Jan 20

de vreemdekattenvangcontraptie

Sinds het begin van dit jaar delen we onze tuin niet meer met drie maar met vier katten. Toen ik een van de eerste nieuwe morgens beneden kwam om koffie te zetten, lag op een van de stoelen onder de veranda een zwarte kat te slapen. Het had gesneeuwd. De stuifsneeuw lag op het kussen rondom de kat, glinsterende druppeltjes zaten in zijn vacht. Ik vulde de bakjes met kattenbrokjes en –melk maar toen ik de deur opendeed keek de kat me met verschrikte ogen aan en in plaats van zich knorrend om mijn benen te kronkelen, zoals ik gewend ben van Anubis, sprong hij met een boog van de stoel en verdween in de besneeuwde tuin. Even meende ik een wit achterpootje te zien flitsen.
 
En toen herinnerde ik mij dat ik Anubis slapend op mijn bed had achtergelaten en dat bovendien mijn nachtrust danig gestoord was geweest door het gejodel van een vreemde kat.
 
De volgende dagen bleven we hem zien. ’s Morgens liggend op de stoel, regelmatig als een zwarte flits door de tuin schietend. En hoorden we hem, vooral ’s nachts.
 
Het was duidelijk een katertje. Anubis ontplofte elke keer als hij hem zag. Gek genoeg waren de Poefjes veel minder onder de indruk. Als hij op de stoel lag te slapen zaten Phoenix en Isis gewoon op het terras. Als de deur openging maakte hij dat hij weg kwam, maar zodra de deur weer dicht ging sprong hij terug op het terras of op de stoel. Na een tijdje werd hij zo brutaal dat hij het luikje probeerde open te maken. En hoorde ik ’s nachts een indringend ‘mrauw’ onder het slaapkamerraam.
 
Vroeger, toen ik klein was, hadden we echt zo’n Jan, Jans en de kinderen-gezin. Vader, moeder en twee dochters. Onze je-weet-wel kater was zwart en heette Godfried van Bouillon. Ons Loedertje was Siamees van moederskant en heette Isabella van Aragon en Castillië. Op een nacht kreeg Isabel een aanbidder. Hij bracht serenades onder het slaapkamerraam met een stem waar Pavarotti nog jaloers op zou zijn en na zeven slapeloze nachten was de maat vol wat mijn vader betrof.
 
Hij zette zich achter zijn bureau en begon te tekenen. Hij was niet voor niets uitvinder. Met materialen uit de schuur en van zolder begon hij vervolgens iets te bouwen wat in zijn eigen termen nog het meest overeen kwam met een contraptie. Na een dag werken had hij een soort enorme muizenval in elkaar gezet van triplex, plexiglas en kippengaas. Het geheel was voorzien van tripplank en valdeur en wel zodanig berekend dat een eventueel gevangen kater niet meteen ontstaart en ontmand zou worden.
 
’s Avonds werden onze eigen poezen binnen opgesloten, de contraptie werd vlak voor de keukendeur neergezet en voorzien van een eindje leverworst. De eerste nachten gebeurde er niets maar uiteindelijk was het toch raak. Met vangkooi en al werd de onverlate kater naar de dierenarts gebracht en aldaar vakkundig van enkele attributen ontdaan. Dat ging toen nog gewoon tijdens het spreekuur, zonder verdoving of nachtje recovery. De antibiotica-kuur werd vriendelijk van de hand gewezen, de kater werd twee straten van ons huis weer uit de kooi verlost en we hebben hem nooit teruggehoord. De kooi ging overigens een legendarisch leven tegemoet, de plaatselijke dierenambulance heeft hem diverse keren geleend. Omdat wij in een in aanbouw zijnde buurt woonden waren er nogal veel zwerfkatten. En als mensen daarvan overlast hadden werd de kooi geleend en de kat ‘geholpen’.
 
Zover wil ik niet gaan met onze dagelijkse bezoeker.
 
Sterker nog. Toen ik gisteren de brokjes in de kattenbakjes gooide stond opeens een zwarte kat met een vriendelijk gezichtje naar binnen te kijken. Ik trap er elke keer in en denk dat het Anubis is. Maar toen hij tegen de deur ging staan zag ik het kleine witte vlekje onder zijn keel. Vervolgens stak hij een wit-geteend pootje naar binnen om te proberen de keukendeur open te trekken.
 
En toen ben ik gezwicht. Ik heb een bakje brokjes buiten gezet en hem vriendelijk toegesproken in plaats van ‘kssst’ te roepen. Hij dook meteen op het bakje af en liet zich zelfs even over de kop aaien.
 
De contraptie van mijn vader zal ik niet gebruiken. Maar als hij nog lang blijft zal een ritje naar de dierenarts er toch wel in zitten. Tenslotte willen wij geen katerlucht in huis, mocht hij zich liefdevol willen laten opnemen.
 
Ivy

35 comments

Skip to comment form

    • Henk van Loon on 20 januari 2010 at 21:41
    • Reply

    Avatar van Henk van Loon
    Toch wel "een ritje" met verdoving? :-)

    • Ivy (Heyta) on 20 januari 2010 at 21:48
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Henk: de tijden zijn veranderd. We laten hem ook niet twee straten verderop vrij ;-))

    • fred van der wal on 20 januari 2010 at 21:52
    • Reply

    Avatar van fred van der wal
    leuk artikel

    • JohanHvD on 20 januari 2010 at 22:42
    • Reply

    Avatar van JohanHvD
    Vrouwe Ivy, uw kattenverhaal heb ik proberen te lezen. Dat lukte mij ten dele, doch ik ben de verbanden kwijt, maar dat ligt aan mij. Neemt u mij daarvoor niet kwalijk.
    Het enige dat ik u kan vertellen is dat mijn zwart/witte kattepoes mij trouw gezelschap houdt… ;-)
    En, dat ik blij ben deze reactie enigszins foutloos kan neder pleuren in uw reactieruimte… :-(

    • Geroma on 20 januari 2010 at 23:09
    • Reply

    Avatar van Geroma
    Een prachtverhaal, Ivy.
    Je hebt het ‘ zo lekker lezend ‘ verteld. Genoten.
    Wat mooi, dat dit zwarte katertje je weer herinnert aan je vader en hoe hij omging met zwerfkatten en daar een schitterende uitvinding voor had bedacht en gemaakt.
    Zo herkenbaar, je gevoel.
    Liefs!

    • Smokey on 20 januari 2010 at 23:28
    • Reply

    Avatar van Smokey
    Leuk verhaal! Ja zo klinkt dat echt : "Mrauw"! Het voorjaar is in aantocht. M`n ouwe Smokey was gisteren, tegen mijn zin en wil, een halve nacht op stap.`s Nachts om drie uur, jawel: "Mrauw"!

    • Pierra on 21 januari 2010 at 00:07
    • Reply

    Avatar van Pierra
    Leuk kattenverhaal en mooie herinneringen, en wat een bijzondere namen hadden jullie katten vroeger. Mijn hond schoot vanavond uit naar waarschijnlijk een kat (het was donker) en trok me bijna van m’n sokken af. Helaas geen katten in huis dus.
    Gefeliciteerd met jullie nieuwe kat!

    • Catharina Anna Maria van Vliet on 21 januari 2010 at 09:12
    • Reply

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    Ik hoop wel dat je zijn signalement bij het locale asiel en Amivedi
    http://www.amivedi.nl/
    doorgegeven hebt?

    Wie weet is er ergens een Jan/Jans/endekinderen kind heel erg verdrietig over zijn/haar weggelopen katertje?

    • Cat. on 21 januari 2010 at 09:27
    • Reply

    Avatar van Cat.
    Mooi verhaal!
    Groet,

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 09:34
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Fred: dank je.

    Heer Johan: het doet mij deugd u weer hier te zien nederstrijken. Fijn dat u in goed gezelschap verkeert.

    Geroma: dank je. Zo gaat dat met jeugdherinneringen, die duiken zomaar op ;-))))

    Smokey: lijkt het nou zo, of begint het voorjaar echt steeds vroeger? Ik bedoel: krolse katers om het huis op 1 januari, gekker moet het niet worden……

    Pierra: in de wandeling heetten ze gewoon ‘Gompie’ en ‘Ypie’. Maar aangezien Godfried echt uit Bouillon kwam moesten we de tweede kat daarop aanpassen.

    Catharina: dat is het eerste wat ik gedaan heb: de dierenambulance verwittigen. Maar ik heb er nog niets op teruggehoord.

    Cat: dank je!

    • Linda Morgan on 21 januari 2010 at 09:46
    • Reply

    Avatar van Linda Morgan
    Goed geschreven verhaal!
    En ja, sommige katten zoeken hun eigen blikopeners/baasjes uit;)

    • antoinette duijsters on 21 januari 2010 at 09:55
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Prachtig verhaal Ivy, van nu af aan vier katten:-)
    En de manier waarop je vader het probleem oploste mooi en voor die tijd heel diervriendelijk.

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 09:59
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Linda: Thnx.
    Vooral dat eerste is natuurlijk Heel Belangrijk: waar komt het voer vandaan …;-))

    Antoinette: ho ho, hij mag nog niet blijven wonen. Maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen als er iemand hongerig naar binnen staat te kijken terwijl de poefjes zitten te smikkelen, om dan niets buiten te zetten ……

    • paco painter on 21 januari 2010 at 10:23
    • Reply

    Avatar van paco painter
    Mooi verhaal

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 10:48
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Paco: en het is echt gebeurd ;-))))

    • coby on 21 januari 2010 at 13:02
    • Reply

    Avatar van coby
    Onverwachte uitbreiding van het kattenfamilie.
    Alsof de geschiedenis zich herhaalt, al pak je het anders aan dan je vader destijds.
    Hebben jullie al een naam bedacht voor deze mogelijke aanwinst?

    Hartelijke groet, Coby

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 13:28
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Coby: de suggestie van Kokopelli was: viertje.
    Lekker kort en krachtig en laat alle mogelijkheden tot uitbreiding open ;-)))

    Overigens was Poef Gijf ook al een aan-komen-lopertje, blijkbaar is het wel gezellig bij ons: (zie ook het leven vol katten http://www.volkskrantblog.nl/bericht/133622)

    • Kokopelli on 21 januari 2010 at 13:55
    • Reply

    Avatar van Kokopelli
    @Ivy: De naamsuggestie was zesje, maar dat terzijde… ;-)

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 14:09
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Maar waar zijn viertje en vijfje dan??

    • Kokopelli on 21 januari 2010 at 14:20
    • Reply

    Avatar van Kokopelli
    @Ivy: Viertje is er zeer tijdelijk geweest en vijfje dient voor immer een mysterie te blijven…

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 14:29
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Ok, zesje dan (zesjescultuur?). Istie-er nog?

    • Paul Nijbakker on 21 januari 2010 at 15:37
    • Reply

    Avatar van Paul Nijbakker
    Jeweetwel katers zijn de beste…

    • Bart on 21 januari 2010 at 15:45
    • Reply

    Avatar van Bart
    Mooi verhaal, en Viertje is vast hartelijk welkom… :))
    Als het goed is kan de dierenarts hem nog even controleren op een evt. aanwezige chip…

    Hartelijke groet, Bart (ben er natuurlijk altijd erg voor, dat zwerfkatjes een goed tehuis vinden in deze barre tijden…)

    • Elise van Schouwenburg on 21 januari 2010 at 16:05
    • Reply

    Avatar van Elise van Schouwenburg
    Mooi verhaasl, Ivy. Goeie uitvinding, zo’n val. Iets groter en er passen in inbrekers in.Of stalkers. Of gewoon mannen, die ik eerst ga keuren natuurlijk.

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 16:46
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Paul: absoluut! Ze zijn trouw en ze zingen niet ;-)))

    Bart: ik wist wel dat het jou zou aanspreken. Mocht het ooit zover komen dat hij in een mandje gaat wordt hij uiteraard gescand…. Voorlopig blijft het nog bij brokjes buiten en een vriendelijk woord. Tenslotte zijn we niet écht uit op vergroting van het kattenbestand. Zeker niet omdat Anubis en Zoonlief er voorlopig nog niets in zien ….. ;-))

    Elise: hoe stel je je dat voor? Zo’n val gewoon ergens midden op straat zetten en wachten wat er in loopt? Dan is natuurlijk ook de plaats bepalend. Voor de kroeg of de drankenwinkel vang je een ander species dan voor de boeken- en cd-winkel. Of voor de schouwburg, de bioscoop of de sauna …. ;-)))

    • Elise van Schouwenburg on 21 januari 2010 at 16:56
    • Reply

    Avatar van Elise van Schouwenburg
    @Ivy
    Goeie vraag.

    Niet voor de kroeg, want dan heb ik er zelf niets meer aan.
    Voor de boekenwinkel? Liever geen voorleesnacht.
    Nee doe maar voor de cd winkel. Beetje muziek erbij.

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 17:16
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Elise: dat is het voordeel van hergebruik. Daarna zet je ze gewoon twee straten verder weer eruit. Elke avond wat anders, toch? ;-)))

    • N=1 on 21 januari 2010 at 17:27
    • Reply

    Avatar van N=1
    En weer een mooie herinnering. Ik hoop dat ik half zo’n vader kan zijn…

    • Appelvrouw on 21 januari 2010 at 18:26
    • Reply

    Avatar van Appelvrouw
    Ik zei het al: poezenfan. Poezen weten waar ze welkom zijn.

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 18:47
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    N=1: je kunt niet meer doen dan je best en zijn wie je bent. De goede herinneringen komen dan vanzelf.

    Appelvrouw: je hebt het geraden ;-))) Tja, poezen kiezen vaak hun eigen baasje. Er zijn er al diverse komen aanlopen, maar ik ben er ook wel kwijtgeraakt…..

    • Hanneke on 21 januari 2010 at 19:12
    • Reply

    Avatar van Hanneke
    Ik wil de nagedachtenis van je vader niet bezoedelen maar was het niet handiger geweest om de kattenvalcontraptie (mooi woord voor scrabble: driemaal woordwaarde!) zodanig te construeren dat een eventueel gevangen kater wél ontmand zou worden? Had je jezelf een ritje naar de dierenarts kunnen besparen…….

    • Hanneke on 21 januari 2010 at 19:15
    • Reply

    Avatar van Hanneke
    vreemdekattenvangcontraptie zelfs!! nog meer punten.

    • Ivy (Heyta) on 21 januari 2010 at 20:11
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Hanneke: ik houd niet van Manx-katten ;-) Een dergelijke constructie van de contraptie had ze zeker ook de staart gekost.

    Ja, scrabbelen. Kom je een keertje langs?
    Mijn vader won trouwens altijd. Wegens dit soort woordcombinaties.

    • Annet on 23 januari 2010 at 21:31
    • Reply

    Avatar van Annet
    Heb genoten van je katerverhaal….
    Ik heb zoveel aanlopers gehad, laten ‘helpen’ en
    sommigen werden echte huisvrienden…..
    tegenwoordig loopt er geen enkele kat meer
    aan…..wel zo rustig maar ook denk ik weleens
    hoe dit komt……

    Poezengroet van Annet

    • Ivy (Heyta) on 25 januari 2010 at 09:17
    • Reply

    Avatar van Ivy (Heyta)
    Annet: als kattenliefhebster eerste klas moest dit je wel aanspreken ;-)

    Jammer dat je geen aanlopertjes meer krijgt, maar misschien heb je genoeg katten volgens de Grote Kattenverdeler? ;-)))

Geef een reactie

Your email address will not be published.