Mar 08

God was een vrouw – Een Nox-verhaal

Het was opnieuw een druilerige zondag toen Hermux-Tantamoq in alle vroegte wakker schrok. Ze had een blij, opgetogen gevoel alsof het een Heel Speciale Dag was. Terwijl ze probeerde te bedenken waar dat gevoel vandaan kon komen begon Zelda in haar slaap te praten. ‘Aletta Jacobs’,  mompelde ze, ‘Aagje Wolf en Betje Deken. Cleopatra. Madame Curie. Moeder Gaia.’ Zelda had zojuist een colloquium Vrouwenstudies gevolgd en was daar blijkbaar nog mee bezig. Toen ging Hermux-Tantamoq een licht op. Het was Internationale Vrouwendag! Dat verklaarde haar verjaardagsgevoel. Een dag, speciaal voor alle vrouwen. Enthousiast begon ze haar zusjes wakker te pikken. Nox opende lodderig één oogje terwijl Contrillibus zich nog eens extra breed nestelde op haar zojuist gelegde ei.

Toen alle kippen en Kozul eindelijk wakker waren begon Hermux-Tantamoq opgewonden te kakelen. ‘Nou nou,’ bromde Kozul, ‘wat is er zo bijzonder aan vrouwen dat daar een speciale dag voor georganiseerd moet worden? Is er soms ook een speciale mannendag? Nee toch?’

Intussen was de Woon geopend en kwam er zowaar bij vlagen een zonnetje tevoorschijn. Kozul schraapte wat aarde weg en lokte de kippen naar een extra dikke worm die slaperig de grond uit kroop, op zoek naar warmte. ‘Hmm’, bromde hij intussen, ‘het is zeker elke dag mannendag.’ Zelda wurmde zich naar voren en sprak toen, met volle mond: ‘nee Kozul, en dat weet je heel goed. Vrouwendag is ingesteld om solidair te zijn met vrouwen die onderdrukt worden. Die geen gelijke kansen krijgen van mannen die denken dat ze beter zijn dan vrouwen.’ ‘Ja, en ik weet wat je denkt’, snibde Hermux-Tantamoq, ‘jij denkt ook dat je beter bent maar bedenk wel dat wij vroeger heel tevreden met zijn vieren samenleefden. Daar hadden we echt geen Haan voor nodig! Niet dat je niet welkom bent,’ voegde ze daar snel aan toe toen ze de blik van Kozul zal verduisteren, ‘maar mannen zijn zo rechtlijnig, he? Vrouwen kunnen veel meer. Vrouwen kunnen wel zonder mannen maar mannen niet zonder vrouwen. En dat steekt ze!’

‘Hoe komt dat eigenlijk?’ vroeg Nox zich plotseling af en verslikte zich bijna in het laatste restje worm. Nu kwam de vrouwenstudie van Zelda goed van pas. En omdat de zon flink kracht begon te krijgen zetten ze zich gezamenlijk op de leuning van de bank. Zelda stak van wal.

‘Vroeger, heel lang geleden, leefden de mensen in eenheid met de natuur. Ze gingen ervan uit dat alles met elkaar verbonden was in een eindeloze cirkelgang. Ze ervoeren het vrouwelijke als een mysterie omdat vrouwen kinderen baarden. Zonder vrouwen zou er geen leven zijn en daarom stelden ze zich het Universum voor als een Grote Moeder of Godin.
Die Godin had verschillende gezichten en verschijningsvormen. In de lente was zij een lieflijke jonge maagd met bloemen in het haar die met haar gezang de planten en dieren wekte. In de zomer was zij een gezellige dikke matrone met appelwangen die goed was voor haar kinderen en in de herfst zorgde zij voor een rijke oogst. Maar zij werd ouder en trager en ‘s winters leek het of de dood heerste en was haar gezicht onzichtbaar door de dikke lagen sneeuw en ijs. Totdat zij in het voorjaar weer als een jonge maagd tevoorschijn kwam en nieuw leven schonk aan de natuur.

De oude volken eerden de moeder, zij leefden in een matriarchaat. Over de hele wereld zijn beeldjes en afbeeldingen van moederfiguren gevonden en in veel sprookjes, mythen en sagen leeft zij nog voort.

Eén van de oudste scheppingsverhalen vertelt over het ontstaan van Moeder Gaia, de Aarde. Zij werd geschapen uit de oerchaos, uit de elementen aarde, water, vuur en lucht. Lange tijd was zij alleen en zorgde voor de dieren en de planten en de mensen. Maar toen begon zij naar liefde te verlangen en zij baarde een zoon, de Hemelgod. Later huwde zij hem en kregen zij samen kinderen. Die kinderen staan in de oude godsdiensten bekend onder verschillende namen en vormden het pantheon. De oudste zoon (Zeus, of Odin, of Apollo) echter ging de strijd aan met zijn vader. Toen hij won, was het patriarchaat een feit.

Maar mannen en vrouwen zijn anders. Waar de moeders heersten met liefde en koestering en het geven van leven, gingen de zonen de strijd aan.
Na vele eeuwen kwamen onze zusters er achter dat ze onderdrukt werden, dat ze als minderwaardig werden beschouwd en ze kwamen in opstand. Het feminisme was geboren en de strijd voor emancipatie en gelijke rechten begon.

Een ideale wereld zou zijn als mannen en vrouwen elkaar als gelijke beschouwen. Niet omdat ze hetzelfde kunnen en doen. Juist niet! Maar pas als ze de kwaliteiten van de ander zien en er gebruik van maken en elkaar in hun waarde laten, dan pas is er sprake van evenwicht.’

Een beetje buiten adem van dit lange exposé zweeg Zelda. Contrillibus, Hermux-Tantamoq en Nox knikten instemmend maar Kozul fronste zijn wenkbrauwen. ‘Hoe kan een moeder nou de eerste zijn? En een zoon baren? Tssss, daar is toch echt een man voor nodig. Dus de man is als eerste geschapen! Punt uit.’ Hier wist Hermux-Tantamoq het antwoord op: ‘ooit van parthenogenese gehoord, Kozul? Dat is bij veel soorten heel normaal. De koninginnen van bijen, hommels, wespen en mieren leggen in het voorjaar onbevruchte eitjes. Daar komen mannetjes uit en het beste mannetje mag paren met de koningin en zo vormt zich een nieuw volk.’ Kozul zweeg bedremmeld.

‘Maar waarom dan speciale Vrouwendag?’ vroeg hij toen. ‘Omdat’, antwoordde Zelda, ‘op heel veel gebieden vrouwen nog onderdrukt worden. Er zijn landen waar de vrouw geen enkel recht heeft. Zelfs geen aanrecht. En daar willen we aandacht voor vragen. Eén dag per jaar. Net zolang  tot dit onrecht de wereld uit is en vrouwen overal op de wereld gelijkwaardig worden behandeld. Want in tegenstelling tot insecten kunnen wij inderdaad niet zonder mannen. Maar mannen kunnen ook niet zonder vrouwen. Beiden hebben een belangrijke rol in de samenleving. Of dat nu het gezin is of een bedrijf, een land of de hele wereld. We moeten daarbij niet als rivaal tegenover elkaar staan en niet de ander als inferieur of superieur beschouwen. Samen staan we sterk!’

Dit gezegd hebbende hopte ze van de bank want ze had erge honger gekregen van al dat gepraat. Onder de veranda stond de Kom met Rijst al klaar. Binnen in het huis was de Man bezig met de afwas terwijl buiten de Verzorgster de struiken snoeide. Zelda knikte tevreden. Met de emancipatie van haar Mensen zat het wel goed.

Ivy

14 comments

Skip to comment form

    • antoinette duijsters on 8 maart 2009 at 16:08
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Kozul heeft het maar moeilijk met zijn vier vrouwen:-)))

    • Ivy (Heyta) on 8 maart 2009 at 16:55
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Antoinette: hij overleeft ;-)

    • martin on 8 maart 2009 at 17:17
    • Reply

    Avatar van martin
    Dat is een plezieerig slot.

    • Ivy (Heyta) on 8 maart 2009 at 18:03
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Martin: alleen het slot ;-)?
    Succesvol initiatief, dus, deze vrouwenblogdag.

    • edu on 8 maart 2009 at 18:04
    • Reply

    Avatar van edu
    Tja, het kan. Als je denkt dat er een god is. :)

    • Ivy (Heyta) on 8 maart 2009 at 19:09
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Edu: vroeger geloofde men daar in elk geval in.

    • Bart on 8 maart 2009 at 21:12
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ondanks een lichte vorm van themablogdagvermoeidheid kom ik natuurlijk graag even een Nox avontuur lezen… :)
    En zo te zien gaat het in ieder geval in en om de Woon al goed met de emancipatie, het is een mooi begin! :))

    Groet Bart – enigszins sufgeblogd, dus… :~)

    • Kokopelli on 8 maart 2009 at 21:55
    • Reply

    Avatar van Kokopelli
    @Ivy: Hoe je het ook wendt of keert: het blijft een prachtig Nox verhaal, de vrouwenblogdag absoluut waardig!!

    Tzo,
    Kokopelli

    • Aad Verbaast on 8 maart 2009 at 23:16
    • Reply

    Avatar van Aad Verbaast
    Zouden mannen slechts een keer hebben besloten dat God een vrouw was dan had de wereld er anders uitgezien.

    • Ivy (Heyta) on 9 maart 2009 at 09:23
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Bart, dank je. Twee themadagen is wel wat veel van het goede (gelukkig dat het weekend was). Ik ben ook lang niet overal aan toegekomen.

    • Ivy (Heyta) on 9 maart 2009 at 09:24
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Kokopelli: Nox-verhalen kunnen gelukkig overal bij passen.

    • Ivy (Heyta) on 9 maart 2009 at 09:24
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Aad: zou het????

    • de Stripman on 9 maart 2009 at 11:47
    • Reply

    Avatar van de Stripman
    Mooi verteld…;o)

    • Ivy (Heyta) on 9 maart 2009 at 11:56
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Dank je wel, Stripman!

Geef een reactie

Your email address will not be published.