Oct 18

Amnesia (Slot)

Helaas had Zelda het met haar positieve insteek echter helemaal mis. De volgende ochtend bij het krieken van de dag zag ze vanuit een hoek van de Bovenwoon dat Nox als een zombie naar het leghok stond te staren. Ze mompelde binnensnaveligs een paar onverstaanbare woorden en boog haar kopje zodat ze, kippig als ze is, de inhoud van het Leghok nog beter kon aanschouwen.

Zelda vroeg zich af waar Nox mee bezig was en besloot om ook maar uit de veren te gaan. Ze stond op, liep naar het Leghok toe en keek over de schouder van haar zusje mee. Ze zag alleen maar stro en een Heel Mooi Ei. Ze had het zelf gelegd. Nox stamelde echter: ‘Wat is dat voor ding dat daar ligt?’ Zelda’s snavel viel van verbazing wijdopen. Nox wist blijkbaar niet eens meer wat een ei was.

‘Tijd voor harde actie’, dacht Zelda,’even wachten tot de Woon geopend wordt en dan neem ik haar mee naar het Oog. Dit kan zo echt niet langer.’ Even later ging de deur van de Woon open. Zelda voegde de daad bij haar gedachtewoord en sleurde de amnesiale  Nox met haar mee. Bij de afrastering aangekomen bleef Nox verwonderd staan kijken. Maar de doortastendheid van een bètakip kan wonderbaarlijk groot zijn. Ze verkocht Nox een ferme trap onder haar kontje zodat ze over de afrastering heen kukelde. Zelda fladderde achter haar aan en duwde, al hortend en stotend, de arme Nox vooruit. Bij de Zandbak van het Kind van de Buren aangekomen gaf ze Nox nog een por zodat zij in het oog viel. Zelda sprong haar achterna. Beide Barnevelder krielen verdwenen onmiddellijk.

In het donkere Oerbos aangekomen keek Zelda speurend rond haar heen. ‘Als hij nou maar niet op vakantie is of zo?’ schoot het door haar heen. Even later hoorde ze echter het kreupelhout kraken. Het Zwijgende Hert kwam aangelopen. Zelda begroette hem vriendelijk terwijl Nox iets mompelde van ‘Wat zijn er toch veel vreemde dingen op de wereld.’ Zelda legde het probleem aan het Zwijgende Hert uit.

Na een lange stilte Sprak het Zwijgende Hert: ‘Als Opper-Sjamaan zie ik maar één oplossing. Hier is namelijk geen enkel kruid dat ik ken tegen opgewassen. Nox en jij moeten naar Finland gaan. Zoek daar net zolang totdat je een didgeridoo hoort.

Als dat geluid uitgestorven is en je hoort daarna iemand met een hoge stem de Kulning zingen die gebruikt wordt om de koeien te roepen dan is jullie tijd gekomen. Loop naar het dichtstbijzijnde meer en vind een Eland. Vraag hem of hij Nox tussen zijn gewei wil nemen en driemaal wil onderdompelen in het koude bergmeer. Ga via het groene Oog en denk aan Finland.’

Het Zwijgende Hert droeg Nox liefdevol naar het Oog, Zelda volgde hen op de voet. Voor het Oog aangekomen dacht Zelda ‘Finland’ en beide kippen losten een fractie van een seconde later als het ware op in het niets.

‘Wat is het hier mooi’, dacht Zelda verrukt, ‘al die bossen, die mooie meren en wat een prachtige lucht. Zoiets moeten Mijn Mensen toch ook eens binnenkort gaan aanleggen in de Tuin.’ Nox dacht niets, de neurale activiteit in haar eenzesde hers was nagenoeg tot stilstand gekomen.

Niet veel later hoorde Zelda een zeer vreemd geluid.

Annotatie van de Kroniekschrijvers:

Je kunt de mediaplayer minimaliseren en gewoon door laten spelen tijdens het lezen. Dat werkt alleen maar sfeerverhogend.

‘Zou dit nu een didgeridoo zijn’, vroeg Zelda zich af. Ze besloot het er maar op te wagen. Tegen dit soort vreemdsoortige zaken was haar enorme bètakennis helaas niet opgewassen. Niet lang daarna klonk een hoog langgerekt geluid. ‘Dan zal dit dus wel het koeien roepen zijn waar het Zwijgende Hert over sprak.’ Zelda’s gevolgtrekking was, zoals zo vaak het geval is, geheel correct.

Ze zocht in alle haast naar een meer. Want Zelda wist maar al te goed dat niet veel later de dementerende hers van Nox volledig uitgedoofd zou zijn. Ze keek speurend met haar rode kraaloogjes rond en zag dat op nog geen vijftig meter achter haar een soort Waadplaats was. En midden daarin stond een enorme Eland van het water te slobberen. Ze realiseerde zich in een gedachteflits dat het Zwijgende Hert toch wel verstand had van ongelofelijk veel zaken en daarbij nog een soort Ziener was ook.

Zelda sjorde de passieve Nox mee. Niet veel later bereikten zij de rand van het meertje. Zelda bracht letterlijk de woorden van het Zwijgende Hert aan de Eland over. Deze knikte vriendelijk en liep met plonzende passen naar de beide kippen toe. Hij boog zijn majestueuze gewei en Zelda duwde Nox tussen de takken ervan. De Eland liep zonder een woord te zeggen terug naar het midden van het meertje en dompelde Nox driemaal in het water. Tijdens dit ritueel dacht Zelda: ‘Hm, zou het misschien een verre neef van het Zwijgende Hert zijn. Deze zegt helemáál niets.’

Na het derde dompelbad hoorde Zelda een heel harde pók. Ze zag dat Nox via de geweitakken naar de rug van de Eland klom. De Eland bracht haar naar de oever. Nox hopte drijfnat maar kwiek van zijn rug en zei tegen Zelda: ‘Lieve zus, ik weet niet waar we zijn maar ik weet wel dat ik weer weet en niet meer vergeet.’ Zelda haalde opgelucht adem en wist dat Nox genezen was. De amnesia was bij wijze van spreken helemaal opgelost in het water.

Beide kippen bedankten de Eland. Hij knikte nogmaals vriendelijk en liep terug naar het midden van het meertje. Niet veel later verdwenen Nox en Zelda in het Oog. Glimlachend stond het Zwijgende Hert hen op te wachten. Hij zag direct dat de missie compleet geslaagd was. Zelda bedankte hem voor zijn Goede Raad en gaf en-passant aan dat ze snel terug wilde naar de Woon omdat ze aandrang tot leggen had.

Voordat ze in het Oog stapten draaide Zelda zich nog eenmaal om en vroeg: ‘Heeft u misschien ook familie in Finland?’ Het Zwijgende Hert schudde zwijgend van nee en begon daarna luidruchtig te bulderen van het lachen. Zijn gewei schudde als de takken van een boom in een woeste wind. Zelda liet het er met een schouderophalen maar bij en zwaaide nog een keer dankbaar doch ietwat verbaasd met haar rechtervleugel naar het Zwijgende Hert.

Nox en Zelda kropen uit het Oog in de Zandbak van het Kind van de Buren. Ze fladderden over de afrastering en hopten naar de Kom met Rijst onder de veranda. Uitgehongerd begonnen ze naar de Rijstkorrels te pikken die daardoor wild in het rond spatten.

Niet veel later lieten ze zich, samen met hun twee andere zusjes, gewillig ophokken in de Woon. Nox, Contrillibus en Hermux-Tantamoq sliepen onmiddellijk. Zelda zat nog even te piekeren: ‘Wat ik nog niet begrijp is waarom we helemaal naar Finland moesten gaan en waar de Eland voor nodig was. Ik had Nox toch ook gewoon hier in de Vijver kunnen donderen en haar driemaal soppen. En wat ik ook niet snap is waarom het Zwijgende Hert zo hard moest lachen.’ Toen vielen ook haar oogjes dicht.

Ja lieve lezertjes, sommige dingen zijn nou eenmaal niet te bevatten of te begrijpen. Als het uiteindelijk maar goed komt, want daar draait het toch om? Het is immers het positieve resultaat dat telt…

Naschrift van de Kroniekschrijvers:

Alle foto’s hebben we geplukt van de Wikipedia website.

Het ‘Kulning’ lied staat op de CD ‘Grimborg’ van de Finse folk-rock band ‘Gjallarhorn’.

12 comments

Skip to comment form

    • Ina Dijstelberge on 18 oktober 2007 at 17:53
    • Reply

    Avatar van Ina Dijstelberge
    Een dompeling in ijswater, arme Nox, maar ze weet weer…
    Didgeridoo op het Noordelijk halfrond klinkt mij evenwel vreemd in de oren. Vreemde doch interessante muziek maken die Finnen toch.

    • Pas&Ivy on 18 oktober 2007 at 18:21
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Ina: Inderdaad, waar ijskoud water niet goed voor is ;-)

    De didgeridoo is van oorsprong een Australisch muziekinstrument. Ivy en ik hebben heel toevallig Gjallarhorn een behoorlijke tijd geleden live gezien. We hebben toen genoten van een muzikaal ‘gevecht’ tussen twee didgeridoo spelers. Fantastisch gewoon!

    (Pas)

    • antoinette duijsters on 18 oktober 2007 at 18:44
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Als de kipjes het oog en het zwijgend hert niet hadden. Maar Zelda die weet van aanpakken.:-)

    • Pas&Ivy on 18 oktober 2007 at 19:05
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Antoinette: Zekersteweten. En zoals je hebt kunnen lzen schroomt Zelda er tegenwoordig voor geen meter meer voor om Nox in noodgevallen een stevige trap onder haar bevallige zwarte kontje te geven ;-)

    (Pas)

    • Bart on 18 oktober 2007 at 19:15
    • Reply

    Avatar van Bart
    Prachtige episode met adembenemend mooie Finse muziek…deed me heel erg denken aan de noord-scandinavische sami-muziek van Marie Boine, die jullie vast ook wel kennen!
    En ik ben blij met de weer helemaal okselfrisse Nox! :))

    • Mo on 18 oktober 2007 at 19:17
    • Reply

    Avatar van Mo
    de hond kroop bijna onder de bank van die didgeridoo…

    (per ongeluk het volume wijd open gezet)

    • Pas&Ivy on 18 oktober 2007 at 19:59
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Bart: Dank je wel. Jazeker Bart, Marie Boine Persen ken ik zeker. En wat te denken van Varttina. Ook een puike band uit Finland. En Sigur Ros (uit IJsland) is ook zeker de moeite waard om eens goed te beluisteren.

    @Mo: Ocharme. En dat op vol volume. Ook dát nog. Ik kan me er zeker iets bij voorstellen. Een didgeridoo is toch meer iets voor Elanden en kiepkes…

    (Pas)

    • Morgaine on 19 oktober 2007 at 09:46
    • Reply

    Avatar van Morgaine
    Muziektip van de week: Hedningarna..:)

    Didgeridoo: ik had er ooit eentje, heb geprobeerd het te leren maar het is moeilijker dan het eruit ziet..

    • Pas&Ivy on 19 oktober 2007 at 09:54
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Morgaine: Even gespiekt op YouTube. Hedningarna klinkt ook geweldig. Het lijkt bijna wel Bretonse muziek. Prachtig. Fijne tip.

    Grappig dat je ooit didgeridoo hebt proberen te spelen. Mijn broer en ik hebben dat ook gedaan. Maar dan zónder didgeridoo. Gewoon, human beat didgeridoo rechtstreeks vanuit de mond dus. En dat ging best wel goed ;-)))

    (Pas)
    Reactie is geredigeerd

    • Morgaine on 19 oktober 2007 at 10:13
    • Reply

    Avatar van Morgaine
    Jammer genoeg is er niet veel op youtube van Hedningarna:(

    De didge: ik woonde in Australie, en maakte er zelf eentje. Daarna oefenen met circulair ademhalen… ik kreeg het maar moeilijk onder de knie..

    • Morgaine on 19 oktober 2007 at 13:17
    • Reply

    Avatar van Morgaine
    Ik kan, als jullie interesse hebben, wel een ceedeetje opsturen van Hednigarna en ander lekkers..

    • Pas&Ivy on 19 oktober 2007 at 13:23
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    @Morgaine: Nouhou Morg, als dát zou kunnen. Je weet dat ik (en Ivy ook overigens) gek ben op (aparte) muziek.

    (Pas)

Geef een reactie

Your email address will not be published.