Jun 30

Onschuldig verslaafd

Een paar maanden geleden kocht ik via internet een boek. Nee, laat ik niet jokken: regelmatig koop ik via internet (en niet alleen via internet!) boeken. Eén van de aanwinsten betrof een boek met Indiaanse borduurpatronen. Niet omdat ik van borduren hield, maar omdat ik vorig jaar een prachtige trui vol Indiaanse krachtsymbolen had gebreid. En omdat ik inmiddels van de schapenwol ben overgestapt op de alpacawol. En omdat Kokopelli graag een zwarte trui wilde met zijn avatar in Belithakleur er in. En omdat ik dus hoopte dat in het Indiaanse borduurboek een dondervogel zou staan. En die stond er inderdaad in. Weggewerkt als achtergrond in een enorm borduurwerk van een Indian Warrior.
 
Ik begon aan de trui, gebruikte het telpatroon en elke keer als ik de Indian Warrior zag, leek hij mij toe te knikken.
 
Inmiddels was Antoinette op bezoek geweest, had het boek ook bewonderd en kwam later regelmatig met de vraag: en, heb je al iets met de patroontjes gedaan?
 
Lange tijd zou ik die vraag ontkennend beantwoorden, nou ja, op het breiwerk na dan.
 
Maar toen schreef Antoinette een blog over borduren. En het resultaat was zo mooi, en ze schreef er zo enthousiast over dat ik dacht: waarom ook niet? Het is ’s zomers toch te warm om te breien. Spinnen doe ik ’s avonds een uurtje. Maar wat kan ik met al die lege uren in de zon beginnen?
 
Dus heb ik een week of drie geleden een flinke lap borduurstof gekocht. En een stuk of 30 verschillende kleuren borduurzijde. En zakjes glaskralen.
 
En nu ben ik dus verslaafd. Want het borduren schiet niet op! Af en toe ligt mijn gemiddelde op één steek per minuut. Uiteraard heb ik niet het simpelste patroon gekozen. Van de 30 verschillende strengetjes zijn 3 oplopende tinten grijsgroen, 5 tinten grijs, 7 tinten bruin, 3 rood en ga zo maar door. Dus twee steekjes groen, 3 steekjes iets lichter groen en 5 steekjes van de iets donkerder tint, en ik ben alweer 10 minuten verder.
 
Maar de magie maakt dat ik geboeid doorga. Langzaam groeit het patroon onder mijn handen. En door de subtiele kleurverschillen lijken er echte plooien in de mantel te zitten en houden net-echte vingers de speer vast. Zijn gezicht bewaar ik voor het laatst.
 
 
 
En het leuke is: hij heeft ook nog een vrouwelijke tegenhanger. Dus voorlopig ben ik nog wel even zoet!
 
Ivy
 
 

16 comments

Skip to comment form

    • Thera on 30 juni 2009 at 13:25
    • Reply

    Avatar van Thera
    Aha, ook al onder de verlichtende invloed van Antoinette. Ik ben ook alweer verslingerd. Zo mooi hoe het onder je handen ontstaat in diepe zijdekleuren. Ik twijfel wel, ik ben bezig met een Sumatralap in bruintinten, wordt toch een beetje, tja ik weet niet, bruin, en een prachtpakket van Sail 1995 met de Amerigo Vespucci lonkt. Lekkere frisse tinten, alhoewel(?), water en bootjes, ben dol op bootjes, zeker met dit weer.

    • Ivy (Heyta) on 30 juni 2009 at 13:34
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Hoi Thera. Erg he? Borduren!
    Die patronen van Antoinette, die posters van Mucha, waren echt geweldig. Die wil ik van haar lenen als ik uitge-indiaand ben.
    Ik viel bij bovenstaand patroon ook voor de kleuren. En ik heb iets met indianen.
    Die met dat water en bootjes klinkt wel koel nu, maar beetje veel blauw misschien? ;-)))
    Een Sumatralap is ook heel mooi en authentiek. Maar niet iets wat je bij donker weer of bij kunstlicht kan doen, denk ik.

    • Catharina Anna Maria van Vliet on 30 juni 2009 at 14:03
    • Reply

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    Oke dat valt mee. Ik dacht eerst te lezen dat je verslaafd was aan het bestellen van boeken op Internet. Dat kan ernstige vormen aannemen.

    Borduren kan heel erg leuk zijn. Ik heb een tijdje geleden een foto gemaakt van een door mij gemaakte merklap. Die zal ik binnenkort eens opzoeken en op het blog zetten.

    Het ziet er inspirerend uit. Met zo’n ring heb ik nooit kunnen werken….

    • Antoinette Duijsters on 30 juni 2009 at 14:06
    • Reply

    Avatar van Antoinette Duijsters
    Ivy, wat een leuk blog en natuurlijk kan je mijn patronen lenen, maar een waarschuwing, wat vind je van 94 kleuren in een patroon:-)

      • Tanje on 5 oktober 2012 at 13:24
      • Reply

      Beste Antoinette,

      Ik ben mijn eigen merklap aan het borduren en zoek patroontjes van kokopelli!
      Ik ben laaiend enthousiast en nieuwsgierig naar jouw patronenboek van indianen!

      Mag ik de titel weten of schrijver of uitgever?
      Och mens, kokopelli stond op onze trouwkaart en op het geboorte kaartje van ons zoontje! Please help me.

      Lieve groet
      Tanja

        • Ivy on 8 oktober 2012 at 16:39
          Author
        • Reply

        Beste Tanje,
        Het boek is in Nederland niet meer te krijgen. Wel kun je in de webshop Borduurblad het patroon bestellen (inclusief de benodigde garens en kralen):
        http://www.borduurbladshop.com/indiaanse-krijger-vintage-cashel-linnen-p-1411.html?osCsid=f9b561f2aef2e65b78c3fe744135b934

        Ik hoop dat je hiermee geholpen bent.

    • Ivy (Heyta) on 30 juni 2009 at 14:09
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    CAM: het kopen van boeken heeft ook al ernstige vormen aangenomen. Zeker nu elke zaterdag een 2e handsboekenmarktje is op ons Plein 44 en de borduurwinkel daar vlakbij zit en ik steeds wel weer bedenk dat ik nog een kleur (of kralen, of desnoods een naald) nodig heb…;-))

    Zonder ring. Hoe borduur jij dan?

    Wil je je handwerkbijdragen ook in de groep zetten?

    • Ivy (Heyta) on 30 juni 2009 at 14:11
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Antoinette: 94???? Help…. Ik dacht dat ik er nu al veel had.
    Maar goed, dan beschouw ik de indiaan als vingeroefening.
    Het lastigste vind ik nog om die hele kleine priegelstukjes te doen, vooral waar de kleuren erg op elkaar lijken, dat je elke keer 2 of 3 steken kan doen, dan weer over naar een ander kleurtje. Maar het is keileuk en rustgevend (?) om te doen.

    • TheTree on 30 juni 2009 at 15:26
    • Reply

    Avatar van TheTree
    Hoe borduur jij dan?
    In woorden en letters

    Space is een ruim begrip….

    luchtledig
    oneindig
    altoosdurend
    buitensporig
    grenzeloos
    immens
    zonder eind
    zoneinde
    zonder einde
    voortdurend
    talloos
    ontelbaar
    onmeetbaar getal
    onmetelijk
    onmeetbaar
    ongemeten
    onbegonnen
    mateloos
    eindeloos
    eeuwig
    altijddurend
    besluiteloos

    Maar nu niet meer

    • Antoinette Duijsters on 30 juni 2009 at 15:38
    • Reply

    Avatar van Antoinette Duijsters
    Ivy, ik borduur ook zonder ring, altijd op 12 draads ecru linnen. Als je gelijkmatig borduurt kan dat goed:-)
    Heb me al aangemeld bij de nieuwe groep.

    • Maria-Dolores on 30 juni 2009 at 15:55
    • Reply

    Avatar van Maria-Dolores
    hm… ik vind het erg prachtig, maar zou er geen geduld voor hebben.

    volgens mij bestaan er ook vierkante borduurramen. ik heb wel eens een ring gebruikt, en dat vond ik onhandig omdat daardoor, als je niet oppast, de stof uit zijn verband wordt getrokken… (ik heb vroeger wél handenarbeidmateriaal verkocht en ook allerlei technieken uitgeprobeerd :-)).

    ciao

    • Catharina Anna Maria van Vliet on 30 juni 2009 at 18:02
    • Reply

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    Nou gewoon ik houd het lapje vast en ik ga met de naal van voor naar achter?

    Ik moet nog ff zoeken naar de foto in kwestie maar als ik hem heb dan komttie! in de groep

    • Linda on 30 juni 2009 at 19:10
    • Reply

    Avatar van Linda
    Borduren met ring vind ik fijn. Ik borduur altijd uit de vrije hand.

    • coby on 30 juni 2009 at 19:12
    • Reply

    Avatar van coby
    Ik zal niet gauw gaan borduren maar kan me wel volledig voorstellen dat je er verslaafd aan raakt.
    En al die mooie strengetjes, daar word je volgens mij hartstikke hebberig van. Ik heb dat altijd in de verf- en tekenwinkel.
    Voorlopig lekker doorgaan, en veel plezier er mee.

    Hartelijke groet, Coby

    • Thera on 30 juni 2009 at 20:58
    • Reply

    Avatar van Thera
    Ik borduur ook met een ring, ik voel me zo altijd gravin Ada uit Floris en Sindala. :-) Oh Heyta, als je weer eens deze kant op komt, mag je met me mee naar zolder. Daar heb ik een verzameling van hier tot Tokyo, zijde in honderden kleuren, stof, pakketten, patronen. Ik heb het allemaal geërfd van mijn tante (en oma). Heerlijk. Kan ik drie levens mee verder. En ja, ik word binnenkort ook lid van de club met een passende bijdrage. :-)

    • Ivy (Heyta) on 1 juli 2009 at 09:34
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Tree: dank voor je cryptische reactie. Verder alles goed, hoop ik ;-)))?

    Antoinette: ik zit nu al telkens in de onderliggende lap te prikken, ik ben bang dat dat zonder ring nog erger zou zijn. Maar… ik heb het nooit geprobeerd.

    Maria-D: een vierkant lijkt mij ook handig. Je trekt inderdaad de stof scheef, en de rand wordt vies door het steeds vasthouden. Zeker met warm weer en zweterige handjes.

    Catharina AM: klinkt simpel, maar ik vrees dat ik hopeloos in de knoop zou raken.

    Linda: ik was ooit (op een kleinere ring) begonnen met een mandala, maar doordat ik geen patroon had wilde hij niet rond worden en heb ik hem helaas laten liggen. Misschien kom ik hem nog wel eens op het spoor – in mijn hoofd dan, want ooit de hele boel weggeknikkerd……;-((

    Coby: oh ja, ik kan me echt niet beheersen in dat soort winkels. Gelukkig had ik nu een patroon waar ik me aan moest houden maar ik ben ook ooit met een hele bos mooie kleurtjes thuisgekomen, waar je dan vervolgens niets mee kunt omdat ze niet bij elkaar passen en dan liggen ze zichzelf te verknopen in de la tot ze uiterst gefrustreerd de deur weer uitgeknikkerd worden. Met potloden en verf heb ik dat ook, en ik schilder niet eens. En wat heel erg erg is: zo’n winkel waar je kralen per stuk kunt kopen……

    Thera: ja, het heeft iets adelijks.
    Ik kom graag een keertje op je zolder struinen, klinkt als de grot van Aladin…….

Geef een reactie

Your email address will not be published.