Nov 20

Strandvakantie op Stekylos

Na een paar verregende vakanties in Nederland wou ik wel weer eens wat zon zien. Nou is Torremolinos helemaal niets voor ons en ook een alinclusieve reis naar Hurghada of Antalya is niet echt ons pakkie-an. Dus toen ik tussen al die schreeuwvakanties met kleurenplaatjes van felblauwe zwembaden en schaarsgeklede schonen waar ik toch niet tegenop kan concurreren een piepklein advertentietje zag staan, was ik blij dat ik mijn leesbril op had.
 
In kleine frummellettertjes stond geschreven: ‘ver weg van alle toeristen op een ongerept eiland in de Ionische Zee. Appartementen met uitzicht op zee. Eigen vervoer van en naar het vliegveld.’ En de prijs … daar kon je nog niet eens een midweek Centerparks voor boeken als je dat al zou willen. Vijf dagen voor een prikkie. Dus ik zeg tegen mijn man, wij gaan naar Griekenland. Vanachter zijn krantje mompelde hij iets wat ik best als ‘ja’ had kunnen opvatten en daar laat ik  geen gras over groeien. Toevallig zit dat reisbureau nog geen vier straten hiervandaan, dus ik sprong op mijn fiets en stond in no-time voor de deur. Nou ja, ik was er al drie keer langsgefietst voordat ik het doorhad, maar eindelijk had ik het gevonden.
 
Ik doe de deur open en treed binnen in een typisch Griekse sfeer. Een kale ruimte met witte muren. Een houten bureau met een ouderwetse computer en een gettoblaster ernaast waaruit keiharde sirtakimuziek dendert. Voor de sfeer, zeg maar. Achter het bureau zit een peer van een Griek die meteen opstaat en me hoffelijk welkom heet. Hij steekt mij zijn kolenschop van een hand toe en stelt zich voor: ‘Adonis! Om u te dienen.’ Tegelijkertijd trekt hij één van de blauwe houten stoeltjes voor me bij dus ik kan niets anders dan gaan zitten. Intussen is de deuropening achter mij verduisterd door de enorme gestalte van nog een Griek.
 
‘Mijn neef, Spyros, onze cateringmanager. Iets te drinken, schone dame!’ Zonder het een vraag te laten zijn gebaart hij naar zijn neef die een enorm glas doorzichtige vloeistof voor me neerzet. Water, denk ik, en ik neem een flinke slok. En verslik me in de zoete stroopachtige substantie met sterke hoestdranksmaak. ‘Overheerlijk, nietwaar?’, buldert Adonis. ‘Door de zwager van de oom van mijn tante zelf gemaakt en met voeten getreden op ons paradijselijke eiland Stekylos’. Ik knik amechtig en neem nog een slok.
 
‘Terzake’, spreekt Adonis, ‘u komt hier voor een onvergetelijke vakantie, nietwaar?’ Ik knik nogmaals en hij schuift me een formulier onder de neus. Daarop kan ik aankruisen wat ik van mijn vakantie verwacht: appartement of begane grond. Uitzicht op zee of niet. TV? Nee, niet nodig, vul ik in. Met vaardige vingers vult hij mijn gegevens in de computer in. Dat wil zeggen, hij is behoorlijk vaardig voor iemand die met twee vingers typt. Het is warm in het kantoortje en ongemerkt drink ik mijn glas leeg. Snel vult Spyros het weer bij.
 
Als ik een halfuur en drie glazen ouzo later het kantoor verlaat, ben ik vergezeld van een dikke bundel papieren én twee tickets. Kijk, zo snel kan dat gaan. Laat dat maar aan mij over. Op de papieren staat de routebeschrijving en alle belangrijke adressen en bezienswaardigheden van Stekylos. De kerk. Het strand. Nog een strand. De taverna van de broer van de neef van de aangetrouwde schoonzus van Spyros. Of Adonis. Dat ben ik even kwijt. Al die Grieken lijken op elkaar, alle vier. Hips. Na een liter ouzo.
 
De reis verliep voorspoedig. We hoefden slechts drie keer over te stappen en de transfer werd geregeld door een broer van de aangetrouwde nicht van Adonis die trouwens sprekend op hem leek. Hij had er alleen wel bij mogen zeggen dat er geen veerboot naar het eiland ging. Dat vissersbootje was niet echt comfortabel en rook een beetje sterk. En vanwege de golven in de haven kwam onze bagage helaas niet droog aan wal. Tenminste, dat deel van de bagage dat nog net op tijd uit de golven gevist kon worden.
 
Maar goed, het appartement voldeed aan de beschrijving. Geen TV. Geen elektriciteit trouwens. En geen waterleiding, dat had er niet bij gestaan in de folder.
 
Er was wel een put op het terrein maar nadat ik die open had gedaan hebben we verder maar afgezien van koffie. En wassen.
 
Uitzicht op zee hadden we wel. Tenminste, als het helder was. Het strand was ook erg mooi. Alle stranden waren mooi. Je kon er helaas niet komen.
En die kerk. Tja, die had zijn beste tijd gehad. Mooi wel, als je van ruines houdt hoewel we een andere voorstelling hadden bij Griekse ruines.
Maar toerisme was er echt niet.
De taverna was trouwens gesloten. Gelukkig was er wel een markt waar zowel de zus van de zwager van Adonis als de oom van de neef van Spyros een onduidelijk handeltje dreven.
 
Nee, het was echt een onvergetelijke vakantie.


De haven

Het huisje

De waterput

Uitzicht op zee

  
Het strand, onderaan een steile klif




De enige kerk op het eiland. Trouwens ook de enige ruïne op het eiland. En het enige gebouw van meer dan één verdieping.




Dit strand was wel te bereiken maar onder water wemelde het van de zeeëgels

De taverna. Toen we hier een uur gezeten hadden merkten we dat er écht geen bediening was. Na een uur op zo’n stoeltje ben je trouwens erg blij dat je weer mag opstaan.

De hoofdstraat, midden in het toeristenseizoen

De markt. De man rechts is de naamgenoot van onze touroperator. Links staat zijn nichtje. Zij schonk een kopje koffie voor ons in. Het enige van de hele vakantie.

Ivy
(met dank aan Ron Rozen voor de naam van het eiland die me even ontschoten was)


37 comments

Skip to comment form

    • K on 20 november 2009 at 22:36
    • Reply

    Avatar van K
    Duidelijk een eiland met toeristische groei (ahum).
    En de volgende keer boek je gewoon bij Neckermann?

    • Ivy (Heyta) on 20 november 2009 at 22:45
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    K: ja, een eiland met potentie ….
    Volgende keer blijft ik wel thuis bij de buis, daar heb je tenminste water ;-))))

    • K on 20 november 2009 at 23:00
    • Reply

    Avatar van K
    Niet meteen opgeven! Griekenland heeft vast nog 2000 andere eilanden.

    • Catharina Anna Maria van Vliet on 20 november 2009 at 23:03
    • Reply

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    Steekielos dat is toch een hondje?

    • Ivy (Heyta) on 20 november 2009 at 23:03
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    K: nou, vooruit. Maar dan hoeft het toch niet meer bij de neef van Adonis?

    • Ivy (Heyta) on 20 november 2009 at 23:04
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Catharina: die lag onder de stoel bij de taverna. Ik heb hem nog achter zijn oor gekrabbeld. Dat was vlak voordat Ron hem schilderde.

    • coby on 20 november 2009 at 23:17
    • Reply

    Avatar van coby
    Die ouzo geeft ook een hoop inspiratie, Ivy… :-))

    Hartelijke groet, Coby

    • K on 20 november 2009 at 23:29
    • Reply

    Avatar van K
    Weet niet. Volgens mij stikt het daar van de Adonissen. :)

    • rikus on 20 november 2009 at 23:43
    • Reply

    Avatar van rikus
    Overigens wel een mooi kleurtje die stoeltjes! http://img.photobucket.com/albums/v251/renatebobo/05-03-11-lachen.jpg

    • landheha on 21 november 2009 at 01:16
    • Reply

    Avatar van landheha
    Wat ik je kan aanraden is een mei-vakantie in de buurt van Malaga. Dan is het nog niet zo heet daar.
    Het kost bijna niets als je er met transavia vliegt en je hoeft minder dan drie uur op je koffers te wachten. In het donker rijd je daarna in je leuke kleine koreaanse huurautootje bijna in een keer naar je appartement 100km verderop. Je hebt zeker geen geluidsoverlast, want de enige andere toeristen zijn de 80 al lang-en-breed gepasseerd.
    (verder is het best wel mooi in het binnenland, maar Cordoba en Sevilla zijn iets te ver weg. Gibraltar is wel haalbaar, maar daar is het alleen leuk om de rots te beklimmen of onder het genot van een biertje naar de langslopende amerikaanse toeristen van de cruise-boot te kijken…)

    • ron rozen on 21 november 2009 at 07:11
    • Reply

    Avatar van ron rozen
    Is dat niet vlak bij Sladroplos, waar de bewoners altijd ruzie maken met elkaar?

    • ceesincambodja on 21 november 2009 at 07:24
    • Reply

    Avatar van ceesincambodja
    Ha ha, wat een amusante vertelling, Ivy. Prachtig. Afzien. Ver van al die bikini’s.
    Ik dacht trouwens dat jullie op Kythira waren geweest?

    Ceesgegroetje

    • Catharina Anna Maria van Vliet on 21 november 2009 at 07:26
    • Reply

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    En? Volgend jaar weer ;-)

    • ron rozen on 21 november 2009 at 08:43
    • Reply

    Avatar van ron rozen
    @CAM
    Stekylos is Grieks was voor coffeeshop

    • antoinette duijsters on 21 november 2009 at 09:05
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Een pracht verhaal Ivy, met hele mooie foto’s erbij. van Kythira natuurlijk.

    • Bart on 21 november 2009 at 09:13
    • Reply

    Avatar van Bart
    Het moet inderdaad onvergetelijk geweest zijn, daar op Stekylos.
    Zijn jullie nog met dat bijna zeewaardige bootje op het zustereiland Isdeklos geweest? ;-))

    Groetjes, Bart

    • Ivy (Heyta) on 21 november 2009 at 13:29
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Coby: en dan te bedenken dat ik het niet eens echt lekker vind. Doe mij maar lekker pittige retsina ;-))

    K: en ze lijken allemaal op elkaar!

    Rikus: al die stoeltjes waren zo (en allemaal even ongemakkelijk). Waarom moeten die hond en die kat daar zo om lachen?

    Landheha: klinkt bijna even geweldig!

    • Ivy (Heyta) on 21 november 2009 at 13:38
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Ron: daar zijn we nooit aangekomen, want de neef van de aangetrouwde opa van Spyros kreeg het aan de stok met de gezette nicht van … eh, weet ik niet meer. En als die ons dus naar Sladropos had gebracht, had hij ons niet meer in zijn vissersboot naar de vaste wal gebracht.

    Cees: soms moet je de werkelijkheid een beetje geweld aan doen.

    Catharina: oh ja, het uitzicht was prachtig en het schijnt dat je er ook erg goed kunt eten, als de taverna open is.

    Ron: zelfs die was gesloten!

    Antoinette: dat heb je goed gezien ;-)))

    Bart: de boot naar Isdeklos ligt op de klippen, dat had Kokopelli al laten zien ;-))) http://www.vkblog.nl/bericht/279548/Witch_arriving_too_late_to_save_a_drowning_ship

    • Bart on 21 november 2009 at 14:01
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ach ja, dat is waar ook, Ivy, ik herinner me die dramatische foto…dus de bemanning Wasdeklos! ;-))

    • Ivy (Heyta) on 21 november 2009 at 16:19
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Bart: ik zie dat je goed op de hoogte bent van de Griekse geografie! ;-))

    • thera on 21 november 2009 at 17:37
    • Reply

    Avatar van thera
    Als verwoed breister gaan toch wel alarmbellen rinkelen bij de schone naam van het eiland?

    Ook ik voel mij bedrogen, ik dacht toch werkelijk, dat ik de langverwachte palmbomen met een hangmatje voorgeschoteld zou krijgen. Met zo’n zacht glooiend strandje zonder stekels. En ja, dat drankje uit een ananas in plaats van anijs. :-S

    • flip willemsen on 21 november 2009 at 17:44
    • Reply

    Avatar van flip willemsen
    Leuk verhaal. Humor. Lijkt me 1000 keer beter dan Torremolinos.

    • flip willemsen on 21 november 2009 at 17:45
    • Reply

    Avatar van flip willemsen
    ik was het(weet niet wat dat in het grieks is)

    • Ivy (Heyta) on 21 november 2009 at 18:22
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Thera: ja, het is dat mijn Grieks nog niet zo goed was, anders waren we er zeker niet heen gegaan ;-)

    Je wou toch blauwe zeeën? Ananassen groeien daar niet, helaas, wisten wij veel. Ik heb trouwens nog wel hangmatfoto’s uit Mexico. Mag dat ook? Daar groeien ook geen ananassen maar ze hadden wel een overheerlijke cocoloco (met rum, altijd beter dan anijsstroop).

    Flip: ik ben nog nooit in Torremodinges geweest … hebben ze daar stromend water? En toegankelijke stranden? Hier kon je alleen van een klif springen of je voeten openhalen aan scherpe vulkaanstenen.

    Ik was het? In het Grieks Ykwasset. Voor zover ik weet.

    • Kees Smit on 21 november 2009 at 18:53
    • Reply

    Avatar van Kees Smit
    Die slang op die foto, meen je dat?

    • Smokey on 21 november 2009 at 20:02
    • Reply

    Avatar van Smokey
    Puur natuur, wat wil een mens nog meer. Ik houd er wel van. Trouwens iets verder dan het toeristische gebied ziet het er dichtbij Torremolinos er ook zo uit, maar de meeste toeristen willen frietjes en vermaak binnen handbereik. Geef mij maar de rust.
    Mooi Ivy!

    • Ivy (Heyta) on 21 november 2009 at 20:23
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Kees: en dat is nog maar één van de tien! Het krioelde in die put. Nee, dan hoef ik geen koffie meer.

    Smokey: het was prachtig hoor, heerlijk zonder toeristen.

    • ramirezi on 21 november 2009 at 21:31
    • Reply

    Avatar van ramirezi
    Mij lijkt het wel wat, maar zoiets wil je dan wel graag even van te voren weten…

    • Ivy (Heyta) on 21 november 2009 at 22:47
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Ramirezi: ik kan je de firma Adonis & Spyros van harte aanraden. En je bent nu voorbereid ;-)))
    Verder was alles trouwens geweldig hoor, behalve de slangen in de waterput. Daar moet ik echt helemaal niets van hebben.

    • jacopone on 23 november 2009 at 15:00
    • Reply

    Avatar van jacopone
    Slang gegeten? Gesmoord, en gebakken, en gegrild, en gekookt, en gemarineerd?

    En toen was de vakantie helaas al weer voorbij. Zucht …

    Hoe ben je terug gekomen?

    • Ivy (Heyta) on 23 november 2009 at 15:26
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Jacopone: en gegrilde octopussen, zeeëgels en geit. Heeerljk! (als je honger hebt).

    Terug ging weer in die wrakke vissersboot. Daarbij vielen de camera’s overboord, vandaar dat een goed oplettend lezertje al zag dat de foto’s van Kythira kwamen ;-)))

    • Pierra on 25 november 2009 at 00:39
    • Reply

    Avatar van Pierra
    Ha, ha wat een verhaal: wel een schitterend uitzicht!!

    • Ivy (Heyta) on 25 november 2009 at 09:41
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Pierra: ja, het uitzicht maakte alles goed ;-))))

    • Appelvrouw on 25 november 2009 at 18:02
    • Reply

    Avatar van Appelvrouw
    Heerlijk Ivy, wat een prachtvakantie- verhaal.
    ik wil daar ook wel naar toe, lekker rustig.

    • Gus on 26 november 2009 at 04:01
    • Reply

    Avatar van Gus
    Kortom, een vakantie om nooit te vergeten.

    • Ivy (Heyta) on 26 november 2009 at 09:18
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Appelvrouw: ja, aanradertje! Als je zegt dagt je ons kent krijg je vast wel vasteklantenkorting en een extra ouzo bij de taverna (als die open is). Ook een tripje naar de slapende vulkaan Bynaplofty kan ik van harte aanbevelen.

    Gus: Zo’n ervaring raak je niet makkelijk meer kwijt ;-))))

    • Sjef on 19 april 2010 at 20:06
    • Reply

    Avatar van Sjef
    Wat ‘n prachtig verslag! We zijn er in 2006 ook geweest en vonden het perfect.

    Misschien dat we er dit jaar weer komen . . . (gaan voor 2 maanden naar de Pelops)

    Voor de foto’s kun je op m’n fotosite kijken: http://www.sbuijsen.nl

    Groet van Sjef

Laat een reactie achter bij coby Reactie annuleren

Your email address will not be published.