Oct 30

Vannacht is de nacht

De nacht waarop hij lang heeft gewacht. De nacht waarop de sluier dun is, de grens bijna doorschijnend. Het heeft lang geduurd, bijna te lang maar nu is het zover.

Het lijkt al zo lang geleden, zijn huwelijksdag op die mooie voorjaarsdag. Die ochtend was hij vroeg opgestaan. Hij had zijn haren gewassen en een schone tuniek aangetrokken. Zijn baard gekamd. Zijn zwaard glanzend gepoetst en toen ze hem kwamen halen voor de plechtigheid zat hij al vol ongeduld en in vol ornaat te wachten. Hij kon bijna geen hap door zijn keel krijgen. Zijn bruid was jong en schoon van lijf en leden en hij hield van haar met heel zijn hart.

Maar toen hij het kasteel van zijn aanstaande schoonvader naderde sloot de kille hand van de angst zich om zijn hart. Waar waren de banieren? De trompetters en minstreels om hem welkom te heten? Het kasteel leek in rouw gedompeld. Hij sprong van zijn paard en snelde naar binnen. Betraande gezichten keken hem aan. De oude min nam hem bij de arm en voerde hem zwijgend een kamer binnen. Daar lag zijn bruid. Gekleed in haar witte huwelijkskleed, bestrooid met bloemen lag zij daar alsof ze sliep maar de stilte van de dood hing in het vertrek.

Verslagen had hij zich omgekeerd en was teruggesjokt naar zijn paard. Zijn eigen slot leek hem nu een benarde veste, spinnen huisden in de donkere hoeken. Geen lach klonk er door de gangen en het stof en het zand hoopten zich op in de vervallende zalen.

Sindsdien had hij het zonlicht gemeden. Zijn haar was grijs geworden. Zijn zwaard dof en bot door gebrek aan levensvreugde en vechtpartijen.

Maar nu, vandaag is alles anders. Dezelfde blijde verwachting doorstroomt hem als hij zijn baard kamt en een schone tuniek aantrekt. Hij poetst zijn zwaard en bestijgt zijn paard.

De muur om het kerkhof is bemost en mistflarden hangen tussen de bomen die druipen in de late herfstregen. Met moeite zoekt hij zijn weg in het snel invallende duister naar de hoek met het nieuwe graf. Uilen en raven roepen hem na. Doornige takken grijpen in zijn mantel en kleverige spindraden hechten zich aan zijn gelaat. Bedriegen zijn ogen hem, of rijst daar een schimmige figuur op in de nevel?

Hij haast zich met rinkelende sporen door het klamme gras. Het is stil om hem heen, zelfs de raven en de uilen hebben hun naargeestig geroep gestaakt. De schim strekt haar armen naar hem uit. De laatste nevelsluier wordt weggetrokken en hij voelt zich vallen, vallen, samen met een zacht en warm onbekend maar toch bemind lichaam.

Dit is de nacht waarop de grens tussen boven- en onderwereld vervaagt, de nacht waarop geliefden die gescheiden zijn door een onoverbrugbare kloof voor even samen kunnen zijn. Voor het eerst houdt hij haar in zijn armen, zij die stierf voordat zij de eerste kus hadden gewisseld, en wenst dat dit moment eeuwig zal duren.



In de nacht van 31 oktober op 1 november is volgens de overlevering de wereld van de doden dicht bij de wereld van de levenden, de grens is een doorschijnende sluier. Geesten van geliefde overledenen ontmoeten hun verwanten, er wordt gepicknickt op de graven. Ook de grens met de elfenwereld kan worden overschreden. In oude sagen en legenden wordt verteld over jonge mannen die enkele uren in een elfenheuvel worden vastgehouden en als bejaarde er weer uit komen. In onze tijd leeft dit verhaal door in het sprookje Doornroosje, die 100 jaar slaapt. Zou het toeval zijn dat juist nu bij Albert Heijn voor poppen uit dit sprookje kan worden gespaard?

PS: de plaatjes komen weer schaamteloos van Internet. Sleeping Beauty en The Veil

Ivy

23 comments

Skip to comment form

    • Kokopelli on 30 oktober 2008 at 15:21
    • Reply

    Avatar van Kokopelli
    @Ivy: Zo, dat verhaal heb je weer even bijzonder fraai neergezet. Mijn ouwe indianenhart gloeit er helemaal van.

    Tot zo,
    Kokopelli

    • lebonton on 30 oktober 2008 at 15:21
    • Reply

    Avatar van lebonton
    oi, dan blijf ik mooi binnen!

    • Ivy on 30 oktober 2008 at 15:27
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Koko: dank! Totzo.

    Lebonton: ja, het zijn gevaarlijke tijden ;-)

    • peter louter on 30 oktober 2008 at 15:28
    • Reply

    Avatar van peter louter
    Vannacht ga ik eens goed opletten
    Reactie is geredigeerd

    • antoinette duijsters on 30 oktober 2008 at 15:29
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Ivy, dit is een verhaal om verder uit te werken en laat zien dat je het in je hebt.

    • Ivy on 30 oktober 2008 at 15:32
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Peter: morgennacht pas! Ik was vanmorgen een dagje abuis toen ik dit zat te bedenken & toen had ik natuurlijk geen inspiratie meer voor iets anders ;-(

    Antoinette: dank je wel! Wat een mooi compliment!

    • Karin on 30 oktober 2008 at 15:42
    • Reply

    Avatar van Karin
    Vannacht? Spannend…..

    • Klaverblad on 30 oktober 2008 at 15:51
    • Reply

    Avatar van Klaverblad
    Vermeld jatwerk is nooit verkeerd..

    • Ivy on 30 oktober 2008 at 16:20
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Karin: morgennacht….

    Klaverblad: ik zou natuurlijk liever eigen illustraties hebben, maar ik kan niet schilderen.

    • Bart on 30 oktober 2008 at 19:37
    • Reply

    Avatar van Bart
    Bedankt voor de waarschuwing, Ivy! :)
    Wie nu gaat nachtbraken morgen, kan niet zeggen dat-ie het niet geweten heeft…

    • Linda on 30 oktober 2008 at 20:37
    • Reply

    Avatar van Linda
    Tonight is the night… en ligt het nu aan mij of doet VK raar met plaatjes en opmaak?

    • Jos Goedmakers on 30 oktober 2008 at 20:40
    • Reply

    Avatar van Jos Goedmakers
    Morgen dus…,morgennacht ;-)

    • Dianne on 30 oktober 2008 at 21:25
    • Reply

    Avatar van Dianne
    mooi hoor!

    groetje

    • Ivy on 30 oktober 2008 at 22:02
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Bart: ja, zo’n waarschuwing kan niet op tijd genoeg komen, toch?

    Linda: jij ook al in de Neil Young-sfeer?
    Maar met mijn make-up is niets mis, hoor, ook al ben ik geen plaatje.

    Jos: precies: morgennacht.

    Dianne: dank je wel
    Reactie is geredigeerd

    • Bart on 31 oktober 2008 at 00:27
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ja, Tonight’s the Night, van Neil Young. Natuurlijk!
    Prachtplaat… :)

    • amelie.pardouze on 31 oktober 2008 at 08:52
    • Reply

    Avatar van amelie.pardouze
    Mooi, beeldend verhaal, Ivy, ben ik even benieuwd wie ik vannacht uit de onderwereld haal om te kunnen omhelzen…

    • Ivy on 31 oktober 2008 at 09:14
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Bart: één van de vele lievelingen.

    Amélie: jij hebt de keus, op Père Lachaise ;-)))
    Reactie is geredigeerd

    • Harry C.A.Daudt on 31 oktober 2008 at 09:15
    • Reply

    Avatar van Harry C.A.Daudt
    Ivy…heb ramen&deuren gesloten/bel afgezet/ben diep onder dekens gekropen…
    en dan maar hopen…

    -groetvandichterbijgrave-

    p.s.:mooie prent.

    • Ivy on 31 oktober 2008 at 13:35
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Harry, als dat maar helpt…..

    Plaatjes te kust en te keur op internet ;-)

    • Morticia on 31 oktober 2008 at 14:30
    • Reply

    Avatar van Morticia
    Vannacht is de nacht :-)

    • Ivy on 31 oktober 2008 at 14:43
    • Reply

    Avatar van Ivy
    Vannacht wel ;-)))

    • glieve on 1 november 2010 at 17:30
    • Reply

    Avatar van glieve
    En iedereen nog alive and kicking?.. Hihiihiiii

    • Heyta (Ivy) on 2 november 2010 at 10:13
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    glieve: gezellig he? ;-))))

    Maar als je van dit soort verhalen houdt …. Lees ook Wilde roos (zie lijstje hiernaast), echt iets voor jou denk ik!
    Gewoon honger is ook een aanradertje trouwens…..

Geef een reactie

Your email address will not be published.