Dec 30

Ik stat, hij stat, wij statten

Ik kan er niets aan doen, maar ik vind dit dus echt géén gezicht, qua spelling: stat, stat, statten. Helaas weet ik sinds de meest recente aflevering van het Groot Dictee dat men dit zo dient te schrijven maar alles in mij schreeuwt om: ik stad, hij stadt, wij stadten. Nee dus, zelfs de spellingchecker rekent dit fout. Er zit dus niets anders op dan ‘stad’ als werkwoord te vermijden.
 
Ik ga regelmatig naar de stad. Vroeger had het kopen van nieuwe kleren nogal wat voeten in aarde maar sinds ik op tien fietsminuten van de stad woon is daarin grote verandering gekomen. Ik moet regelmatig in de stad zijn voor een noodzakelijke aankoop: lenzenvloeistof, een nieuw uitgekomen boek, een ophanden zijnde verjaardag of kerstfeest. En als ik dan toch in de stad ben loop in en passant even wat kledingwinkels in. Ik moet eerlijk bekennen dat ik een zwak heb voor kleding (en boeken, cd’s en dvd’s). Maar toen ik ongeveer om de drie weken voor een ‘hoogstnoodzakelijke aankoop’ de stad in ging en vervolgens met armen, tassen en fietsmanden vol weer terugkwam heeft mijn Geliefde er een stokje voor gestoken. Sindsdien weet ik me te beperken en koop alleen nog kleren in een opwelling als ze in de uitverkoop zijn (wat godzijdank tegenwoordig bijna het hele jaar door is).
 
Met schoenen heb ik weinig. ’s Winters loop ik het liefst op laarzen, desnoods drie jaar lang dezelfde tot de hak volkomen is afgesleten. ’s Zomers is mijn geliefde schoeisel een paar espadrilles met linten om de enkel.
 
Enkele keren per jaar word ik op mijn stadexpedities vergezeld door Zoonlief. Hij heeft weinig met kleding en zo mogelijk nog minder met schoenen. Dat wil echter niet zeggen dat het een gemakkelijke consument is. Vanaf zijn vierde jaar had hij een behoorlijk strikte regel qua schoenen en kleding. Wat ik voor hem meenam kon zelden de toets der kritiek doorstaan. En vraag me niet waar het in zit. Een vorig jaar door mij gekocht t-shirt moest absoluut geruild worden. Na lang dubben in de winkel kwam hij tevoorschijn met een bijna identiek exemplaar van hetzelfde merk.
 
Toen in december vorig jaar de mussen van het dak vroren liep hij nog in zijn zomerjack omdat we de weken ervoor nog geen goede winterjas hadden gevonden. En schoenen zijn nog erger.
 
Twee jaar geleden kocht hij een paar sportschoenen die hij sindsdien tot op de draad heeft versleten. Notabene voordat we naar Griekenland gingen wilde ik met hem dezelfde winkel in maar volgens hem voldeed geen enkel paar. De schoenen die hij aan had kierden langs de zool, de neus was door, de kleur onbestemd. Maar wat ik ook aandroeg, zelfs van hetzelfde merk, niets voldeed.
 
Gelukkig begon het vorige week te sneeuwen. En toen kreeg hij zelf door dat zijn schoenen echt op waren. Net als trouwens zijn kleren met lange mouwen inmiddels echt te klein waren geworden. Gezien onze eerdere ervaringen hield ik me op de vlakte, tot hij zelf het plan opperde om op kledingjacht te gaan. Maar dan niet in Nijmegen, daar hebben ze niets. ‘Laten we naar Arnhem gaan, daar hebben ze veel meer aanbod’. ‘Goed jong’.
 
En toen bleek de sneeuw nog ergens goed voor te zijn. Want Arnhem, dat betekent parkeergarages. En als ik ergens een trauma van heb opgelopen dan is het wel een parkeergarage in Arnhem. Maar de NS bood vanwege de voorgaande sneeuwproblemen 40% korting aan alle reizigers vandaag (en morgen) dus gingen we veilig met de trein. Hoewel ik ook een trauma heb van fietsen op het station plaatsen, maar dat geheel terzijde ….
 
Zo liepen we om half een in de ijskoude motregen door de totaal verlaten straten van Arnhem. Het winkelaanbod was in mijn ogen exact hetzelfde als bij ons, behalve dat ze in een andere volgorde stonden. Maar ziedaar, het wonder geschiedde: Zoonlief vond een broek, een sweatshirt en een blouse naar zijn zin in de eerste winkel die hij inliep.
 
Gesterkt door deze daadkracht zette ik koers naar een sportschoenenwinkel er schuin tegenover. Een welgemikte tik tegen mijn elleboog deed mij met een halve pirouette weer naast mijn zoon belanden. ‘Maham, daar verkopen ze meisjesschoenen ….!’ Oeps. Ik zette me in de pas en voelde me helemaal opgenomen in een sketch van Van Kooten en De Bie. ‘Moederrrrr…..’. Alleen mijn Schotse rok en parelketting ontbraken.
 
Twee straten verder. Mijn haar hing inmiddels in ijskoude slierten over mijn voorhoofd. Een sportschoenenwinkel. ‘Hier misschien?’ opperde ik voorzichtig. En zowaar, ze hadden zijn merk. In diverse kleuren. Hij maakte zijn keus en om twee uur waren we klaar. ‘Dat moeten we vaker doen, mam, kleren kopen in Arnhem!’
 
Daarna ging ik om hem te plagen nog een winkel in waar ze theepotten verkopen. Maar ja, dat doen we elke keer als we in de stad zijn.
 
Ivy
 
 

15 comments

Skip to comment form

    • Henk van Loon on 30 december 2009 at 20:19
    • Reply

    Avatar van Henk van Loon
    De "prins op de erwt"? :-))

    • antoinette duijsters on 30 december 2009 at 20:23
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Hoeveel theepotten heb je ondertussen:-)))))))))
    Kleren kopen, een ramp en dan hoef ik alleen voor mezelf.

    • Smokey on 30 december 2009 at 20:23
    • Reply

    Avatar van Smokey
    Helemaal met je eens Ivy. Het móet gewoon stadten zijn, omdat het werkwoord afgeleid is van stad .Juistem! Ach weten die dicteelui veel:))
    Winkelen, een crime!!!
    Van die espadrilles had ik ooit gezien op een borrelblog. De vrouwelijkste damesvoeten aldaar.
    Spaar je theepotten?
    Geinig verhaal
    Mooie jaarwisseling, voor jullie alledrie.

    • Ivy (Heyta) on 30 december 2009 at 20:29
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Henk: mwah, meer desinteresse vrees ik. Want de wasmand raakt ook zelden gevuld…

    Antoinette: eerlijk gezegd kopen we nooit een theepot, maar het komt uit een sketch. De enige theepot die Zoonlief daadwerkelijk voor me heeft gekocht was van glas en barstte al de eerste keer ;-(((
    Kleren kopen heerlijk, als het in een opwelling kan en vooral niet de hele middag winkel-in winkel-uit.

    Smokey: hoi, een medestander qua taal!
    Nee, ik spaar geen theepotten maar zoek wel altijd op rommelmarkten naar koevormige theepotten. Daar heb ik er 1 van ;-)) Met bijbehorend melkkannetje, suikerpot en peper & zoutstelletje (?) in diverse jaren bij elkaar gespaard.

    • Maria-Dolores on 30 december 2009 at 21:05
    • Reply

    Avatar van Maria-Dolores
    oh, dan ga je toch gewoon shoppen i.p.v. statten.

    • Ivy (Heyta) on 30 december 2009 at 21:31
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Maria-D; het is ook geen correct Nederlands, maar wel een goed alternatief ;-)))

    • thera on 30 december 2009 at 22:46
    • Reply

    Avatar van thera
    Ik zit te denken, wat dacht je van gewoon de stad in gaan? Kun je tenminste ook nog een kopje koffie drinken tijdens je boodschappen. Arnhem, ja daar slaagde ik ook altijd wel. Heeeeeeeeeeeeeel lang geleden. ;-) Oja, voor de goede orde, ik ben ook een espadrillemens, en laarsjes, maar jaren met een paar laarzen doen voordat de hakken zijn afgesleten? Nee, daar loop ik teveel voor, paar maandjes lukt me hooguit. :-P

    • Henk van Loon on 30 december 2009 at 22:55
    • Reply

    Avatar van Henk van Loon
    Mijn vrouw verstaat de kunst van het ‘shoppen’. Ik geloof dat ik haar acht jaar geleden net op tijd uit Nijmegen weggehaald heb.. ;-))

    (niet helemaal waar, ze wilde het zelf)

    • cor verhoef on 31 december 2009 at 04:37
    • Reply

    Avatar van cor verhoef
    Statten? Echt waar? Over taal en vocabulaire gesproken, mannen schijnen tijdens het winkelen met vrouw of vriendin een ander vocabulaire te bezigen dan tijdens andere activiteiten:

    -Hoe vind je dit rokje staan?

    -Geweldig! (betekenis: "ik wil weg hier")

    -geen porum. (bedoeld wordt: "te duur")

    -welke schoenen zal ik nu kopen, die of die?

    -koop allebei de paren maar… (bedoeld wordt "kwil naar huis)

    Het allerbeste voor 2010 en dergelijcke,

    groet,

    cor

    • ceesincambodja on 31 december 2009 at 06:24
    • Reply

    Avatar van ceesincambodja
    Ik had een even grote hekel aan statten als Ab. ‘Ja moederr. Fijn moederr. Ik heb liever een mooie blonde vriendin maar die heb ik niet. Daar word ik voor behandeld…’

    Fijnejaarwisselgroet

    • Ivy (Heyta) on 31 december 2009 at 11:44
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Thera: ik houd het ook maar op ‘de stad in gaan’, wel een mondvol maar grammaticaal tenminste juist ;-)) Het kopje koffie met bijbehorende versnaperingen hebben wij genoten op het St Jansplein. Hoewel het op straat keirustig was, zaten alle cafeetjes bomvol. Of, hum, daardóór juist.

    Ik heb 3 paar laarzen, maar die het lekkerst zitten zijn dus echt helemaal scheef (en kostten haast niets ;-))

    Henk: shoppen is een typische vrouwenaangelegenheid. Kijk maar hoe al die mannen er op zaterdag bij lopen ;-((( Maar voor de winkels maakt het niets uit, ik heb haar rol met verve overgenomen 8 jaar geleden ;-))

    Cor: dat is het voordeel van buiten het land wonen, dan mis je de taalverkrommiversering. De dialogen spreken boekdelen. Daarom koop ik meestal de kleren voor echtgenoot, dan hoeft hij niet mee. En als ik eenmaal thuiskom met de voor mezelf aangeschafte rokjes vindt hij altijd dat ze me geweldig staan ;-)))

    Cees: jij snapt hem!

    Ook allen een goede jaarwissel!!

    • Hanneke on 31 december 2009 at 13:40
    • Reply

    Avatar van Hanneke
    waarom ga je niet gewoon winkelen?
    en misschien moet je Zoon gewoon kleedgeld geven, dat bespaart een hoop ergernis!

    • Marjelle on 31 december 2009 at 14:49
    • Reply

    Avatar van Marjelle
    Ai, dat ‘ik stat, hij stat, wij statten’ doet ook pijn aan mijn ogen, Heyta. ;) Ik ga gewoon niet naar de stad, ook opgelost, alleen heeft dat wel weer z’n weerslag op de inhoud van m’n kledingkast. Gelukkig is zoon toch nog geslaagd. :)

    • ramirezi on 31 december 2009 at 14:51
    • Reply

    Avatar van ramirezi
    Het beste voor 2010 – voor jullie allebei !

    • Ivy (Heyta) on 31 december 2009 at 15:36
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Hanneke: winkelen! Dat klinkt zo als boodschappen doen ;-)))
    Ik heb hem al vaak kleedgeld aangeboden, maar het is een x-maaljaarlijks ritueel, samen stad.. en, sjoppen. En het levert nauwelijks ergernis hoor, we hebben altijd samen grootste lol!

    Marjelle: fout hè?! Auw, ja.
    Jouw oplossing is ook een goeie, en goed voor de portemonnee ;-)))

    Ramirezi: van hetzelfde voor jullie allemaal.

Geef een reactie

Your email address will not be published.