Apr 05

Ostara

De donkere nacht was lang geweest. Diep had zij geslapen terwijl het duister over de aarde lag. Terwijl de dikke winterdeken haar bedekte. Geen weet had zij van de snijdende noordenwind of het ijzige dek dat het water bevroor en het leven van haar kinderen zwaar maakte.
 
Maar toen het licht weer terugkwam werd haar sluimer lichter. Soms bewoog zij, en mompelde wat in haar slaap. Het eerste vogelgezang steeg op uit de nog kale takken.
 
Zij bewoog haar hand, voorzichtig, tastend over de grond en de witte klokjes van de sneeuwbloem staken hun tere kopjes op waar zij de aarde beroerde. Zij opende haar ogen, het helderste blauw, en de zonnestralen bereikten de koude grond.
 
Zodanig stond haar slaapstee dat de zon haar op de equinox bereikte. Zij stond even op en deed haar eerste passen buiten. De rijp beet aan haar voeten. Nog was haar tijd niet gekomen. Niet de equinox, de zonnestand, was haar teken maar de eerste volle maan daarna. Omdat zij een vrouw was, was de maan haar leidraad.
 
En toen de maan vol was verrees zij, trok haar nieuwe kleed aan en betrad de velden. De rijp verdween waar zij liep. Zij lachte om de hazen die over de nog kale weiden renden en waar zij hun haken sloegen bukte zij zich en vond, verscholen onder een graspol, de eitjes van de kievit: lichtgroen, gespikkeld en gevlamd.
 
Zij lachte, en rende met de hazen en waar haar voeten het land raakten ontsprongen de bloemen: de gele knikkende narcis, de sleutelbloem, het speenkruid en de anemoon.
 
De takken waar zij vluchtig met haar hand langs streek ontbotten: het tere groen van de blaadjes en het geel van de forsythiabloem.
 
Want zij was Ostara, de Lente, de maagdmoeder Aarde. Haar kleuren waren geel en groen, het ei en de haas waren haar symbool. En de mensen aanbaden haar onder die naam en vierden het feest van haar terugkeer.
 
Maar later, toen de christenen kwamen noemden zij het feest Pasen en vierden een andere opstanding. De mensen vergaten haar naam. Maar niet helemaal. Want in sommige streken komt haar naam nog terug in het feest: easter of östern. En de kinderen zoeken eieren, waar de haas ze heeft verstopt. De mensen dekken hun tafel met geel en groen en hullen zich in nieuwe kleren.
 
En ze zien in de tuinen en op de velden de plaatsen waar zij haar voet heeft neergezet en de struiken waar haar hand vluchtig langs streek.
 
Ivy
 

13 comments

Skip to comment form

    • antoinette duijsters on 5 april 2010 at 20:49
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Ivy, prachtig verteld, wat zij was er altijd al, lang voor er zo iets als een god bestond, want ze behoorde bij de natuur.

    • Heyta (Ivy) on 5 april 2010 at 20:58
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Antoinette: het is een van de verschijningsvormen van Moeder Aarde. En kon door de christenen niet worden uitgeroeid, vandaar dat ze hun eigen feest eroverheen geplakt hebben.

    • Catharina Anna Maria van Vliet on 6 april 2010 at 07:18
    • Reply

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    Een van de IJslanders die de wei deelde met mijn Fjord heette Ostara…. dus ik dacht hee?

    • Linda Morgan on 6 april 2010 at 07:56
    • Reply

    Avatar van Linda Morgan
    Steeds meer mensen vieren weer Ostara, het is ook een prettig feest, veel lichtjes, heerlijk.
    Dank voor het verhaal!

    • Heyta (Ivy) on 6 april 2010 at 11:59
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Catharina A-M: IJslanders hebben vaak oud-mythologische namen, de Edda leeft nog bij IJslandkenners.

    Linda: het is een prettig feest, zeker om de voetstappen van de godin te volgen ;-))
    Graag gedaan, ook al heb ik het gevoel dat dit soort verhalen slechts een héél klein publiekje trekt.

    • Thera on 6 april 2010 at 14:40
    • Reply

    Avatar van Thera
    Ik vroeg me altijd al af, wat eieren en hazen met kruizen en martelaarschap te maken hadden. ;-) (Grapje)
    Goed verhaal!

    • Heyta (Ivy) on 6 april 2010 at 15:14
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Thera: en het stond nog wel zo mooi, 8 reacties …… ;-)))

    Fijn dat je het een goed verhaal vindt, ik denk dat ik nou precies mijn fans op bezoek heb gehad, daar doe ik het voor!!!

    • Bart on 6 april 2010 at 17:28
    • Reply

    Avatar van Bart
    O ja, Ostern en Easter, ze zijn vast verwant met Ostara…mooi verteld, en vandaag…lente in volle glorie!
    En heb je toch nog je 8 reacties, Heyta! ;-)

    • Hans Bloemhof on 6 april 2010 at 22:59
    • Reply

    Avatar van Hans Bloemhof
    Ivy, wat heb je het prachtig verwoord. Ostara als een elementaalwezen dat door de potentiële natuurkrachten gewekt word. Deze potentie omzet in energie en deze manifesteert met haar aanraking.

    Wij zien Pasen als een Christelijke viering. Maar in onze cultuur zijn er feitelijk maar weinig Christelijke beelden die wij tot uitdrukking brengen in dit feest. Zonder dat de mensen het beseffen. Zelfs de Palmpaasstok waar onze kinderen mee in optocht door de buurt trekken is een van heidense tekens doordrongen artefact.

    Zoals Morgaine aan het eind van haar leven in Avalon zegt. Het maakt niet uit of andere religies aan de haal gaan met de oeroude beelden uit de natuurreligie. Uiteindelijk blijven ze toch uitdrukking geven aan een en de zelfde oorsprong.

    Maar persoonlijk prefereer ik jouw visie, hihi.

    En zo kwam je al weer op negen reacties ;-)

    • Heyta (Ivy) on 7 april 2010 at 09:18
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Bart: dank je.
    Ja de lente is nou echt losgebarsten, he? Het is elke dag mooier!!!!

    Hans: de christelijke vieringen zijn slechts een heel dun laagje bovenop de oude waarheden. Zelfs kerken en kapellen zijn gebouwd op vroegere heilige plekken, en de grotten waar de moeder werd aanbeden in de gedaante van Sofia zijn Mariagrotten geworden.

    De naam van de religie doet er idd niet toe. Als iedereen dat nou maar eens inzag!!!!

    (en zo werd het 10….;-)))

    • thrammy on 8 april 2010 at 21:21
    • Reply

    Avatar van thrammy
    Mooi dromerig, poëtisch, slaperig, mooi!
    Groet

    • Heyta (Ivy) on 9 april 2010 at 09:04
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Thrammy: dank je!
    Leuk dat je langskomt.

    • Mary on 9 maart 2013 at 12:26
    • Reply

    het is zeker een schitterend verhaal. helemaal omdat ik mijn 2 kids steeds meer wil betrekken bij de jaarfeesten. En dan is een mooi verhaal een heel mooi begin, samen met de eitjes versieren en zoeken ;)

    BB Mary

Laat een reactie achter bij Linda Morgan Reactie annuleren

Your email address will not be published.