Nov 13

vrijdag de dertiende


 
Ze zeggen dat ik niet op het feest mocht komen en dus uit wraak handelde, maar dat is niet waar. Er is een orde in de chaos die ervoor moet zorgen dat verandering optreedt zodat groei mogelijk is. Stilstand is achteruitgang. Als we nog steeds met zijn allen in Asgard mede hadden zitten drinken, wat zou er dan van de mensheid in Midgard terecht zijn gekomen? Die zouden allang van verveling gestorven zijn.
 
Nee, er was een plan en dat plan bestond al heel lang maar moest enkel ten uitvoer gebracht worden. En ik was het instrument. Ik heb daarvoor niet gekozen, ik werd daarvoor gekozen. Vraag mij niet door wie. Wie stuurt het Lot? Het rad draait en bereikt onontkoombaar het punt waarop iets moet gebeuren. Hoe dan ook. Had ik het niet gedaan, dan was het een ander geweest. In die zin ben ik een bereidwillig offer geweest. Want ja, ik kan bijzonder slecht tegen verveling dus actie is zeg maar echt mijn ding.
 
Ik ben Loki. Ik word genoemd de plaaggeest, ik word zelfs genoemd de duivel en ik word verdoemd. Maar ik weet beter en ook mijn Geliefde Sigyn weet beter. En eigenlijk weet u, lezer, ook wel beter. Ben ik u niet diep in uw hart sympathiek? Kunt u zich niet beter met mij vereenzelvigen dan met een van de bravere Goden? Herkent u niet, stiekem heel diep van binnen, iets van uzelf in mij?
 
En daarom geschiedde wat er moest geschieden. Er was een feestmaal bij de Goden. Elke vrijdag gebeurde dat in één van hun paleizen, na twaalf vrijdagen waren ze rond en begonnen opnieuw. Geen dertiende vrijdag, nee, gewoon weer bij één.
 
Ik was weer eens niet uitgenodigd, ik had iets ondeugends gedaan, ik weet niet meer wat. Ik herinner mij nog dat ik een merrie was geweest en daardoor een groot bouwwerk had verstoord door de hengst die moest helpen bij het sjouwen af te leiden. Maar hé, had dat Odin niet een leuk zesbenig veulentje opgeleverd? Nou dan. En er was iets met gouden appels die ik niet mocht verstoppen. Dat moeten ze nodig tegen mij zeggen: mag niet. Wat zou u dan doen? Toch?
 
Dus de twaalf Goden zaten bijeen. Ze aten en ze feestten weer, maar eerlijk is eerlijk, ik stond buiten en hoorde dat gezwets en ik kon er weinig vrolijkheid in ontdekken. Het was een feest zoals er al zovéél waren geweest en zoveel nog zouden volgen. Er moest dus iets gebeuren. Hoogste tijd voor verandering. Dus ik bedacht een spel. Ik riep Hodr, de blinde goedzak die ook allang genoeg had van het eten, en stelde hem voor lekker te gaan boogschieten. Daar had hij wel oren naar, hij stelt zijn eigen kunde altijd graag op de proef. Het lukte hem telkens in de roos te schieten, ondanks zijn blindheid. Dus maakte ik het hem moeilijker. Ik draaide hem een paar keer om zijn as en stelde hem weer op in de richting van de roos. Weer raak! Toen draaide ik hem weer en stelde hem op in de richting van …. de feestzaal. Daar leegde zijn broer Baldr de Goede, de Schone, de Lichte juist zijn zoveelste beker mede en zette hem met een klap op tafel. Tegelijk vloog hem een pijl, gezonden door de boog van Hodir, in het oog. Báf. Dood!
 
En toen had je de poppen aan het dansen. De Goden dus. Kwaad dat ze werden! Ik had de zonnegod gedood, de lentegod, de warmtegod, de liefdegod. En allerlei dingen begonnen te gebeuren, niet alleen in Asgard maar ook in Midgard, de wereld der mensen. De vrolijke lichte lentekleuren verkleurden naar donker, bloemen vielen af, zaad vormde zich in bloemen en planten, bladeren vielen af en een kille storm blies ze in het rond. Toen viel de sneeuw als een witte lijkwade en iedereen jammerde dat de Eindtijd, het grote gevreesde Ragnarok nu was aangebroken.
 
Maar nee, Baldr werd gewoon ten grave gedragen en eindelijk kregen de seizoenen de kans hun loop te volgen. Na lente kwam zomer kwam herfst kwam winter en kwam gewoon weer een nieuwe lente. Een andere lente. Een gegroeide lente.
 
Maar goed. Iemand moest de schuld krijgen. Dat was ik dus. De dertiende gast op dat vastgeroeste vrijdagse feestavondje.
 
Sindsdien staat vrijdag de 13e in een kwade reuk. Sorry, kan er niets aan doen. Maar anders was het misschien wel maandag de 11e geweest, of dinsdag de 17e. Hoewel die laatste dag in andere landen, waar ze mij niet kennen, inderdaad een slechte reputatie heeft. Wellicht heeft daar hun levensloop een ander begin.
 
De figuur Loki
Idunn en de gouden appels
Baldr  
 
Plaatje ‘Germanenjul’ van internet
 
Ivy

23 comments

Skip to comment form

    • antoinette duijsters on 13 november 2009 at 15:20
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Ivy, Wat een heerlijk verhaal over dat heerlijke ondeugd Loki. En vrijdag de dertiende natuurlijk.

    • Ivy (Heyta) on 13 november 2009 at 15:29
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Antoinette: dank je. Ik vind het altijd zo gemeen dat Loki de schuld krijgt. Eigenlijk is vrijdag de 13e een feestdag ;-))))

    • Maria-Dolores on 13 november 2009 at 16:12
    • Reply

    Avatar van Maria-Dolores
    oh, ik kende Loki niet.
    of misschien, ergens heel diep in mijn hart, toch wel :-).

    • antoinette duijsters on 13 november 2009 at 16:56
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Ivy, ook een voorkeur voor de vermeende slechterik en een afkeer voor de Grote Held die niets fout doet:-)))))

    • Ivy (Heyta) on 13 november 2009 at 16:59
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Maria-D: vast wel, in iedereen zit een stukje Loki.

    Antoinette: ojee, en je lijkt zo braaf! ;-)))))

    • antoinette duijsters on 13 november 2009 at 18:15
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Ivy, ik heb een voorkeur voor foute mannen, vooral mooie donkere typen:-))))))

    • Pierra on 13 november 2009 at 18:19
    • Reply

    Avatar van Pierra
    Mooi blog! Hij heeft heel wat in gang gezet, gelukkig. (Hier vreest men meer voor de 17de). Zo’n twintig jaar geleden ontbrak in vliegtuigen de dertiende rij stoelen. Ik weet niet of dat nog zo is.

    • R. Kruzdlo on 13 november 2009 at 19:12
    • Reply

    Avatar van R. Kruzdlo
    Vreemde zinnen die je maakt! Vooral de eerste 2 zinnen. Het verteld niets over jezelf?

    Ze zeggen dat ik niet op het feest mocht komen en (dus) uit wraak handelde, maar dat is niet waar. Er is een orde in de chaos die ervoor moet zorgen dat verandering optreedt zodat groei mogelijk is.

    M.a.w. dan kan in je leven willen wat je wil maar NIETS is duidelijk. Groei is niet altijd leuk voor mensen die stilstaan. Enz enz

    Groet Robert

    • Ivy (Heyta) on 13 november 2009 at 19:25
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Pierra: dank je. In Italië is idd dinsdag de 17e een ongeluksdag. 13e rij ontbreekt bij mijn weten nog bij veel vliegmaatschappijen. In elk geval is er nooit een 13e verdieping of een kamer 13 in een hotel of ziekenhuis.

    Robert: vreemde zinnen borrelen soms zomaar op als het bij de stijl past. Het gaat niet noodzakelijkerwijs over mezelf.
    Je kunt in het verhaal lezen wat je wilt, daar is het een mythologisch verhaal voor. Je kunt er fatalisme in zien maar ook juist de vrije wil. Aan jou de keus.

    • Bart on 13 november 2009 at 22:13
    • Reply

    Avatar van Bart
    Een mooi verhaal, over een ongelukkige plaaggeest…hier verliep vrijdag de 13e tot op dit moment rustig en goed – maar ik ben ook niet bijgelovig, dat scheelt vast, Ivy… :)

    Hartelijke groet, en nog een gelukkige avond van deze vrijdag de 13e gewenst… ;-)

    • coby on 13 november 2009 at 22:17
    • Reply

    Avatar van coby
    Gelukkig is vandaag alles goed gegaan, ik sta door jouw mooie verhaal er nu voor het eerst bij stil dat het vrijdag de dertiende is.
    Loki komt me evengoed wel bekend voor… :-))

    Hartelijke groet, Coby

    • Ivy (Heyta) on 13 november 2009 at 22:40
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Bart: het hangt er maar vanaf waar je in gelooft: dat het een geluks- of een ongeluksdag was ….

    Maar ik loop wel met een boogje om ladders heen, niet alleen op vrijdag de 13e. Gelukkig ben ik niet bang voor zwarte katten….

    Coby: Loki schuilt in ons allen, een beetje meer of minder ;-))

    Hartelijke groet aan jullie terug.

    • Bart on 13 november 2009 at 22:42
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ik geloofde, eigenwijs, dat het wel een (beetje) geluksdag zou worden…dus toch bijgelovig, haha! :)

    • flipwillemsen on 14 november 2009 at 00:50
    • Reply

    Avatar van flipwillemsen
    13 reacties tot nu toe op vrijdag de 13 de. Daar maak ik gauw 14 van.Mooi verhaal. Met plezier gelezen.

    • Kokopelli on 14 november 2009 at 01:44
    • Reply

    Avatar van Kokopelli
    @Flip: Als jij het niet zo attent gedaan had, had ik er straks wel voor de zekerheid 14 van gemaakt.
    Ik vond het namelijk ook niet zo’n prettig idee ;-)))

    • cor verhoef on 14 november 2009 at 07:36
    • Reply

    Avatar van cor verhoef
    Ivy, wat een prachtig stukje verhaal. Altijd onbekend geweest met Loky, wellicht omdat ik op vrijdag de dertiende altijd in bed blijf, dromend over ladders en leugens over ongeluksgetallen.
    Mijn vrouw en ik zijn getrouwd op vrijdag de dertiende in een aandrang van avonturisme. Gewoon om te kijken wat er gebeurd…;-)

    groet,

    cor

    • paco painter on 14 november 2009 at 09:52
    • Reply

    Avatar van paco painter
    Schitterend verhaal

    • Ivy (Heyta) on 14 november 2009 at 11:15
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Bart: ik vind het ook altijd toch een spannende dag ;-)))

    Flip: dank je voor deze redding.

    Koko: gelukkig is 15 geen ongeluksgetal, voor zover ik weet.

    Cor: dus je bent in bed getrouwd? Apart!

    Paco en de anderen: dank voor jullie complimenten!

    • Grootzoon on 17 november 2009 at 16:53
    • Reply

    Avatar van Grootzoon
    Aha, donkere novemberdagen zijn heel geschikt voor vertellingen. Da’s de tweede al zie ik, na Sint Maarten. Deze had ik zo lang niet gehoord dat ik het bijna vergeten was, de herkomst van het bijgeloof rond vrijdag de 13e. Mooi! En dan heb je nog niet eens vermeld dat we jarenlang een hond hadden die Loki heette. (is die niet 13 geworden?)

    Moeten we de symboliek achter de vrees voor zwarte katten en lopen onder ladders nog toelichten? (was dat hier, ik las laatst iets over zwarte katten?). Dat het nogal ingewikkeld ligt met het bijgeloof en zwarte katten:
    – In sommige regio’s van China worden zwarte katten gezien als brengers van hongersnood.

    – In grote delen van Europa en Noord-Amerika denken mensen dat zwarte katten ongeluk brengen.

    – In Schotland is een zwarte kat bij de voordeur echter een teken van voorspoed.

    – Een overstekende zwarte kat wordt in Japan gezien als geluksbrenger.

    – In Duitsland liggen de zaken ingewikkelder: Steekt een zwarte kat over van links naar rechts dan is dat een goed teken, komt de kat van de andere kant dan is het een voorteken van ongeluk.

    • Ivy (Heyta) on 18 november 2009 at 10:15
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Ha Grootzoon! De kunst van schrijven is schrappen, dus niet alles was ik kwijt wil kon er in (Opa belde ook al met allerlei aanvullingen … ;-)))
    Loki de Hond komt misschien nog wel een keer tevoorschijn. Dertien geworden? Dat zou nou best eens kunnen, in elk geval was hij voor een hond niet echt oud.

    Met zwarte katten kun je alle kanten op. Voor de veiligheid hebben we Anubis geleerd NIET over te steken (er rijden nogal vaak Duitsers bij ons door de straat, vandaar)…..

    • Paul Hendriks on 13 mei 2011 at 13:09
    • Reply

    Wat een feestje om te lezen, Ivy! Erg leuk!

  1. Een prachtig verhaal. Ik sla vrijdag de dertiende altijd gewoon over in mijn leven maar vanaf nu wil ik het bewust meemaken na deze story.

      • Ivy on 16 mei 2011 at 12:00
        Author
      • Reply

      Maadtje: da’s mooi. Er komen er nog wel een paar ;-))

Geef een reactie

Your email address will not be published.