.

    Peter: als we Rami moeten geloven is het afgelopen met de gestampte muisjes. Maar deze was ook aardig gestampt, door mij hoogstpersoonlijk bij het uit bed stappen vrees ik.
    (Ivy)

    • Morgaine on 24 september 2007 at 17:40
    • Reply

    Avatar van Morgaine
    sommige katten zijn geboren jagers, anderen zien muizen als decoratieve voorwerpen in huis.. Het is een mysterie..:)

    • Bart on 24 september 2007 at 17:43
    • Reply

    Avatar van Bart
    Mooi verhaal…en poezen doen het elke keer weer anders, zo onvoorspelbaar…
    Ooit woonde ik op een flat, met twee poezen. Als ik wel eens een muis had, had deze een mooi leven, want van mijn belangstellende maar beleefd afwachtende poezen had hij nooit wat te vrezen, … :))

    Tegenwoordig, met de gevreesde jager Knor in huis, hebben ze geen schijn van kans…
    Reactie is geredigeerd

    • Pas&Ivy on 24 september 2007 at 17:53
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Morgaine: in het geval van Orion beschouwde ik ze als cadeautjes. Ik kreeg ook haar jonkies, telkens weer. Maar mysterieus zijn ze zeker.

    Bart: poezen, je denkt dat je ze kent maar ze zijn altijd weer anders. Ik verdenk mijn poezen ervan dat ze de muizen hun bakje met voer wijzen ;-)
    (Ivy)

    • staco on 24 september 2007 at 21:55
    • Reply

    Avatar van staco
    Muizen horen ( over een eeuw) tot de beschermde
    diersoorten.

    • Mo on 24 september 2007 at 22:37
    • Reply

    Avatar van Mo
    Aten ze bij jou ook de rozijnen op? Bij de bewuste verhuizing waarover ik schreef, zag ik in de kelderkast allemaal vliesjes liggen. Bij nader inspectie bleken het allemaal rozijnen te zijn, waaruit het zachte binnenste weggegeten was. De schilletjes hadden ze laten liggen…

    • Mo on 24 september 2007 at 22:40
    • Reply

    Avatar van Mo
    O ja, nog een verhaal: in 1985 woonde ik op een bovenverdieping: keuken aan de ene kant, vervolgens een lange gang en daarna de woonkamer. (beetje onpraktisch, maar ja je moet iets). Op een avond komt de kat met een noodgang vanuit de keuken door de gang naar de kamer en schudde verwoed met zijn kop, waarna er een muisje tussen zijn kaken uitsprong en razendsnel via de verwarmingsbuizen naar beneden rende…het begin van een muizenplaag. Maar zo zielig om dood te maken…

    • K on 25 september 2007 at 09:03
    • Reply

    Avatar van K
    Jouw poezen zijn blijkbaar niet ontvankelijk voor kat-en-muis-spel.

    • Pas&Ivy on 25 september 2007 at 15:12
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Staco: waar moeten de katten dan mee spelen?

    Mo: voortaan de rozijnen schillen dus. Nee, ik ontdekte gistermiddag wel dat ze de zak met zonnebloempitten voor de kippen te pakken hadden genomen. Inderdaad, allemaal lege vliesjes.
    Mo2: die beestjes kunnen echt door de smalste gaatjes! Ik probeerde er een keer eentje (met een washandje om) te pakken die in het hoekje bij de deur zat. Ik dacht hem te pakken te hebben, maar hij was tussen de deur en de drempel, misschien 1 cm ruimte, geglipt. En woonde toen lekker in de kamer voortaan.

    K: uhm, niet allemaal of in elk geval niet allemaal volgens dezelfde regels.

    • viktor loman on 25 september 2007 at 15:53
    • Reply

    Avatar van viktor loman
    Wat kunnen ze stinken he als ze dood zijn!
    groet
    rené

    • Pas&Ivy on 25 september 2007 at 20:04
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Rene, als ze leven ruikt het ook niet fris, hoor. Maar dood is erger, daar heb je gelijk in.
    (Ivy)

    • Starry Night on 25 september 2007 at 23:34
    • Reply

    Avatar van Starry Night
    Mooi beeld, het geschetste leven tussen katten en muizen. En een wel tamelijk gruwelijk einde, maar such is life;-).

Geef een reactie

Your email address will not be published.