Nov 02

zielenpoel

Ik ben de afgelopen dagen best wel zielig bezig geweest. Ik bedoel, zo’n themadag zet je aan het denken. Maar hoe meer ik dacht, hoe minder ik begreep van de ziel. Filosofen zijn er al eeuwen mee bezig, de kerk is ermee aan de haal gegaan. Wat moet ik geloven? Wat is waar?
 
Ik wil best aannemen dat iedereen een ziel heeft. Maar waar komt die vandaan? Waar zetelt de ziel? Is de ziel hetzelfde als het ik? Lijkt mijn ziel op mij, of word ik gevormd naar de ziel die ik krijg? Heb ik de keus? Krijgt iedereen een nieuwe, onbeschreven ziel of worden ze hergebruikt?
 
Kortom, hoe langer ik dacht, hoe meer vragen ik voor mezelf opwierp.
 
Iedereen heeft een ziel. Want wat je ook leest: de bijbel of de koran, de oude geschriften van de Egyptenaren of de overleveringen van de Noordamerikaanse indianen, de verhalen van de Kelten of de mythologie van de Grieken, overal is sprake van een onsterfelijke ziel. Maar is die ziel beperkt tot mensen? Is de ziel plaatsgebonden, of zelfs aardgebonden? Of delen wij een ziel met andere wezens, uitgestorven of niet van deze wereld?
 
Kortom, ik kwam er niet uit. En toen droomde ik.
 
Ik stond aan de rand van een meer, een zilverachtige vlakte die glansde onder een onaards licht: geen zonsopgang, geen avondlicht. Het licht was overal, zonder bron en het meer weerkaatste het licht in alle kleuren van de regenboog en meer. Toen zag ik ook dat er beweging was. Er hing een soort mist over het meer waarin dier- en mensfiguren zichtbaar waren, vaag, en snel verdwenen.
 
Uit de mist kwam een veerboot. De veerman roeide bedachtzaam naar de wal waar een katafalk stond te wachten met zwarte paarden ervoor. In nevelen gehulde gestalten tilden degene die erop lag op, een doorzichtige mensachtige figuur, en goten hem leeg in het meer. Myriaden kleuren sprongen op en vervaagden. Toen zag ik gestalten langs de kant van het meer: in sluiers gehulde figuren schepten vormen uit het meer: dierachtig, mensachtig. Meer katafalken arriveerden; draagbaren met doorschijnende figuren; karrevrachten doorzichtige kadavers. Alles verdween in het meer en werd er met dezelfde vaart weer uitgeschept. De veerman roerde met zijn roeispaan, kleuren vonkten en doofden.
 
Er verscheen een baar met de gestalte van een bekende schrijver. De inhoud vloeide in het meer. Werd dooreen geroerd en opgeschept. Een piepklein deel kwam terecht in de vorm van een kat, een ander deeltje kwam terecht in een minuscule mensengestalte. Weer een ander deel kreeg de vorm van een libelle.
 
Toen werd ik wakker.
 
Tijdens mijn droom begreep ik wat er gebeurde, maar in het daglicht kwamen de vragen terug. Ik denk dat ik het hierbij laat. Mijn droombeeld.
 

27 comments

Skip to comment form

    • oliphant on 2 november 2010 at 21:37
    • Reply

    Avatar van oliphant
    Je hebt het verscheiden van H.M. ‘onbewust'(?) een prachtige diepgang gegeven en veel symbolen met elkaar weten te verweven Als dat de bedoeling was ben je er summa cum laude in geslaagd.

    Was het zo niet bedoeld, dan chapaeu, gewoon:-)

    • Heyta (Ivy) on 2 november 2010 at 21:59
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Oliphant: bewust! Ik heb hem alleen bewust niet in de tags gezet.
    Dus ik dank je. Of ziel dankt je? ;-))

    • Grutte Pier on 2 november 2010 at 22:05
    • Reply

    Avatar van Grutte Pier
    Het klopt….

    • Isis Nedloni on 2 november 2010 at 22:36
    • Reply

    Avatar van Isis Nedloni
    Jaaaahhh….dank zij je ziel heb je zo kunnen schrijven…..; )))

    Prachtig hoe een ieder
    zijn of haar eigen interpretatie geeft
    aan het begrip ziel…..

    Avondgroet!

    • Tonard - Geroma on 3 november 2010 at 00:31
    • Reply

    Avatar van Tonard - Geroma
    Je verhaal/Droom, maar voor mij bovenal je foto, zijn voor mij van grote inspirerende schoonheidswaarde, Ivy.

    Off topic:
    a.s. zondagmiddag in Nijmegen? Mail me even, oke?

    • assyke on 3 november 2010 at 07:47
    • Reply

    Avatar van assyke
    we weten het niet
    en raaskallen soms maar wat

    maar de ziel als god die uitgeschonken wordt
    over de aarde en al het leven bezielt
    daar kan ik me wel in herkennen
    allemaal onderdeel van Een Grote Ziel

    • Heyta (Ivy) on 3 november 2010 at 09:19
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Grutte Pier: daar ben ik blij om.

    Isis: tja, is het de geest of de ziel of het ik dat schrijft? Hoe dan ook, groet terug.

    Geroma: dank je. Komt eraan.

    Assyke: ik vond het ook een fraai (droom)beeld. Het schept verbondenheid.

    • Pilgrimheart on 3 november 2010 at 09:33
    • Reply

    Avatar van Pilgrimheart
    Wat een prachtige, waarachtige droom. Ben er helemaal stil van.

    • Heyta (Ivy) on 3 november 2010 at 10:05
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Dank, Pilgrimheart.

    • Johan HvD on 3 november 2010 at 11:05
    • Reply

    Avatar van Johan HvD
    Tja, Vrouwe Ivy, uw droom raakt mij. Een tijd geleden had ik een dergelijke droom. Maar dan over een eiland en een grote zwarte duikboot, gelijk een walvis, in volle zee.
    Vanaf het eiland, waar ik stond, zag ik de nog kleine boot varen. Ineens zwom ik naast de boot die ik wilde vastnemen. De boot werd warm, heet en nog heter. Ik kon de boot niet vastnemen en er opklimmen. Het voer snel de rechterkant uit en ik had het nakijken. Ook het eiland was verdwenen. Ik lag daar dus in het grote water rond te dobberen. Golven met veel schuim rondom.
    En ja, op het eiland waren ook andere mensen aanwezig, maar veraf en onherkenbaar.

    Verder weet ik niets meer, omdat ik wakker werd, deels in verwarring. Ik dacht gelijk aan een tekening van lang geleden. Een flesje, drijvend in volle zee met de mededeling: "Ik wil dit verklaard hebben!"

    Maar ja, aan de andere kant heb ik meer dan vaak dergelijke dromen. Wat ik er mee moet dat weet ik niet. Soms geeft het wel een zekere kracht om bijvoorbeeld na te denken over bepaalde situaties van toen en nu.

    Overigens weet ik, volgens het Tibetaans Dodenboek, dat wanneer in een droom een schip naar links vaart, dit kan betekenen dat het stervensuur nabij is…
    Zulk een droom heb ik nog nooit gehad, al probeerde ik wel eens (in mijn dromen) een schip de linkerkant op te duwen. Het wilde niet en voer of rechtdoor of keerde zich naar rechts. Het kwam ook niet terug…
    (Meestal waren het wel mooie, oude schepen ;-)

    Dank voor uw bijdrage!

    • Bart on 3 november 2010 at 11:36
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ja, ik herken het volgende: in mijn droom is alles duidelijk en klaarhelder.
    Maar dan word ik wakker.
    En terwijl ik de indrukken en gedachten vasthou, worden ze almaar warriger, onduidelijker, en glippen weg.
    Er blijft weinig (niks) over van die samenhangende, volstrekt logische denkbeelden…

    • Robert Kruzdlo on 3 november 2010 at 12:04
    • Reply

    Avatar van Robert Kruzdlo
    *

    Je moet gewoon kijken. Kijken hoe je het opschrijft en hoe een ander het opschrijft. Dan leer je vanzelf de beperktheid van het schrijven. Als je die grenzen zien kunt…kun je weer vrij kijken.

    Mijn lichaam huist in mijn ziel…groet Rob

    • Heyta (Ivy) on 3 november 2010 at 12:43
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Heer Johan: ja, vreemde dromen kan een mens soms hebben. Ik hecht er soms wel waarde aan. Zo droom ik wel eens dat ik gesprekken heb met overledenen. Dan denk ik dus dat mij ziel op bezoek is gegaan bij die andere zielen.
    Of landschappen, waar je nooit bent geweest maar die zich in geur en kleur en gevoel (zoals jou warmer wordende schip) net zo duidelijk voordoen als het ware leven……

    Er zijn culturen waarin gezegd wordt dat je ziel ‘s nachts op eigen houtje een ander leven leidt. Wat weer leidt tot de vraag: wanneer droom ik, wanneer waak ik? Welk van de twee levens is het echte?

    Zoals ik al schreef, vragen, vragen, vragen …. ;-))

    • Heyta (Ivy) on 3 november 2010 at 12:46
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Bart: erg he? Dat je echt denkt de samenhang van alles te snappen en als je wakker wordt *plop* is alles verdwenen……

    Robert: ware woorden. Het is met gedachten al net als met dromen: Ik heb een prachtverhaal in mijn hoofd, maar op het moment dat ik begin te schrijven vervluchtigt het en komt er iets heel anders op ‘papier’.

    In jouw visie is de ziel dus groter dan het lichaam? Misschien wel, hoort de aura bij de ziel. Interessant…..

    • Bart on 3 november 2010 at 13:36
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ja, dat is echt wreed, Ivy!
    Er kan geeneens een smiley vanaf, zo gemeen vind ik het…

    • Heyta (Ivy) on 3 november 2010 at 13:49
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Bart: ik geloof dat Simon Carmiggelt daar ooit een column over schreef (kan ook Godfried Bomans zijn geweest). Dat hij ‘s nachts briljante invallen had, en speciaal daarvoor een opschrijfboekje met pen naast zijn bed had liggen. In het donker krabbelde hij zijn invallen dan neer en las bij het ontluisterende ochtendlicht: het witte konijn huppelde over de weg.
    Tja, wat ‘s nachts briljant is kan niet altijd het daglicht velen ….;-(((

    • Bart on 3 november 2010 at 13:51
    • Reply

    Avatar van Bart
    Ja, het was Carmiggelt, inderdaad, en ik ben dat nooit vergeten, die ontluistering bij het eerste ochtendlicht, zóóó herkenbaar! :-))

    • Kati67 on 3 november 2010 at 17:25
    • Reply

    Avatar van Kati67
    Mooie droom en die foto ook, bijna nóg mooier, als ik t zeggen mag! ;-)
    Droom is een beetje een mengelmoes van Avalon en andere mythen, lijkt wel… of heb ik het mis?

    • jeg_synes on 4 november 2010 at 01:15
    • Reply

    Avatar van jeg_synes
    jouw verhaal is een mooie schilder- en sprookjesachtige droom…
    en dromen zijn bedrog, zegt men!….
    maar in iedere droom zitten waarheden verborgen….je weet meestal alleen niet welke….

    de libelle is prachtig…en ik denk dat je hem bewust hebt gekozen vanwege de symboliek er van: hernieuwing, positieve kracht, kracht van het leven in het algemeen, het gevoel van het "zelf" (soul/ziel)…..
    bovendien heeft een libelle een kort leven weet hij/zij dat er zo veel mogelijk geleefd moet worden in
    in de korst mogelijke tijd…..een les voor ons allemaal….
    prachtig!!

    ik denk dat ik het wel eens ben met @Robert Krusdlo…mijn ziel is belangrijker dan mijn lichaam…
    in feite is mijn ziel de binnenkamer van mijn tempel(lees hart)…..het lichaam dient ter bescherming…..

    jeggroet

    • Heyta (Ivy) on 4 november 2010 at 09:30
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Bart: ja, het is prachtig hoe hij dat beschreef. Dat was nog eens een schrijver, zwaar ondergewaardeerd volgens mij want wie kent hem nog?

    Kati67: dank je wel. Tja, je bent wat je leesf dus elementen van Avalon zitten er zeker in, evenals andere mythen, want daar lees ik er veel van en baseer er ook vaak verhalen op (zie ook archiefwidget ….;-))

    Jeg: vreemde uitspraak eigenlijk: dromen zijn bedrog. Ik denk eerder aan vleugjes waarheid zoals je zegt.

    Die libelle heb ik gefotografeerd tijdens mijn eerste macroprobeersels. Hij is niet helemaal scherp en zijn kop staat er niet op, maar paste als plaatje idd perfect bij het verhaal als zielesymbool. Ook omdat de kleuren in de druppels precies zijn zoals de kleuren die ik zag in het droommeer.

    • paco painter on 4 november 2010 at 12:42
    • Reply

    Avatar van paco painter
    Van grote schoonheid

    • renelouman on 4 november 2010 at 13:35
    • Reply

    Avatar van renelouman
    Heb je dat echt gedroomd???????
    Maar zo niet, het maakt eigenllijk geen verschil, het is in je op gekomen.
    Ik vind het in een woord: PRACHTIG. Je hoeft al die vragen niet te beantwoorden, dat wil het ego graag om er grip op te krijgen. De verbinding met alles heb je al, ik ben ontroerd.

    • Heyta (Ivy) on 4 november 2010 at 14:09
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Paco: dank je.

    Renelouman: het was een beeld uit een droom, maar op het moment dat je een droom begint te omschrijven doet-ie *plop*.

    Nee, gelukkig hoeven we geen antwoord op al die vragen. Maar ze leven wel ….
    Misschien moet ik genoegen nemen van het antwoord van Godfried Bomans: het zal u in het hiernamaals worden geopenbaard (Kopstukken).

    • Kiezels on 4 november 2010 at 17:47
    • Reply

    Avatar van Kiezels
    mooi gedaan, heyta

    • wiljan.45 on 5 november 2010 at 09:06
    • Reply

    Avatar van wiljan.45
    Die droom kan waar zijn. Nee sterker, is waar. Het strookt zelfs met mijn studie-‘ resultaten’ over wat de ziel is, vanuit het vertrekpunt van de principes van een vrije-geometrie. Dat gaat ook over de grens heen van het waakbewustzijn naar het droombewustzijn….

    Zeer mooi.

    • Heyta (Ivy) on 5 november 2010 at 09:34
    • Reply

    Avatar van Heyta (Ivy)
    Kiezels: dank je.

    Wiljan45: grappig. Maar ja, zoals Jeg ook al zegt: er zitten vaak flintertjes waarheid in een droom …..

    • wiljan.45 on 5 november 2010 at 17:14
    • Reply

    Avatar van wiljan.45
    Ivy, nja, meer dan flinters vind ik veel meer…maar bescheidenheid is een essentiele deugd om die dromen te krijgen…: -)

    (Neem me niet te letterlijk, ik vind mijn ‘studieresultaten’ ook maar bescheiden.)

Geef een reactie

Your email address will not be published.