Oct 19

Duivelsberg

Verscholen in de bossen van Berg en Dal, niet ver van Nijmegen, ligt een Nederlands Stonehenge. Nee, niet zo spectaculair als het origineel maar toch. Het gebied ligt op een oude stuwwal, waar op natuurlijke wijze 3 afgeplatte heuvels zijn ontstaan. In vroeger tijden verjoegen hier de bewoners met rituelen de boze geesten en vierden zij de grote feesten Beltane, Samhain en Midzomernacht.

De drie heuvels zijn gewijd aan de maan, de zon en de sterren. Met de duivel hebben zij niets van doen: de naam is waarschijnlijk een verbastering van Duffel, het gebied vlak over de grens in Duitsland waar de Duivelsberg op uitkijkt.

Wel loopt er een leylijn met een krachtig centrum dwars over de Duivelsberg en uit oude archieven kan worden opgemaakt dat op de meest krachtige plek tot het jaar 859 een heidense tempel heeft gestaan.

Maar ook zonder tempel is het zonder meer een magisch bos. Men beweert ook dat het er spookt. Verscholen tussen de bomen liggen twee – bijna onvindbare – zwarte waterpoelen, in de volksmond ‘heksenkolken’ genoemd. Hier werden vroeger heksen verdronken. Op de top van een van de drie heuvels werden heksen op de brandstapel gedood. Mensen die er gevoelig voor zijn merken dat ze worden gevolgd als ze door het bos lopen en menigeen heeft dingen vanuit zijn ooghoekjes zien wegschieten. Ook Witte Wieven en nachtelijke lichtjes worden er veelvuldig gesignaleerd.

Tegenwoordig eet men er pannenkoeken, en staat de top van de Duivelsberg op zaterdag en zondag vol auto’s, fietsen en motoren. Zo ook afgelopen zaterdag toen wij met ons fotoclubje een middagje bos hadden verkozen om onze hobby uit te vieren. En hoewel het druk was in het bos, was het er ook erg rustig, en hoewel er een autoweg vlak langs loopt, heerste er ook een diepe stilte. Magische rust, magische stilte.

Ik was er jammer genoeg nog nooit geweest, maar inmiddels heb ik wat meer over het gebied gelezen dus ik ga er snel weer een keer naartoe. Want de andere twee heuvels hebben we niet gezien, net zomin als het fraaie uitzicht. Ook ben ik vergeten de oudste boom van Nederland te begroeten, een bijna 500-jaar oude tamme kastanje. De tamme kastanjes zelf zijn nog veel ouder: aangeplant toen de Romeinse legers rondom het huidige Nijmegen gelegerd waren. Er moet een Romeins aquaduct zijn, waar hier en daar nog restanten van te vinden zijn alsmede een oude burcht waar ook weer een verhaal over gaat. Dat verhaal zal echter moeten wachten tot een volgende keer. Want zaterdag heb ik mij weer op de macro’s gestort.

En bij nader inzien moet ik toegeven dat er best wel spookachtige verschijningen tussenzitten.

 

Ivy

 

 

 

 

24 comments

Skip to comment form

  1. Het is daar prachtig ja.
    Ben er al een paar jaar niet geweest.
    Gelukkig komt het nu weer even in mijn aandacht door jou mooi blog met prachtige foto’s

    Net zoals daar ademen er een paar voor mij als een magisch sfeertje.
    Dank je!
    Hartelijke groet

      • Ivy on 19 oktober 2011 at 18:05
        Author
      • Reply

      Svara: ik was er nog nooit geweest, tot mijn schaamte. Ja, wel in de buurt als ik voor vergaderingen naar Holthurnse Hof moest, en ook wel op de stuwwal in Ubbergen. Maar Duivelsberg heeft mijn aandacht nu ….. ;-)
      Groet terug, aan jou.

  2. Mooie foto’s met al die sporen kapsels,je moet er eens na toe gaan als het niet zo druk is, dat is meestal als het niet z’n mooi weer is.

      • Ivy on 19 oktober 2011 at 18:07
        Author
      • Reply

      Antoinette: het was afgelopen zaterdag natuurlijk gekkenwerk, met zo’n onverwacht mooie dag. Maar ik ga er zeker binnenkort nog een keer heen, ook omdat de bomen nu nog niet echt verkleurd waren. En er waren weinig paddestoelen, dat zal nu ook wel beter zijn na die regen ;-))

    • Gus Bolden on 20 oktober 2011 at 01:43
    • Reply

    Leuke foto’s Ivy, die verhalen..niet best indertijd voor vrouwen die ‘oud’ waren of niet getrouwd.
    Ff wat anders, waarom publiceer je niet gelijk/direkt op FB. Tis nu met zo’n omweg.

      • Ivy on 20 oktober 2011 at 09:18
        Author
      • Reply

      Gus, nee, de ‘goede oude’ tijd had zo zijn nadelen. Ook mannelijke heksen zijn er trouwens omgebracht, ik kwam op internet het verhaal van een Nijmeegse mannelijke heks tegen die, na gemarteld te zijn, erom smeekte om in de heksenkolk gegooid te worden, dan was hij tenminste van de ellende af….

      Ik publiceer alleen via een omweggetje op FB, want we hebben ons eigen domein.

    • Bart on 20 oktober 2011 at 12:59
    • Reply

    Mooie magische macro’s…erg geslaagd! :-)
    Nee, je was nog niet jarig, als ze je toentertijd maar eventjes tot heks verklaarden…en je er toe brachten, te smeken om toch maar in de heksenkolk gegooid te worden…..

      • Ivy on 20 oktober 2011 at 14:58
        Author
      • Reply

      Bart: het is een leuke hobby, macro’s. Je krijgt er alleen wel natte knieën van en een trui vol dennenaalden en beukenotendopjes ;-)

      En voor het tot heks verklaren hadden ze weinig nodig!

    • joosttiboschsr on 20 oktober 2011 at 18:44
    • Reply

    bis Laat ik nou toch meer dan vijftig jaar geleden, om als student een centje bij te verdienen, daar onhandig met pannekoeken hebben lopen oberen….En na lekkere griezelverhalen in de keuken, op je eentje in het donker dapper met het fietsje naar huis..

      • Ivy on 21 oktober 2011 at 09:19
        Author
      • Reply

      Joost: ik kan me voorstellen dat je niet meer helemaal gerust naar huis fietst, ‘s avonds langs de kronkelpaden met kronkelbomen…..

      PS: lastig he, als je nog niet ‘door’ bent. Ik heb je herhalingen maar gewist ;-)))

  3. Wat boeiend om te lezen,
    ik kende die streek en die verhalen nog niet.
    Leuke foto’s ook!

      • Ivy on 21 oktober 2011 at 09:45
        Author
      • Reply

      Selma, dank je.

      Het is een boeiende streek hier, de omgeving van Nijmegen, en er zijn veel verhalen in omloop. Af en toe vertel ik er eentje door.

    • Appelvrouw on 21 oktober 2011 at 09:54
    • Reply

    Ik las, ik keek en weet niet wat ik zeggen zal.
    Ofwel: ik was hier

      • Ivy on 31 oktober 2011 at 09:47
        Author
      • Reply

      Appel, fijn dat je er was!

  4. Geschreven zoat ik het voor me zie.
    Magische stilte, micro, macro. Voor wie haar horen wil.

    Wat is een leylijn?

      • Ivy on 31 oktober 2011 at 09:47
        Author
      • Reply

      Hoi Ingrid, dank je!
      Een layline is een krachtlijn die dwars door het landschap loopt. Op knooppunten, dus waar twee lijnen elkaar snijden bouwden onze voorouders kapelletjes, plantten heilige bomen of richtten hunebedden en steencirkels op. Het zijn magische punten waar alles mogelijk is…..

  5. Is zo’n lijn dus een abstrct gegeven? Iets dat je niet kunt zien?

      • Ivy on 31 oktober 2011 at 10:36
        Author
      • Reply

      Nee, je kunt ze niet zien maar mensen die er gevoelig voor zijn kunnen ze met een wichelroede wel opsporen.

      En ze zijn in zekere zin te zien doordat de knooppunten gemarkeerd zijn: door kerken, bomen, heiligdommen. Er bestaan wel kaarten en overzichten van. Kijk bijvoorbeeld op deze site: http://www.leylijnen.com/leylijnen.htm
      Duivelsberg wordt er in genoemd, maar ook de doorgaande lijn richting Nijmegen waar zich nog meer knooppunten bevinden. Je kunt vast ook plekken bij jou in de buurt vinden.

      1. Goed dat ik heb doorgevraagd en dat jij nog wilde toelichten, Ivy. Ik weet nu iets dat ik voorheen niet wist. Dankjewel, ook voor je linkje. Interessante materie.

          • Ivy on 1 november 2011 at 09:28
            Author
          • Reply

          Ik wilde het zelf ook weer even goed weten, dus ben zelf ook blij tegen het linkje opgelopen te zijn. Zo zie je maar, je inspireert elkaar ;-))

  6. Je woorden lonken, krijg zin om naar de Duivelsberg te gaan en weer te proeven hoe magisch het er is. Elfjes en vuurvliegjes, wijze bomen met gezichten, de grote rode wintermaan aan de horizon. Alles woont in dat bos. Mijn thuisland…

      • Ivy on 1 november 2011 at 09:31
        Author
      • Reply

      Nelleke, het is absoluut een magisch gebied. Strekt zich uit vanaf het centrum van Nijmegen tot aan de st Jansberg (en verder).
      Ik moet bekennen dat ik er nog veel te weinig kom, dat ga ik zeker vaker doen. Stukje bij beetje ontdekken, voelen, de lijnen volgen en ja: die bomen met hun gezichten!
      Daar zal ik de volgende keer ook portretjes van maken.
      Maar eerst nog een (sp(r)ook)verhaal, dat al een tijdje in mijn hoofd kriebelt…… ;-)

    • Rineke on 17 december 2011 at 07:53
    • Reply

    Ik heb enige jaren geleden op die plaats twee mensen mogen handvasten.
    Ik moet helaas opmerken dat die twee al weer uit elkaar zijn.
    Het lag niet alleen aan die twee, maar de plek was ook niet goed om te handvasten.
    De krachten zijn er maar ook negatieve elementen die de historie duidelijk verklaard.
    Je hebt er wel hele mooie foto’s gemaakt.

      • Ivy on 22 december 2011 at 10:39
        Author
      • Reply

      Hoi Rineke, sorry dat ik nu pas reageer. Ik was al een tijdje niet op mijn blog.

      Er hangen inderdaad negatieve krachten, lees ook mijn (vervolgverhaal) Heksendans maar … ;-)

      Wel is het er prachtig, zowel om macro- als gewone foto’s te maken.

Geef een reactie

Your email address will not be published.