Jun 26

Een stralende dag

(Een verhaal over bijensterfte)
 
Een ochtend breekt aan. Ik zie het nog niet maar kan het voelen aan de vermindering van de druk. De druk van vele warme wollige lijven om me heen. Ik had vannacht de taak – de eer – om te verwarmen. Het broed te warmen, Zij Die Komen Gaan. Dat levert wel altijd veel vleugelkneus op. Als de laatste lijven zich terugtrekken strek ik voorzichtig mijn gazen vleugels. Het valt mee dit keer. Soms is de vleugelkneus zo erg dat je op de bodem valt. Het is vannacht niet koud geweest, dan krijg je dat.
 
Ronkend komt de vrachtwagen om de bocht. Op de hoek van een bloeiend veld houdt hij stil. Twee mannen stappen uit en beginnen de onderdelen voor de UMTS-mast uit te laden.
 
De korf komt tot leven, het gezoem zwelt aan. Een nieuwe dag vol taken ligt voor ons. De eerste bijen komen zelfs al terug. Eentje landt vlak naast me op de raat en begint haar dans. Met mijn tasters sprietel ik haar lijf en voel de richting van haar dans. Dan – oh zoet, oh vreugde – krijg ik een klein proefje van de nectar die zij vond.
 
Mijn hart maakt een sprongetje. Dit is lekker! Aandachtig volg ik haar dans nog een keer en laat me rustig, met de stroom andere bijen, naar het vlieggat voeren. De dans spelde een grote oogst, veel bijen vliegen uit, dezelfde route volgend als een bijna zichtbare stroom goudbruin glanzend in de vroege ochtendlucht.
 
De zon verwarmt de dauwdruppels die aan de halmen hangen en de lucht geurt geurige geur van zomer. Door mijn lichaam trilt de roep van de dans en ik zet mij af van de vliegplank met ranke pootjes en vlieg de nectar tegemoet, de zon links aan mijn zijde, zoals de dans mij leerde.
 
Ik zie de kleuren die geen mens ooit zag onder mij doorschieten tot de kleur die mijn zuster mij leerde voor mijn ogen opdoemt. En nu ruik ik ook de gouden geur van de nectar die ik proefde.
 
Voorzichtig land ik op de eerste bloem en steek mijn tong diep in haar hart. Een koele druppel zoet van klaver zuig ik op en ik zet mij weer af, zodat het bloemetje even trilt. De volgende bloem en de volgende. Duizelend van geur en kleur zweef ik van bloem naar bloem tot ik mij zwaarder voel worden en weet dat ik terug moet.
 
Ik kijk op naar de zon en schrik. Het gevoel is verdwenen! Het gevoel dat mij altijd zeker doet weten waar mijn huis is, is weg. Moet ik nu de zon links of rechts van mij houden? Of was het voor. Of achter.
 
In paniek vlieg ik rondjes. Ik word steeds lichter want de nectar die bedoeld was om de raten te vullen dient mij nu als brandstof. De kleuren die mij eerst leidden op mijn weg leiden mij nu af. Om mij heen zie ik zusters vliegen. Maar zij groeten niet. Zij vliegen net als ik paniekerig heen en weer, doelloos rond en rond.
 
Geen tijd is er meer om nectar te peuren. Vliegen moeten wij! Vliegen om naar huis te komen. De anderen te waarschuwen. Zusters, de wereld is dol geworden. Zusters, de weg is kwijt. Zusters, de zon heeft haar vaste positie als baken der bijen opgegeven.
 
Maar ik kan mijn zusters niet meer vinden. Om mij heen vallen de bijen één voor een neer, de nectar opgebruikt, vallen ze neer tussen de rijkgevulde klaver.
 
Dan voel ik hoe ook mijn kracht me verlaat. Nog een keer slaan mijn gazen vleugels op en neer maar zij kunnen me niet meer dragen. Snel, sneller zie ik de wereld naar mij opduiken. De kleuren die geen mens ooit zag: het ultraviolet, het infrarood. Zij branden in mijn ogen vlak voor ik ze sluit. Naast mij ligt een bij, gekruld. Ik voel hoe ook mijn lijf zich krult als ik nog éénmaal de blauwe lucht in staar.
 
Geen bij vliegt er meer.
 
De twee monteurs trekken hun handschoenen uit en steken een sjekkie op. Zojuist hebben ze de zender in werking gesteld, zodat de stralen ver over het veld reiken tot waar, nauwelijks zichtbaar in de verte, de volgende mast alweer staat. De stralen ontmoeten elkaar in het midden van het veld, onzichtbaar. De mannen zien ook niet de bijenkasten die verlaten langs de bosrand staan.
 
Naschrift: Bijen zijn erg gevoelig voor straling. Ze oriënteren zich op natuurlijke straling om de weg te vinden. Als deze straling wordt verstoord, door bijvoorbeeld GSM-masten of mobiele telefoons, raken ze de weg kwijt.
Bijen zien bloemen anders dan wij, ze kunnen ultraviolet en infrarood zien. Hieronder zie je als voorbeeld hoe een Rudbeckia (zonnehoed) er in bijenogen uit ziet. Zie deze site voor meer voorbeelden
 

 

 
.
 
Ivy

20 comments

Skip to comment form

    • Linda on 26 juni 2009 at 13:31
    • Reply

    Avatar van Linda
    … :-(

    • Antoinette Duijsters on 26 juni 2009 at 13:42
    • Reply

    Avatar van Antoinette Duijsters
    Ivy, wat een prachtig en droevig verhaal.
    We helpen onze wereld naar de………

    • Ivy (Heyta) on 26 juni 2009 at 13:52
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Linda: …..

    Antoinette: ja, zonder het te weten. Of gewetenloos?

    Vergeten jullie niet de petitie te tekenen???

    • K on 26 juni 2009 at 14:18
    • Reply

    Avatar van K
    GSM; de vloek voor de mensheid en het bijenvolkje.
    Ik heb er nog steeds geen :)

    • Grootzoon on 26 juni 2009 at 14:23
    • Reply

    Avatar van Grootzoon
    Ah, de petitie die ik je doorstuurde is aangekomen begrijp ik? Alleen wordt daarin voornamelijk (uitsluitend) gerept over gewasbeschermers en insecticiden en niet over UMTS-masten…

    http://www.petities.nl/petitie/stop_de_bijensterfte/

    • Ivy (Heyta) on 26 juni 2009 at 14:26
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    K: ik ook niet, maar dat helpt niet veel vrees ik…..

    Grootzoon: aangekomen, getekend en doorgestuurd. Overigens: zie rechterkolom ;-)
    Als je googled op bijensterfte kom je ze wel tegen trouwens, de stralingverhalen.

    • Kokopelli on 26 juni 2009 at 14:34
    • Reply

    Avatar van Kokopelli
    @Ivy: Een bijzonder mooi doch uitermate droef bijenverhaal weer Vrouwe. Mijn verentooi heb je.

    Off-topique: Wel natuurlijk even je bijenwidget actualiseren. Er zijn van die bloggers zoals http://www.vkblog.nl/blog/10250 die dat al gedaan hebben namelijk en nu dus boodschappen gaan doen… ;-)))

    En dit vind ik toch eigenlijk wel een mooi stukske ‘erkenning’: http://www.vkblog.nl/groep/7/VKblog_-_INFO

    • Ivy (Heyta) on 26 juni 2009 at 14:36
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Koko: kijk eens rechts ;-)))
    Ik was er net mee bezig.
    Boodschapze. Ik fiets zo naar de HAN.

    • pierra on 26 juni 2009 at 16:01
    • Reply

    Avatar van pierra
    Ivy, indrukwekkende bijdrage.

    Het is wel waar wat Grootzoon (wie is dat?) zegt, dat er in de petitie uitsluitend van uit gegaan wordt dat de bijensterfte te wijten is aan pesticiden.

    Anderszijds wordt er ook veel gemeld over UMTS-masten. Misschien komt dat ook omdat het makkelijker is vervangende en minder schadelijke pesticiden te vinden dan UMTS-masten af te schaffen.

    Ik zal ook mijn widget aanpassen.

    Groet,

    • Bart on 26 juni 2009 at 17:55
    • Reply

    Avatar van Bart
    Het blijft verontrustend…
    De petitie ondertekend, het is niet veel, maar toch iets…

    Groet, Bart

    • ANNE_D_ORE on 26 juni 2009 at 19:36
    • Reply

    Avatar van ANNE_D_ORE
    Gisteren in Polen een imker gefotografeerd, weinig bijen, het zag er triest uit.
    De foto’s plaats ik later deze week.
    De petitie had ik al ondertekend maar dit moet wereldwijd geregeld.

    • coby on 26 juni 2009 at 20:28
    • Reply

    Avatar van coby
    Van binnenuit beschreven…..
    Ik had al getekend, ik hoop dat het echt zoden aan de dijk zet.

    Hartelijke groet, Coby

    • TheTree on 26 juni 2009 at 21:00
    • Reply

    Avatar van TheTree
    Mooi en inzichtelijk opgesteld, ook de bijbehorende informatie is zeer de moeite waard. Ik heb iets met bijen ;) Het hart wat je er in legt vervolmaakt je stuk.
    Aanbevolen!

    • Ivy (Heyta) on 26 juni 2009 at 21:35
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Pierra: Grootzoon is mijn oudste zoon, en hij is een beetje lang ;-))

    Het afschaffen van UMTS masten zal idd nooit meer gebeuren. Maar het is niet alleen een probleem voor bijen. Ook andere dieren zijn afhankelijk van straling. En mensen kunnen er ook gevoelig voor zijn. Waar zijn we toch mee bezig???

    Bart: alle handtekeningen helpen.

    Anne: benieuwd naar je foto’s. Dus ook in Polen al een probleem.

    Coby: dank je, zoals ik al tegen Bart zei…..

    Tree: dank je. Het voelt fijn om een bij te zijn.

    • Roberto on 27 juni 2009 at 05:01
    • Reply

    Avatar van Roberto
    Opwekkende kleuren. Als kunstschilder mooi om te zien en te gebruiken.

    á deo

    • rokus2000 on 27 juni 2009 at 16:38
    • Reply

    Avatar van rokus2000
    Interessant oogpunt om het onderwerp aan de kaak te stellen. Het wordt heel begrijpelijk op deze manier. Ik was overigens onwetend over het effect van de zendmasten op het oriëntereingsvermogen van de bij.
    De bijen van vrienden van ons waren vorig jaar vrijwel allemaal verdwenen, maar het schijnt dat het bijenvolk bij hun dit jaar terug aan het aangroeien is. Ze wonen in de bergen, verweg van insecticiden en zendmasten, dat wel. Maar het heeft me een sprankje hoop gegeven.
    Getekend heb ik.

    • Smokey Robbinson on 28 juni 2009 at 19:12
    • Reply

    Avatar van Smokey Robbinson
    Triest verhaal, vanuit de bijen bezien. Triest maar helaas waar. Die UMTS masten zijn in bepaalde plaatsen in Nederland verboden. O.a. Ede heeft zich er ernstig tegen verweerd en met succes.
    Voorziener op het blog ageerde ook al tijden. Zeer ernstige zaak, dat mens, fauna en flora eronder moeten lijden en dat al ten behoeve van die ondingen(mobieltjes) en natuurlijk de gigawinsten, waarvoor zoveel moet wijken.
    Radar e.d. zouden waarschijnlijk ook o.a. walvissen in de war kunnen brengen .Heb dit nog nergens gelezen.
    Een mooi geschreven verhaal Ivy, wat me bijzonder heeft geraakt.

    • Smokey Robbinson on 28 juni 2009 at 19:12
    • Reply

    Avatar van Smokey Robbinson
    Excuus, reactie werd abusievelijk tweemaal geplaatst.

    • Ivy (Heyta) on 29 juni 2009 at 09:15
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Roberto: heb je ook die andere foto’s onder de link gezien?

    Rokus: het gebeurt wel vaker dat een volk tijdelijk verzwakt, maar op de schaal waarop het nu gebeurt, en de raadselen waarmee het fenomeen is omgeven, dat is echt uniek en een groeiend probleem wereldwijd.
    Als een koningin gezond is, legt ze 1000 tot 1500 eitjes per dag, dus dan groeit het volk snel aan. Maar als de bijen de weg kwijt raken of vergiftigd raken zet dat ook geen zoden aan de dijk.

    Smokey: dat wist ik weer niet, dat gemeenten al aktie voeren! Gelukkig maar. Want wat voor honingbijen geldt, geldt ook voor wilde insecten zoals hommels wilde bijen. Dat merken we niet, maar ook zij raken zoek.
    Wat inderdaad al jaren onder water gebeurt. Dat zou ook een verklaring kunnen zijn van de massale zelfmoord soms van walvissen en dolfijnen.

    Bedankt allemaal, voor jullie reacties en het tekenen van de petitie! Wie weet helpt het……

    • paco on 30 juni 2009 at 09:47
    • Reply

    Avatar van paco
    Zeer indrukwekkend

Geef een reactie

Your email address will not be published.