Oct 31

bemoste grafzerken en verlopen engelen

‘Er staat langs de weg geen steen op een graf die niet door een vriend is neergezet’.

Deze zin uit de Edda schiet me altijd te binnen als ik over een begraafplaats loop. Niet dat ik daar vaak kom, zeker niet in Nederland. Vreemd genoeg is een bezoek aan Parijs niet compleet zonder een tochtje over Père Lachaise en ook tijdens vakanties in Engeland en Griekenland bezoeken we regelmatig – zonder overdreven morbide belangstelling – een begraafplaats. Maar de sfeer is daar anders. Stemmiger, gevoelvoller, mooier, vrolijker zelfs. De Nederlandse begraafplaatsen die ik tot nu toe noodgedwongen bezocht maakten een kille onpersoonlijke indruk. Rechte paden, vierkante perken met heggen en keurig in het gelid de ene confectiezerk naast de andere. Glimmend zwart met standaard gouden letters.

Sáái!
Zielloos.

Terwijl in het buitenland juist de sfeer wordt bepaald door kronkelige paden, bemoste scheefgezakte zerken of eeuwenoude bomen. Onnederlands, dacht ik.

Tot vorige week.


Toen verzeilde ik toevallig, op zoek naar iets heel anders, in Nijmegen-Oost op de Daalseweg. Ik vond dus niet wat ik zocht, maar ik vond wel wat ik vaak elders zocht. Ons eigen Père Lachaise, een bezielde dodenakker midden in de stad. Geflankeerd door woonhuizen en een grootgrutter.

Eeuwenoude bomen, verzakte zerken sinds achttien-zoveel, bemoste kruisen, woekerend onkruid en uitgelopen engelen. Beroemde namen en vergeten kinderen. Maar ook heel vrolijke mozaïeken en moderne kunst. Een tuintje met een boedha, een onkruidtuintje met door de tand des tijds aangetaste wandelschoenen. Lampionnen, windorgels en appelboompjes. Een plek om te zijn en vaker terug te komen.

Om in de stemming van de nacht van allerzielen te blijven heb ik deze foto’s gekozen. De vrolijke volgen nog wel een keer.

Deze vond ik triest. Een klein grafje, zonder leesbaar opschrift.

Maar ik weet nu wel waar ik wil zijn, later, als ik dood ben.

Ivy

26 comments

Skip to comment form

    • antoinette duijsters on 31 oktober 2009 at 20:47
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Nederland is veel te netjes en opgeruimd. maar zo nu en dan vind je nog wat, wat ouds dat mag blijven.
    Maar niet ver over de grens beginnen al de fraaie kerkhofjes, in de Ardennen ben ik al op menig geweest.

    • Henk van Loon on 31 oktober 2009 at 20:48
    • Reply

    Avatar van Henk van Loon
    Van die zin uit de Edda kreeg ik nare herinneringen. Ooit probeerde ik de Ilias en de Edda te lezen. Beide heb ik al snel `ver van mij geworpen`, om het eens ouderwets te zeggen.
    Wat een ellende, wat een bloederigheid. Het mag dan literatuur zijn, maar hier haakte ik af. Ik had wel wat leukers te lezen, zoals De Langste Dag, Colditz, etc. ;).

    Wel een verrassing dat je de (vermoedelijke) begraafplaats van mijn zus (1943 > 1943) gefotografeerd hebt, waarvoor dank.

    • Bart on 31 oktober 2009 at 20:49
    • Reply

    Avatar van Bart
    Een stemmige, prettig overkomende begraafplaats, zeker…en niet zo hopeloos aangeharkt en uitgelijnd, inderdaad…
    Een mooie vondst, Ivy!

    Hartelijke groet, Bart

    • rene louman on 31 oktober 2009 at 20:55
    • Reply

    Avatar van rene louman
    vVooral ook met die herfst, schitterende foto’s, zou er ZO willen liggen!

    • Henk van Loon on 31 oktober 2009 at 21:09
    • Reply

    Avatar van Henk van Loon
    Maar toch niet nu al?

    • Ivy (Heyta) on 31 oktober 2009 at 21:19
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Antoinette: op onverwachte plekjes vind je nog wel iets wat ze ‘vergeten’ zijn om aan te harken.

    Henk: het is een stemmige plek, ik heb niet alle (bijna geen) opschriften gelezen. Er waren wel diverse graven uit de oorlogsjaren.
    De Edda is best mooi en poëtisch, vooral de spreuken en het scheppingsverhaal. Ik heb het ook nooit helemaal gelezen.

    Bart: soms is (ver)dwalen in eigen stad ook nuttig ;-)

    Rene: er is nog ruimte.

    Henk: nog niet, later, als ik groot ben.

    • Henk van Loon on 31 oktober 2009 at 21:28
    • Reply

    Avatar van Henk van Loon
    "Later als ik dood ben" zeg ik weleens, maar wel minder vaak dan vroeger …. ;-)

    • Jeroen de Baaij on 31 oktober 2009 at 21:28
    • Reply

    Avatar van Jeroen de Baaij
    Mooie foto’s van een begraafplaats. Mijn persoonlijke voorkeur in de buurt van Nijmegen is de begraafplaats van Heilig Landstichting. Ik besteedde er ooit een bijdrage aan op VK reizen site: http://www.volkskrantreizen.nl/correspondent/jeroendebaaij/artikel10140239/in_de_achtertuin_het_heil

    • Ivy (Heyta) on 31 oktober 2009 at 22:08
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Henk: als het steeds dichterbij komt …

    Jeroen: ik had die bijdrage gelezen, en dat zette mij ook ooit op het spoor van de Daalseweg. Maar ik was er gewoon nog niet eerder geweest. Heilig Landstichting staat ook nog op het te bezoeken lijstje.

    • Geroma on 31 oktober 2009 at 23:14
    • Reply

    Avatar van Geroma
    Wat een mooie ontdekking, deze dodenakker, Ivy.
    Meestal bezoeken wij ook als we in het buitenland zijn, wel een begraafplaats.
    Zo waren we vanmiddag bijvoorbeeld, op een Canadese begraafplaats in Holten.(Holterberg)
    Dat is wel niet helemaal te vergelijken met de plaats waar jij bent geweest, maar goed.
    Die eerste foto vinden we helemaal geweldig – geen strakke paden, uitgelijnde stenen, qua sfeer heel erg mooi!
    O ja, in Amersfoort is ook zo’n mooie begraafplaats, midden in een bosgedeelte met graven onder de bomen, hobbelig en zo….
    Groetjes Gerrit en Arda.

    • oliphant on 31 oktober 2009 at 23:16
    • Reply

    Avatar van oliphant
    Genotteren, deze beelden. Dit doet inderdaad Frans aan. Ik Amersfoort ligt de Rusthof. Daar liggen mijn opa (1941) en mijn oma (1990) en mijn moeder (2002) in één graf en mijn vader, al gescheiden toen ik 18 was, gescheiden van mijn moeder (1991). Het is zo mooi, rustig, sfeervol, groen, omdat het gewoon een stuk bos is, met onderhout (rododendrons ed) Ik fotografeerde vorig jaar herfst een roodborstje op zijn groen verweerde ruwe steen. Ik wil daar ook, denk ik, want er is nog een plekje over. Maar eerst nog zo af en toe een wandeling tussen de konijntjes…

    Groet, O, die zeer regelmatig kerkhoven bezoekt: laatstelijk Père La… en Cimetiere de Montparnasse in Parijs.

    • oliphant on 31 oktober 2009 at 23:19
    • Reply

    Avatar van oliphant
    Geroma, ik zie nu pas je reactie. Ik dek dat je idd de Rusthof bedoelt.

    Groet, O.

    • Pierra on 1 november 2009 at 01:35
    • Reply

    Avatar van Pierra
    Prachtige foto’s en mooi verweerde graven, De tweede foto springt eruit….zo komen we goed in de sfeer…
    Groet,

    • Linda Morgan on 1 november 2009 at 06:56
    • Reply

    Avatar van Linda Morgan
    Prachtige foto’s, ja, onnederlands.. Hoewel het Joodse kerkhof Beth Chaim in Ouderkerk aan de Amstel er ook mag zijn..
    Ik kom je snel een mooie Samhain wensen, ik ga rennen nu.

    • thera on 1 november 2009 at 10:15
    • Reply

    Avatar van thera
    Ja, buitenlandse kerkhoven hebben iets exotisch, al ben ik geschrokken in Italië. Ik liep mee met een begrafenis in het dorpje van mijn moeder. Alle mensen hadden een bosje bloemen bij zich, na de mis(?), liepen we allemaal achter de kist het dorp uit naar de kleine begraafplaats (met muren, het goedkoopst, en daartussen graven in de grond voor de welgestelden, met zo’n huisje of een beeld.) Daar aangekomen prevelde de pastoor haastig enkele woorden en maakte zich uit de voeten. Op het moment dat de kist werd bijgezet in de muur, stond daar alleen de aangeslagen familie, de anderen waren met hun bosjes bloemen naar de graven van hun eigen overledenen gespurt, twee vliegen in een klap, zoiets.

    De begraafplaats van mijn vader is ook erg mooi. In de bossen aan de Veluwezoom, heel rustgevend, maar inderdaad erg goed onderhouden, al is gekozen om de natuur hier de ruimte te laten.

    Stemmige foto’s Ivy.

    • ceesincambodja on 1 november 2009 at 11:18
    • Reply

    Avatar van ceesincambodja
    Ik kan daar ook zo van genieten. Rustgevend. Is dat morbide, Ivy?

    Ceesgegroetje

    • Ivy (Heyta) on 1 november 2009 at 12:06
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Geroma: de oorlogskerkhoven vind ik persoonlijk wat minder, hoewel die rijen kruisen wel indrukwekkend zijn. Ik ga toch meer voor het oude, vervallen. Midden in het bos is ook prachtig. Langs de snelweg richting Utrecht ligt er ook een, in Maarssen of zo. Met rotspartijen en graven midden in het bos. Daar wil ik ook nog eens heen. Groetjes terug!

    Oliphant: dan moeten we ook zeker nog een keer naar Amersfoort.

    Pierra, dank je. Sommige Italiaanse kerkhoven hebben dat ook, hoewel ik die kleine ommuurde overvolle hofjes wat minder vind.

    Linda: succes vandaag! Ook jij een mooie Samhain met dunne sluiers voor over-en-weerbezoek.

    Thera: dat is pijnlijk, zo meteen wegrennen. Ik vind die muurgraven altijd wat akeligs hebben, ik wil me liever niet voorstellen wat zich daarin afspeelt. Hoewel Gabriel Carcia Marquez daar volgens mij wel een prachtig verhaal over heeft geschreven.
    In Renkum? Daar is idd ook een mooi liggende plek, maar wel rechttoe-rechtaan met rechte paden. In Renkum staat ook een heel klein oud kerkje met graven uit 17-zoveel, een graf van een moeder met haar kind. Heel aangrijpend.

    Cees: rustgevend, meer dan morbide. Ik denk dat het voor de bewoners wel prettig is als er af en toe iemand langskomt.

    • Robert on 1 november 2009 at 15:04
    • Reply

    Avatar van Robert
    De foto’s lijken op de graven van een Maastrichtse begraafplaatst

    groet

    • nelus on 1 november 2009 at 17:41
    • Reply

    Avatar van nelus
    Wel eens op Driehuis geweest ? Dat is ook een on-nederlandse begraafplaats. Prachtig.

    • Ivy (Heyta) on 1 november 2009 at 19:50
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Robert: ik kan me voorstellen dat in het katholieke Maastricht ook mooie graven zijn. Nijmegen is ook van oudsher katholiek, die hebben toch wat meer met praal.

    Nelus: nee, die ken ik ook niet. Ik ben te weinig op mooie Nederlandse begraafplaatsen geweest.

    • Geroma on 2 november 2009 at 10:19
    • Reply

    Avatar van Geroma
    Ivy/Oliphant….Ja, ik bedoelde idd Rusthof aan de Dodeweg … mijn nichtje die pas 15 was toen ze overleed, ligt ook daar.

    • Ivy (Heyta) on 2 november 2009 at 10:44
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Geroma: ik ben benieuwd, als ik in de buurt ben zal ik gaan kijken.

    • bert on 3 november 2009 at 23:25
    • Reply

    Avatar van bert
    prachtig om in rond de dolen ! Ook in Antwerpen hebben wij zulk een kerkhof : het Schoonselhof, dat mij al verschillende keren inspireerde …

    • Ivy (Heyta) on 4 november 2009 at 09:44
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Ha Bert, ja ik had al wel eens gehoord van het mooie kerkhof in Antwerpen. Het Katholieke zuiden heeft wat dat betreft toch meer te bieden dan het calvinistischer Nederland ;-))

    • Appelvrouw on 4 november 2009 at 19:43
    • Reply

    Avatar van Appelvrouw
    Ik denk dat ik deze foto’s mooier vind dan de "vrolijke"

    • Ivy (Heyta) on 5 november 2009 at 09:02
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Appelvrouw: dat vond ik ook, daarom heb ik deze als eerste geplaatst. Maar de vrolijke zijn ook mooi, apart, dus die komen nog.

Geef een reactie

Your email address will not be published.