May 29

in de boot genomen

Het leven was altijd heel simpel. Ik deelde de mensheid in twee categorieën in: zij die zeilden en zij die niet zeilden. Ik hoorde tot die laatste categorie, hoewel de mare gaat dat ik ooit als kleuter deelnam aan een zeezeiltocht die heel prozaïsch eindigde met een gebroken mast tegen de flank van een cruiseschip, maar dat is een heel ander verhaal dat misschien ooit nog een keer verteld gaat worden.

Ik was dus een niet-zeiler, en niets duidde erop dat daar verandering in zou komen. Een zeilcursus leek me niets. Zeilkamp? Bèh. Voor de waterscouts was ik al veel te oud. Maar deze week lag er een uitnodiging in mijn postvakje op school. De school waar ik werk maakt deel uit van een scholengroep. De leerlingen van één van de scholen heeft ooit bij wijze van project een aantal wrakkige zeilboten opgeknapt, de werkende en waterdichte delen samengevoegd totdat er drie zeilwaardige bootjes overbleven. Die bootjes kunnen door zeilende personeelsleden voor een klein bedragje worden gebruikt. Maar blijkbaar bleef het gebruik achter bij de verwachtingen, dus konden vandaag niet-leden kennis maken met de bootjes. En dat niet alleen: voor een luttel bedrag werd ook een laagdrempelige zeilcursus aangeboden.

Zo trok ik de stoute bootschoenen aan, stapte aan boord, mocht de fokketouwen bedienen en met het landvast in de hand op de boeg plaatsnemen toen het daar tijd voor was. En was ik verkocht. Binnenkort hoor ik bij de andere helft van de mensheid. Zij die geleerd hebben te zeilen.

Zittend in de kuip kun je mooi onder het zeil door kijken. Die rood-witte touwen zijn de fokketouwen. De wind was even weggevallen dus lagen we vrijwel stil. Soms vlogen we schuin voor de wind met opspattend buiswater en moest ik me echt schrap zetten om de touwtjes in handen te houden.

De plas is een zandwinningsgat waar spannende behomots stil lagen te wachten.

Het kabbelende water weerspiegelt in de wolken.

Nee, dit is niet in het Caribisch gebied.

Indrukwekkend klapperende zeilen.

Aanlegsteiger om de zeilen te strijken alvorens je terug kunt de haven in. Met gevaar voor eigen leven sprong ik met de landvast in de hand van de boeg ….

Tweede ronde, na een korte koffiepauze en een wisseling van bemanning (nee, er zeilden verder geen vrouwen mee).

Zandslurpers …..

Dit was het bootje, door mij vakkundig aan de wal gelegd.

En het was vast niet de laatste keer.

Ivy

32 comments

Skip to comment form

    • Wattman on 29 mei 2010 at 21:50
    • Reply

    Avatar van Wattman
    Renegaat…

    • Heyta (Ivy) on 29 mei 2010 at 21:52
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Wattman: en zo wordt die groep steeds kleiner …. ;-))
    Maar ik houd er wel van om de touwtjes in handen te hebben, scherp aan de wind te zeilen en desnoods iemand de wind uit de zeilen te nemen.

    • Blutch on 29 mei 2010 at 21:57
    • Reply

    Avatar van Blutch
    Neem volgende keer een hengeltje mee. Op zandzuigplassen kun je meestal goed snoekbaars vangen.
    En je moet toch wat als ineens de wind gaat liggen.

    • Heyta (Ivy) on 29 mei 2010 at 22:13
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Blucth: er zaten diverse vissers in bootjes, maar of ze wat vingen heb ik niet kunnen zien. In elk geval niet terwijl wij met bruisend buiswater aan lager wal passeerden. En ik had nog altijd mijn fototoestel voor de rustige momenten.

    • Smokey on 29 mei 2010 at 22:17
    • Reply

    Avatar van Smokey
    `k Moest ook even aan dat meisje Laura denken…
    Carribean landscape, ja:)))

    • Heyta (Ivy) on 29 mei 2010 at 22:41
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Smokey: zeezeilen, nee, nooit. Hoewel???
    Die kleur was Caribisch maar de temperatuur niet echt. Ik ben blij dat we niet omsloegen.

    • Grutte Pier on 29 mei 2010 at 22:48
    • Reply

    Avatar van Grutte Pier
    He he, werd tijd dus…. (zeiler)

    • Mephisto on 29 mei 2010 at 23:32
    • Reply

    Avatar van Mephisto
    Water heb ik nooit begrepen.
    Je kunt er helemaal niets mee.
    Niet op lopen, niet op bouwen, niet mee spelen.
    Helemaal gek worden van een druppende kraan.
    Maar onze grens ligt bij de zee; onmetelijk en onoverbrugbaar zonder hulpmiddelen.

    Of, zoals de opa van Morticia zei, toen hij, voor het eerst, door zijn kinderen werd meegenomen naar de zee: "Oh, is dat alles?". Dat gevoel heb ik ook altijd, als ik de zee zie. Prachtig enzo, maar zo ont-zet-tend nutteloos. Je kunt er niet op lopen, zwemmen maar een heel klein stukkie, en het is er altijd kouder dan op ‘t land. Of het is te koud om buiten te gaan. :-)

    • Frans Muthert on 30 mei 2010 at 02:12
    • Reply

    Avatar van Frans Muthert
    Een open sollicitatie? Dan moet het er maar een keer van komen! Kan die parelduiker van je een beetje zwemmen?

    • laila on 30 mei 2010 at 08:47
    • Reply

    Avatar van laila
    Een mooie bijdrage.
    Nu Obelix nog;-)

    • antoinette duijsters on 30 mei 2010 at 09:07
    • Reply

    Avatar van antoinette duijsters
    Nooit of te nimmer, zo te zien hadden jullie de plas zowat alleen, maar stel is dat hij vol is met andere zeilersBrrrrrrr

    • Rob Kruzdlo on 30 mei 2010 at 10:33
    • Reply

    Avatar van Rob Kruzdlo
    BM-er 16m2 heb ik veel mee gezeild. Mooi log . Gr Rob

    • hannekeinhanoi on 30 mei 2010 at 12:13
    • Reply

    Avatar van hannekeinhanoi
    Ik ben benieuwd hoe de Idefix eruit ziet……..

    • Heyta (Ivy) on 30 mei 2010 at 14:09
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Grutte: nooit geweten dat het zo leuk was. Hoewel het vast anders was geweest als ik vandaag mijn zeildoop had gehad….

    Mephisto: misschien is dat ook wel een tweedeling: zij die van water houden en zij die er helemaal niets mee hebben.

    Frans: nouhou, het is dat je zo aandringt ;-))
    En nee, Glaswerkjes kunnen niet tegen water ;-((

    • Heyta (Ivy) on 30 mei 2010 at 14:12
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Lalila: de boot die er naast ligt is ook van ‘ons’. Onder het zeiltje kon ik zijn naam niet zien maar het zou me niets verbazen als het Obelix zou zijn.

    Antoinette: geen zeilaspiraties? Ik denk dat het er in de zomer zeker drukker zal zijn, maar het is een behoorlijk grote plas en er is maar een klein haventje.

    Robert: oh, heet-ie zo? Ik heb er nog geen verstand van, hopelijk over een paar weken meer.

    Hanneke: misschien een roeibootje?

    • Thera on 30 mei 2010 at 14:22
    • Reply

    Avatar van Thera
    Welkom bij de zij-die-zeilen-rs. Al is het voor mij eeuwen geleden. Genoten van jouw serie. Tis dat we zo’n eind uit elkaar zitten, anders ging ik bedelen om mee te mogen als introducee. ;-)

    • Thera on 30 mei 2010 at 14:23
    • Reply

    Avatar van Thera
    of is het nu met .. é ?

    En wat heb jij een prachtig verzorgde widgets. Ik moet overwegen of ik hier blijf bloggen ja of nee, en in het eerste geval moet ik dan toch ook eens de vormgeving gaan bestuderen.

    • Ingrid van den Bergh on 30 mei 2010 at 17:54
    • Reply

    Avatar van Ingrid van den Bergh
    Geweldig dat je de sprong in het diepe zeilwater hebt gewaagd. En je kunt al aardig uit de voeten met het vakjargon; zeilen strijken, fokketouwen, buiswater, landvast.
    Daar kan Laura nog een puntje aan zuigen.
    Fijne zeiltoekomst, Heyta.

    Prachtige kunstwerken overigens, die zandslurpers en ook weer genoten van je schrijfstijl.

    • aar on 30 mei 2010 at 18:37
    • Reply

    Avatar van aar
    Mooi gedocumenteerde trip, en veel geleerd lees ik…gelukkig was het geen windkracht 10, da’s een ander paar mouwen in een zeilboot ;-) Ben zelf trouwens meer een zwemmer dan een zeiler…

    • Annelies on 30 mei 2010 at 19:14
    • Reply

    Avatar van Annelies
    ..dat is dus Annelies…

    • assyke on 30 mei 2010 at 19:14
    • Reply

    Avatar van assyke
    geen klap van de giek gehad?
    heb wel eens gezeild, maar die klappen vond ik minder plezant
    maar als niet-zeiler mis je wel iets, want het is een geheel andere ervaring
    dan met een motorbootje het water op

    • Heyta (Ivy) on 30 mei 2010 at 21:19
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Thera: met é volgens mij, hoewel word daar soms moeilijk over doet ;-)) En zover is het nou ook weer niet hoor ……

    Thera2: widgets bijwerken. Definitely!!!

    Ingrid: het jargon was lijfsbehoud. Op een goed moment begon iemand over de fokketouwen te roepen en aangezien ik de enige was met de touwtjes in handen…
    Die zandslurpers waren echt je van het. We konden (mochten) niet al te dicht bij komen helaas. Maar er zullen vast nog wel meer sterke zeilverhalen volgen ;-))

    Aarelies: de wind was een beetje wisselend. Soms lagen we stil en dan kregen we opeens weer wind in de zeilen en ging het akelig scheef en hard. Maar ik heb geboft, vandaag zou het een stuk minder aantrekkelijk zijn geweest en was er vast een mooie zeilcarrière aan mij voorbij gegaan…..

    Assyke: net niet, maar het scheelde niet veel. Toen ben ik maar in de kuip gaan zitten, dat was veiliger. En ja, het is veel leuker dan met een motorbootje. Kom maar een keer proberen;-)))

    • beus on 30 mei 2010 at 21:29
    • Reply

    Avatar van beus
    Zo’n zeilblog moet ik natuurlijk aanbevelen.
    Deze zomer zullen er van mijn hand ook nog wel een paar verschijnen, als ik tenminste van Frans mee mag varen.

    • Heyta (Ivy) on 30 mei 2010 at 22:05
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Beus: anders mag het van mij wel, hoor. Ik geloof dat ik ongemerkt gesolliciteerd heb en aangezien ik héél goed met landvasten aan wal kan springen ben ik vast héél nuttig op een zeiljacht ;-))))

    • Pierra on 31 mei 2010 at 13:38
    • Reply

    Avatar van Pierra
    Je bent dus verkocht.
    Straks zeil je misschien over de Waal.
    Mooi blog.

    • demio on 31 mei 2010 at 14:32
    • Reply

    Avatar van demio
    Grappig dat je zo snel om bent. Leuk verhaal.

    • Heyta (Ivy) on 31 mei 2010 at 15:10
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Pierra: nou, voorlopig nog maar even in de badkuip. Ik denk trouwens dat je niet eens op de Waal mag zeilen, het is een snelweg wat betreft containerschepen (ondanks de Betuwelijn). Misschien dat je op de motor een stukje mag oversteken.

    Demio: ik ben nogal een impulsief type. Het weer was geweldig en ik heb al vaker langs de kant staan kijken als mensen langszeilden en dacht dan: oh, dat wil ik ook….. Dus vandaar. Gelukkig hoef je er verder geen materiaal voor aan te schaffen, dus als het tegenvalt doet stoppen geen pijn.

    • paco painter on 1 juni 2010 at 12:24
    • Reply

    Avatar van paco painter
    Zij die geleerd hebben te zeilen.Ik twijfel

    • Grootzoon on 1 juni 2010 at 16:39
    • Reply

    Avatar van Grootzoon
    Ha! Zeilmoeders! Mooi hoor, inderdaad éindelijk!! Eén tip: spreek in de nabijheid van échte zeilers nóóit van ‘touwtjes’ (zoals een fervent zeiler mij eens afgemeten meedeelde: met een touwtje knoop je je broek dicht. Op het water heb je geen touwtjes, alleen schoten, stagen, vallen en lijnen…
    (Behalve in de binnenvaart wordt in de scheepvaart de benaming touw niet gebruikt. Daarvoor worden namen gebruikt die de functie van het touw aangeven (bijvoorbeeld meerlijn, tros voor vastleggen, val, schoot voor het manipuleren van zeilen). Als algemene benaming voor touw wordt lijn, een eind of end gebruikt., bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Touw)

    • Heyta (Ivy) on 1 juni 2010 at 16:48
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Paco: niet twijfelen, gewoon een keer doen ;-))

    Grootzoon: nou, dan zat ik toch al aardig in de richting met mijn landvast, toch? Maar het viel me inderdaad op dat er zorgvuldig niet over touwtjes werd gesproken. Datgene wat ik in handen had was geloof ik de fokkeschoot. Dus dat wordt binnenkort Wadzeilen ipv Wadlopen???

    • Marjelle on 1 juni 2010 at 22:05
    • Reply

    Avatar van Marjelle
    Ik behoor dan ook zeker tot de categorie ‘zij die niet zeilden’. Dat zeilkamp-ooit was een traumatische paasvakantie-ervaring, genoeg om alleen nog maar in een bootje mee te willen zeilen met alle touwtjes uit handen, maar het klinkt leuk, Heyta, bekeerlinge. ;-) En mooie foto’s.

    • Heyta (Ivy) on 2 juni 2010 at 09:08
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Marjelle: zeilkampen kunnen héél erg zijn. Net als survivalkampen en andere vakantiekampen (het woord kamp alleen al…. zóó amerikaans) Maar ik hoor hier op school altijd enthousiaste verhalen van de terugkerende zeilkampers.
    En dan te bedenken dat ik mij dus vrijwillig op een cursus ga storten….. Nou ja, we zien wel ;-)))

Geef een reactie

Your email address will not be published.