May 19

Romantici

Laat ik het nou altijd gedacht hebben, maar sinds afgelopen weekend weet ik het zeker: ik ben een romanticus. En niet alleen ik, ook mijn echtgenoot is met hetzelfde virus behept. Kijk maar naar onze verhalen over De Rooie en de Donkerrooie.

Volgens de autospecial van het VK-magazine zijn er drie soorten autorijders. Eén daarvan is ‘de romanticus’ en die denkt precies over auto’s zoals wij daarover denken. De auto maakt deel uit van het gezin, de auto is een individu. Je wast je auto niet, je práát met ‘m!

Bij het lezen van het artikel barstte ik dan ook spontaan in zingen uit. Mijn echtgenoot keek wat bevreemd op van zijn krant aan maar ja, hij komt dan ook niet uit een Eendennest.

Mij eerste herinnering aan een auto is aan de Eend vandaar mijn gezang. In die tijd kreeg de kersverse autobezitter namelijk een grammofoonplaat met daarop een liedje van Annie M.G. Schmidt. Het plaatje zat in een donkerbruin kartonnen hoesje met een geel kuikenkopje erop en we hebben het helemaal grijsgedraaid. Waarschijnlijk was het in die tijd het enige kinderplaatje wat mijn ouders in huis hadden. Het refrein zit nog helemaal in mijn hoofd.

Even zoeken bij Wikipedia, en jawel, zelfs de tekst bestaat nog:

Wij hebben geen hond en wij hebben geen kat,
Wij zijn er te nauw voor behuisd.
Soms zeggen de mensen: wat jammer is dat.
Dan zeg ik: dat is het nou juist.
Wij hebben een beestje dat buiten kan slapen.
Het kan tegen ijzel en kou.
‘t_Is net of dat diertje voor ons is geschapen,
zo vriendelijk is het en trouw.

Refrein
Wij hebben een eendje dat woont bij ons in,
een lelijk klein eendje voor ‘t hele gezin.
En altijd gaat dat eendje met ons mee,
naar bos en naar hei en naar zee.
Een buitenbeentje, maar aardig en vief,
ons lelijke eendje, lelijk maar lief.
Wij hebben een eendje dat woont bij ons in,
een eendje voor ‘t hele gezin.

Hij is niet zo fraai als de poedel hiernaast.
Wij hebben hem niet voor de show.
En sommige buren die kijken verbaasd,
ze vinden het hier maar zo-zo.
Zij zouden zich haast voor dat eendje generen.
Wij trekken ons niets daarvan aan.
Geen een ander dier zit zo goed in zijn veren
en kijk hem daar nou weer eens gaan.

Refrein

Hij hoeft praktisch nooit naar de dierenarts toe.
Hij eet bijna niets, is nooit ziek.
Je kunt altijd op hem vertrouwen en hoe,
al is hij niet duur en niet sjiek
En ‘s zomers dan gaan wij samen landen ontdekken,
ver weg in een zonnig klimaat.
Wij houden van vrijheid van reizen en trekken
en vrijheid is waar het om gaat.

Nostalgie, of nostalgie?

Later werd de Eend vervangen door een Citroën DS (de befaamde Snoek) en toen dat een kostenpost bleek te worden werd hij ingeruild voor een Ami, die auto met dat belachelijke dakje. Een paar jaar later gevolgd door de Ami-break, een iets grotere en zeker sierlijker uitvoering. Al deze auto’s waren vreemd genoeg rood met een wit dak.

Dat die auto’s sterk zijn blijkt wel want toen we jaren later in het verre Oost-Groningen toe waren aan een auto kochten wij achtereenvolgens een Eend en een Ami-break! De Snoek hebben we helaas moeten overslaan wegens gebrek aan sleutelervaring.

En nu rijden we alweer jarenlang zeer tevreden rond in (onderdelen van) de Rooie, een prachtige rode Peugeot-break. Geef ons maar een mooie karaktervolle auto en niet zo’n afgeronde futuristische eenheidsworst in metallic grijs of een andere nietszeggende kleur. Rood moet het zijn, liefst tomaat- of brandweerrood.

Ivy

Naschrift
De plaatjes van de auto’s zijn voor onbepaalde duur geleend van het internet.

15 comments

Skip to comment form

    • stokjespaarden on 19 mei 2008 at 16:02
    • Reply

    Avatar van stokjespaarden
    Daar zien hele van auto het boven foto mooi. Die van gezien dan rood liever maak van heel gedaan zilver mooi wel. Frankrijk auto kan het stoel maken en mooi altijd.

    • antoinette duijsters on 19 mei 2008 at 16:09
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Voor mij is een auto gewoon een vervoermiddel, net als treinen enz.
    Ik vraag me altijd af waarom mensen uit hun dak gaan voor een bepaald type, ik ben dus geen romanticus.
    groetjes Antoinette

    ps, ik ga uit mijn dak van, planten, dieren, stenen, schilderijen en sommige muziek:-))))

    • annet on 19 mei 2008 at 18:38
    • Reply

    Avatar van annet
    kende ik niet van Annie M.G. – wat leuk toch
    en als een toch moet dan ga ik ook voor een Eend of een Citroen. Het is dat opendakkarma:)

    • annet on 19 mei 2008 at 18:40
    • Reply

    Avatar van annet
    en als een auto dan toch moet….Nel was weer te snel~)

    • Pas&Ivy on 19 mei 2008 at 19:12
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Stokjes: 3x gelezen, maar ik kan er nog steeds geen chocola van maken. Het voordeel van de Eend was wel de stoel ja: uitneembaar dus handig met vakantie. En zilver voor auto is altijd fout. Weet je al hoe blauw doen moet?

    Antoinette: het gaat om het ‘gevoel’ bij een auto. Geen eenheidsworst-13-in-een-dozijn-auto, maar eentje met karakter (en dan bij voorbaat een kattenkarakter). Ik zou ook liever zónder, maar indien nodig dan liever een ouwetje ;-)

    Annet: jeugdsentiment… alleen voor oud-eendbezitters. Ik zou nog steeds best een Eend willen met roldakje en karma ;-)
    (Ivy)

    • Mo on 19 mei 2008 at 19:17
    • Reply

    Avatar van Mo
    De snoek, geweldige auto was dat! IS het nog steeds natuurlijk. Zo maken ze ze niet meer, helaas. En de Ami, zelden een auto gezien die lelijker was…

    • Pas&Ivy on 19 mei 2008 at 20:31
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Mo: dat terugwijkende voorhoofd aan de achterkant, vreselijk! Maar de break was mooi. En de Snoek…. wow, als die niet zo onderhoudsgevoelig zou zijn….
    (Ivy)

    • Bart on 20 mei 2008 at 08:46
    • Reply

    Avatar van Bart
    De Eend was geweldig!
    En…ik heb de Ami break een paar jaar gehad…
    Verslingerd aan het Franse comfort, ik heb nooit kunnen en willen wennen aan al die stugge Opeltjes en Fordjes en whatever…en een Jap kwam er bij mij al heulemaal niet in, stel je voor dat je vrienden je in zo’n ding zagen rijden… :))

    • Pas&Ivy on 20 mei 2008 at 09:13
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Bart: ik heb ooit een uitstapje naar een Golf gemaakt, dat zijn ook wel geinige autootjes en zelfs een Jap maar dat telt niet want dat was een Feroza, zo’n mini-jeepje ;-))) Verder is het Frans wat de klok slaat. En oud, karaktervol en Róód.
    (Ivy)

    • Grootzoon on 20 mei 2008 at 13:34
    • Reply

    Avatar van Grootzoon
    Ook in Duitsland kunnen ze auto’s met karakter maken: Niks boven een kever!! (de ouwe versie dan) Auto’s één en twee in mijn collectie waren achtereenvolgens een Golf (Zilver. Voor 450 euro ging ik niet zeuren over de kleur. Hij werd overigens in beslag genomen door de politie) en een babyblauwe Kever 1600 uit ’78 (die ik helaas na zeven maanden trouwe dienst moest achterlaten in het land van herkomst – niet Dld).

    Enne, de lelijkste komt wat mij betreft uit Italië. Niet de Ami, maar de FIAT MULTIPLAAAGGHH-hg-gh-gadverdamme verdient die titel met stip.

    En Feroza’s zijn leuk! :)

    Overigens nu gevallen voor Frans comfort: Peugeot. Hij’s alleen niet rood he…

    • Bart on 20 mei 2008 at 15:37
    • Reply

    Avatar van Bart
    Mijn huidige Oude Schicht is ook Frans, rood (natuurlijk, haha!) en heerlijk comfy! :))
    Het is dan wel een Peugeot, maar ach… ;-)
    Tien jaar jong inmiddels, dus geen kinderziektes meer! :))

    • Pas&Ivy on 20 mei 2008 at 20:39
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Grootzoon: ik zei al, een zijstapje naar de Golf is ook ok. Maar kevers….. mwah. Gelukkig ben je omgeturnd. Nou nog een ouwetje met de juiste kleur ;-)) En kwa multivlaai heb je helemaal gelijk! brrrr.

    Bart: tsssss. Goede kleur, goed merk en de leeftijd bijna ook ;-)
    (Ivy)
    Reactie is geredigeerd

    • Morgaine on 22 mei 2008 at 11:46
    • Reply

    Avatar van Morgaine
    Leuk blog, met leuk liedje ook!

    • Pas&Ivy on 22 mei 2008 at 14:36
    • Reply

    Avatar van Pas&Ivy
    Dank je, Morgaine. Het vervelende is wel dat het liedje nou al de hele week in mijn hoofd zit en ik weet alleen nog de melodie van het refrein….
    (Ivy)

    • Oliphant on 28 mei 2008 at 00:07
    • Reply

    Avatar van Oliphant
    Mijn eerste auto: witte eend 1970, 4200 gulden, tweede: gele eend, occasion, derde: blauwe ami, occasion. In een snoek reed ik in 1952, ongeveer, met schuimrubberen bankbekleding, maar die was van een oudoom. Prachtig.
    Groet, O.

Geef een reactie

Your email address will not be published.